Klucze mam, światło zgaszone, co jeszcze? A! Okna dachowe! Prawie bym zapomniał. Ale zaraz! One zamkną się automatycznie, gdy zacznie padać. Jedno zmartwienie mniej. Elektryczne okna dachowe Velux z czujnikiem deszczu zadbają o bezpieczeństwo Twojego domu. A kupisz je w atrakcyjnej cenie. Zapisz się już dziś na bezpłatną poradę na velux.pl. Dorwać bestię w RMF FM. Imię i nazwisko. Nikos Metaxas. Liczba ofiar. Co najmniej 7. Miejsce i czas działalności. Cypr między 2016 a 2018 rokiem. Ulubiony sposób pozbawiania życia ofiar. Uduszenie. Wyrok siedmiokrotny do żywocie.
Pod naciskiem opinii publicznej policja postanowiła w końcu podjąć poważniejsze kroki. Arian Palanas Lozano. Ustalono, że Arian Palanas Lozano także korespondowała na Badoo z tajemniczym mężczyzną nazywającym siebie Orestes. Śledczy po IP komputera ustalili, że podejrzanym jest 35-letni Nikos Metaxas, szanowany kapitan Gwardii Narodowej. W jego komputerze i telefonie znaleziono też ciała innych zaginionych kobiet. Metaxas został aresztowany i szybko przyznał się do winy. Okazało się, że dwie zabite kobiety to tylko wierzchołek góry lodowej. Zabiłem ich więcej, znacznie więcej. Aresztowany Metaxas podczas wizji lokalnej pokazał śledczym studnię znajdującą się na wojskowej strzelnicy, gdzie odkryto ciało kolejnej z ofiar.
Była nią zaginiona w 2018 roku Nepalka Asmita Katka Bista. Kobieta była widziana ostatni raz, gdy wsiadała do białego samochodu. Znajomi zgłosili jej zaginięcie w konsulacie Nepalu. Niestety nikt nie przejął się losem Asmity. Podobnie jak to było w przypadku dwóch poprzednich ofiar. Uznano, że kobieta musiała opuścić Cypr i nie wszczęto poszukiwań. Zeznania Metaxasa, który chętnie współpracował z policją, pozwoliły na rekonstrukcję ostatnich chwil życia Nepalki. Wywiozłem ją autem poza Nikotię. Uprawialiśmy seks w samochodzie. Gdy się zorientowała, że wszystko nagrywam, opluła mnie. Udusiłem ją. Nie wiem, no zrobiłem to jakoś bezmyślnie. Nie wiedziałem, gdzie porzucić ciało, aż w końcu przypomniałem sobie o pobliskiej strzelnicy.
Metaxas przyznał się też do zamordowania trzech kolejnych ofiar. Były nimi 36-letnia Rumunka Livia Florentina Bunea i jej 8-letnia córka Elena Natalia Bunea oraz 31-letnia Filipinka Marciar Valtes Agriola, która zniknęła w grudniu 2017 roku. Wszystkie były imigrantkami. Buna była rozwiedziona. Wychowywała samotnie córkę. Dziewczynka była dzieckiem autystycznym, wymagającym specjalnej opieki i czasu poświęconego na nią, dlatego jej matka miała problemy ze znalezieniem pracy. Matka i córka zaginęły 30 września 2016 roku. Metaxas wyznał. Zatopiłem je wszystkie w Czerwonym Jeziorze, w Mitsero. Nazwa akwenu pochodzi od koloru toksycznych chemikaliów, które trafiają tam z pobliskiej kopalni odkrywkowej Siarczku.
Za pomocą ekipy wyspecjalizowanych nurków i robota z kamerą wyłowiono trzy walizki, w których znajdowały się, będące w stanie niemal zupełnego rozkładu, ciała kobiet. Były one obciążone betonem, tak by nigdy nie wypłynęły na powierzchnię. Dwa miesiące po aresztowaniu znaleziono sześcioletnią Sierrę Grace Seukaliuk, córkę pierwszej odnalezionej ofiary Metaxasa. Dziewczynka została znaleziona w pobliżu Xyliatos. Metaxas przedstawiał różne wersje dotyczące jej śmierci. Uprawialiśmy seks z Mary Rose. Nagle usłyszeliśmy krzyki Sierry. Pobiegłem do pokoju na górze, gdzie była dziewczynka. Okazało się, że zadławiła się własnymi wymiocinami. Chciałem ją uratować, ale było za późno. Innym razem twierdził. Byłem przekonany, że Mary Rose chce ją wychować na prostytutkę i być jej sutenerką.
Nie mogłem do tego dopuścić, dlatego zabijając je, uwolniłem je obie. Matkę i córkę. Kiedy indziej natomiast tłumaczył. Zabiłem Sierra, bo musiałem pozbyć się niewygodnego świadka. Co miałem z nią zrobić? Nikos Metaxas niektóre ze swoich ofiar poznawał na portalu randkowym Badoo, gdzie przedstawiał się jako Orestes. Swoje profilowe zdjęcie ukradł z mediów społecznościowych ze strony kolegi. Z częścią kobiet morderca zawierał znajomość na ulicy, zaczepiał je i proponował im pracę. Były to wyłącznie imigrantki zatrudnione na niskopłatnych posadach lub właśnie szukające pracy, dlatego dawały się skusić propozycjom Cypryjczyka. Metaxas wiązał swoje ofiary lub zakował w kajdanki, gwałcił je, a następnie dusił i pozbywał się ciał w jeziorach lub studniach.
Po jego aresztowaniu zgłosiło się mnóstwo kobiet, które zeznały. Poznałam go na badu. Spotkaliśmy się pod sklepem, ale na szczęście nie wsiadłam z nim do auta. Wcześniej kobiety nie chciały zgłaszać tych zajść policji. Bały się, że nie zostaną potraktowane poważnie, obawiały się też zemsty. Jedna ze zgwałconych przez Metaxasa Filipinek, zastraszona przez sprawcę, opuściła Cypr. Tymczasem morderca i gwałciciel żył na wyspie jako zacny obywatel, zasłużony żołnierz Gwardii Narodowej, a także ojciec dwójki dzieci i ceniony fotografik. Na organizowanych przez niego wystawach pojawiały się zdjęcia kopalni i jezior, w których pozbywał się ciał. Cynizm seryjnego mordercy i bierność policji, która nie miała najmniejszej ochoty zajmować się zaginionymi imigrantkami, a także to, że jego ofiarami padły dwie kilkuletnie dziewczynki, wstrąsnęły opinią publiczną.
W specjalnym wystąpieniu telewizyjnym prezydent Cypru Nikos Anastasiadis stwierdził, Jesteśmy świadkami serii strasznych przestępstw popełnionych na kobietach, które przyjechały tu szukać pracy, tak samo jak w przeszłości robiły to dziesiątki tysięcy Cypryjczyków. To jest przypadek bez precedensu i ani nasze sumienie, ani nasze społeczeństwo nie mogą tego tolerować. Mieszkająca na Cyprze, filipińska aktywistka działająca na rzecz obrony praw człowieka, Lisa Jatas, powiedziała dziennikarzom. Wybierał na swoje ofiary osoby, za którymi nikt nie stał. Nikt ich nie mógł obronić. Osoby o niskim statusie materialnym, które nie były cenione przez ogół społeczeństwa cypryjskiego. W jakiś sposób wszyscy jesteśmy winni. Także ja, bo mogłam bardziej skupić się na tych zaginięciach.
Podczas procesu Metaxasa przed Pałacem Prezydenckim w Nikozji odbywały się demonstracje z udziałem setek Cypryjczyków i imigrantów domagających się sprawiedliwości wobec zamordowanych kobiet, a także równego traktowania kobiet i mężczyzn na wyspie. Manifestanci uważali, że gdyby zaginione dziewczyny były Cypryjkami, policja starałaby się je odnaleźć. Jeszcze bardziej przyłożyliby się do pracy, gdyby chodziło o Cypryjczyków. Tymczasem aresztowany Metaxas powiedział. Jego pisemna spowiedź, w której z detalami przedstawił swoje zbrodnie, liczyła 10 stron. Podczas procesu Metaxas siedział w kamizelce kuloodpornej, ponieważ władze bały się, że może dojść do samosądu.
Mordercę wydawał się skruszony, podczas procesu często płakał. Ponoszę pełną odpowiedzialność za swoje czyny i jestem gotowy na wszelkie konsekwencje. Szkoda, że nie mogę cofnąć czasu i zmienić biegu wydarzeń. Metaxas przepraszał duszę ofiar i twierdził, że nie wie, co pchnęło go do pozbawienia ich życia. Co ciekawe, sam był synem imigrantki z Bułgarii. Może dlatego jego pragnieniem było, by zajął się nim sztab psychologów i by zorganizowano naukową debatę, podczas której eksperci wyjaśniliby, czemu mordował i gwałcił. Opowiadał w niejasny sposób o wydarzeniach z dzieciństwa, które mogły mieć na niego wpływ. Próbował zasłaniać się nieokreśloną traumą. Musi, po prostu musi być jakiś powód, że jestem takim złym człowiekiem.
Proces Metaxasa był głośny nie tylko na Cyprze. Brali w nim udział także między innymi inspektorzy ze Scotland Yardu. Śledczy byli pewni, że ofiar było więcej. Nie znaleziono jednak na to przekonujących dowodów. 24 czerwca 2019 roku zapadł najwyższy w historii Cypru wyrok skazujący. Nikos Metaxas otrzymał 7 wyroków do żywocia. Orzeczenie sądu nie skończyło jednak sprawy, która miała swoje reperkusje w szeregach władzy. Cypryjski szef policji został zawieszony W maju 2020 roku ówczesny prokurator generalny Kostas Kleridis wydał polecenie wszczęcia postępowania karnego wobec 15 funkcjonariuszy policji, którzy zajmowali się zgłoszeniami zaginięć.
Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Opisane są zbrodnie Nikosa Metaxasa i jego aresztowanie przez policję Cypryjską.
Szczegółowe opisy zbrodni Metaxasa, w tym metody zabijania i ukrywania ciał ofiar.
Opis rekonstrukcji spraw przez śledczych i znalezienia ciał ofiar w Czerwonym Jeziorze.
Zeznania Metaxasa podczas śledztwa i jego opowieści o zbrodniach.
Reakcja opini publicznej i demonstracje domagające się sprawiedliwości wobec Metaxasa.
Opis procesu Metaxasa, wyroku oraz konsekwencji dla cypryjskiej policji i systemu prawa.
Promocja podcastu i informacja o kolejnym odcinku Dorwaj bestię w RMF FM.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.