#1 Rozmowy Sutowskiego: Czy Polakom zabraknie prądu? | Jakub Wiech

Kanada, której premier wizytował Polskę niedawno i rozmawiał między innymi z prezydentem Nawrockim, o też współpracy w energetyce jądrowej. Kanada jest dosyć ciekawym graczem też ze względu na budowany tam mały reaktor jądrowy, Natomiast, no właśnie, mamy ten przetarg, mamy cały czas jeszcze nierozstrzygnięte do końca decyzje co do tego, ile my chcemy tych mocy w atomie mieć w polskim systemie, więc to jest otwarte pytanie, co tam się będzie działo. Jeśli chodzi o Amerykanów i jeśli chodzi o energetykę, to tak jak okazują entuzjazm i poparcie polityczne dla projektu budowy bloków jądrowych w Polsce, tak dokładnie przeciwnie, czy z dokładnie przeciwnej perspektywy patrzy nam przynajmniej obecna administracja Donalda Trumpa na energetykę wiatrową, w tym energetykę morską.

Mamy do czynienia z, znaczy europejska firma, duńska konkretnie, Oersted ma bardzo poważne kłopoty w związku z przerwaniem prac nad farmą, gigantyczną farmą wiatrową na północno-wschodnim wybrzeżu USA, niedaleko stanu Rhode Island, tak zwana Revolution Wind, prawie dokończona, podobno w 80 latach. procentach. Farma wiatrowa, budowa zostaje zablokowana dość arbitralną decyzją administracji amerykańskiej. Tam się mówi o kolejnych analizach, przeglądach, ale jest to wyraźnie gest polityczny, który gdzieś tam Zbiega się bardzo z tym, co Trump publicznie mówi o energetyce wiatrowej w ogóle.

Kadr wyspecjalizowanych też nie jest liczba nieskończona, kształcenie nie jest wcale takie krótkie. Innymi słowy, to, że gdzieś się nie buduje farm wiatrowych, to niekoniecznie musi być źle z naszego punktu widzenia, bo na przykład zostaną zwolnione pewne istniejące już zasoby dla nas. To, co tu przeważa, czy to jest źle, czy dobrze dla rozwoju energetyki wiatrowej w Polsce, na morzu, tej wszystkim morskiej. Generalnie, jeżeli chodzi o sytuację sektora morskiej energetyki wiatrowej, to jest ona zła. I to jest coś, co nawet nie jest specjalnie związane z Donaldem Trumpem jako takim, chociaż oczywiście on odegrał z tym sporą rolę, ale patrząc szeroko na inwestycje realizowane od Japonii przez Europę po Stany Zjednoczone, sytuacja morskiej energetyki wiatrowej jest zła.

Te farmy najstarsze mają już około 15 lat, więc to jest epoka, jeżeli chodzi o rozwój tych technologii, ale to też oznacza, że najlepsze działki, te najbardziej dostępne, leżące w najlepszym miejscu, jeżeli chodzi o budowę, możliwości wyprowadzania mocy, one zostały już przebrane. I każda inna, leżąca dalej, w trudniejszej lokalizacji, po prostu jest droższa. I to kumulatywnie nakłada się na to, że sektor źródł odnawialnych jest w dużych popłotach finansowych. I do tego jeszcze doszedł prezydent Trump, który dosyć, można powiedzieć, brutalnie przywalił w projekty wiatrowe. Natomiast nie demonizowałbym mimo wszystko tego, co się dzieje w Stanach Zjednoczonych, jeżeli chodzi akurat o offshore, tak bardzo, bo patrząc technicznie, to w Ameryce do tej pory działa mniej mocy w morskiej energetyce wiatrowej niż w Polsce.

Natomiast niestety, jeżeli chodzi właśnie o to, co to dla nas znaczy, dla Europejczyków. Ja z pewnym rozbawieniem obserwowałem, jak ludzie, którzy jeszcze nie tak dawno mówili, że Europa to jest skansen, z którego ucieka przemysł i ona gospodarczo upada, cieszyli się z tego, że prezydent Stanów Zjednoczonych przywalił w jedną z najlepiej rozwiniętych technologicznie europejskich spółek. W sensie dla nas cios w Orsztyt to jest cios w europejską gospodarkę. My zarabiamy jako Europejczycy eksportując takie właśnie technologie jak turbiny wiatrowe na morzu. Okej, jako Europejczycy, a jeśli to sprowadzić na poziom narodowy, czyli Polacy versus Duńczycy, czy nie jest tak, że szukając jakichś pozytywów, znaczy właśnie nie na zasadzie satysfakcji, że to dobrze, że Trump komuś przywalił, tylko że, czy nie jest tak, że tracąc pewne okazje inwestycyjne na Atlantyku...

Otóż, czy możemy sobie wyobrazić sytuację, w której potraktujemy serio słowa pana prezydenta, a także wielu polityków z prawej strony o tym, że Polska powinna zawiesić, bądź w ogóle wypowiedzieć swój udział w systemie handlu emisjami ETS. Bo nasuła mi się taka myśl, że unijne młyny mielą stosunkowo wolno, że jest taka perspektywa dość jasna, niepewna, związana z polityką amerykańską, ze stosunkiem administracji do naoda Trumpa i republikanów do odnawialnych źródeł energii generalnie.