Latka lecą, czas płynie, mijają dni za dniami. W PiS-ie trwają spekulacje, kto zastąpi Jarosława Kaczyńskiego na stanowisku szefa PiSu. Sam pan prezes zapowiedział, że obecna kadencja jako prezesa jest ostatnia i za parę lat nastąpi jego pożegnanie z polityką. Ktoś mógłby powiedzieć, smutek nas ogarnął, pan prezes jest nie do zastąpienia i dobrze by było, gdyby rządził do końca świata, a nawet o jeden dzień dłużej. Przecież każde słowo jego, to językowe misterium, boskość zaklęta w sylaby. Biedni i ponuży, którzy tego nie rozumieją, są w beznadziei, zgryzocie i wiecznym smutku się pogrążają. Ktoś inny mógłby powiedzieć, chcę bruździć jeszcze kilka lat, czy ten człowiek nie ma nad nami litości? Ale zastanówmy się wspólnie, jakiego człowieka trzeba wybrać na następcę prezesa, żeby w Prawie i Sprawiedliwości zachowana została ciągłość.
No na pewno nie może być to młoda kobieta, która daje w szyję i nie rodzi. Nie powinien prezesem PiSu zostać ktoś, kto, nie wiem, o 11.00 Stefanem, a o 17.00 Mariolką. Nowym prezesem powinna zostać osoba, od której niewielu ludzi jest mądrzejszych, mężczyzna, który dużo czyta, który potrafi spać do południa, który nie do końca ogarnia komórki i internety, prawda? I widzicie, wychodzi na to, że to ja powinienem zostać panem prezesem PiS, bo spełniam wszystkie powyższe warunki. Tyle, że jest to niemożliwe, bo jestem zajęty, więc PiS ma problem, bo jak nie ja, to kto? Oj, rozleci nam się ten PiS, rozleci.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.