Dorwać bestię w RMF FM. Imię i nazwisko. Juraj Luptak. Nazywany dusicielem zbańskiej bystrzycy. Krwawym bacą. Liczba ofiar. 3 lub więcej. Wyrok. Kara śmierci. Wykonana. 16 lipca 1987 roku w Bratysławie. Bańska Bystryca, miasto w środkowej Słowacji. Na przełomie lat 70. i 80. było terroryzowane przez seryjnego mordercę i gwałciciela kobiet, zwanego Dusicielem. Pod tym określeniem krył się niejaki Juraj Luptak, który za swoje czyny został skazany na śmierć.
Wykonanie wyroku było przedostatnią egzekucją na Słowacji. Luptak urodził się 2 stycznia 1984 roku w bańskiej Bystrzycy w ubogiej rodzinie borykającej się z wieloma problemami. Matka Juraja była bezrobotną alkoholiczką, zaś ojciec kierowcą, który także popadał w alkoholizm. Gdy z powodu nałogu stracił pracę, rodzice dwunastoletniego wówczas Juraja widzieli tylko jedno wyjście. Chłopak resztę dzieciństwa spędził w sierocińcach. Stracił kontakt z biologicznymi rodzicami, a żadna rodzina nie chciała go adoptować. Juraj miał bardzo niski iloraz inteligencji. Nauka przechodziła mu z ogromnym trudem. W końcu udało mu się jednak skończyć szkołę specjalną i wstąpić do szkoły górniczej, w której definitywnie przerwał swoją edukację.
Prawdopodobnie z powodu kontuzji nogi. Dorywczo pracował jako pomocnik pasterza i robotnik budowlany, ale żadnego z tych zajęć nie trzymał się długo. Otoczenie uważało go za wyjątkowo prymitywną postać. Jeszcze w domu dziecka Luptak zaczął przysparzać problemów. W wieku 17 lat poszedł w ślady rodziców i popadł w nałóg alkoholowy. W tym czasie zaliczył też pierwsze konflikty z prawem, głównie kradzieże. Dwukrotnie go aresztowano, między innymi za oszustwa podatkowe. Juraja interesowało w zasadzie jedno. Picie. Pił, co mu wpadło w ręce, a co zawierało alkohol. Nawet płyn do mycia szyb. Był całkiem smaczny, jak się go zmieszało z winem. Poza tym był tani.
Luptak uwielbiał góry i to w ich otoczeniu. W skromnej, przypominającej szałas chacie postanowił zamieszkać. Dodajmy, nie sam. Znalazł sobie kobietę, która wprowadziła się do niego wraz ze swoją córką. Jednak związek go nie ustabilizował ani nie zmotywował do rzucenia alkoholu i znalezienia pracy. Czasami, gdy brakowało mu na tzw. flaszkę, drabiał sobie jako pasterz, które to zajęcie w przyszłości przyniesie mu miano krwawego Bacy. Jego relacja z partnerką i jej córką też daleka była od sielanki. Kobiety kpiły z niego i wyszydzały jego brak urody i inteligencji. Jesteś głupszy od tych twoich owiec. Nawet one nie chciałyby cię w łóżku. Luptak czuł się niedowartościowany, także jako mężczyzna.
Postanowił jednak udowodnić sobie i innym swoją męskość w najgorszy możliwy sposób. Zaczął podrywać dziewczyny, które czasem mijały go, gdy wypasał owcę. Jedna z nich, 20-letnia Elena Adamowa, szczególnie mu się podobała. Zaczepiał ją przy każdej możliwej okazji. W końcu dziewczyna zaczęła traktować go jak namolnego adoratora, którego należy ignorować, ale którego nie trzeba się bać. To był błąd. 6 maja 1978 roku. W piękne, słoneczne popołudnie, Luptak doszedł do wniosku, że ma już dość być alekceważonym nie tylko w domu, ale i przez śliczną Elenę. Może chociaż co usadasz? No nie bądź taka. Spadaj zboczeńcu. Gdy dziewczyna minęła go i znalazła się na skraju lasu, luptak podbiegł w jej stronę i zaatakował od tyłu, uderzając ją kamieniem w głowę.
Kiedy kobieta straciła przytomność, zaczął ją dusić. Następnie zaciągnął ją do lasu, rozebrał i zgwałcił. W pewnym momencie Elena ocknęła się. Wtedy napastnik pobił ją na śmierć. Ciało dziewczyny ukrył w krzakach, zakrywając je gałęziami. Zostało znalezione niemal dopiero rok później, w kwietniu 1979 roku. Luptak zabrał Elenie z torebki 500 Niedługo potem został aresztowany za oszustwa podatkowe. Nikt jednak nie podejrzewał go o to, że jest sprawcą znacznie poważniejszego przestępstwa. Cztery lata później Juraj opuścił więzienie i zaatakował po raz kolejny. 2 czerwca 1982 roku upił się i wyszedł do lasu.
Na ścieżce zauważył 15-letnią Lidię Rydlową. Zaatakował ją, podobnie jak Elenę, od tyłu. Dziewczyna za wzięcie walczyła, ale napastnik okazał się silniejszy. Poddusił ją, a następnie zgwałcił i okradł. Z kolczyków, torebki i zegarka. Ciało Lidii porzucił w wykopanym przez siebie dole i przesypał ziemią. Zostało znalezione po miesiącu, a patolodzy, którzy robili sekcję zwłok, dokonali makabrycznego odkrycia. Co ona ma w płucach? Goródki ziemi? To chyba glina. Ona została pogrzebana żywcem. Już po aresztowaniu Luptak będzie przysięgał, że nie miał pojęcia, iż dziewczyna jeszcze żyła. Był pewien, że grzebie ją martwą. Co więcej, poniekąd to on uważał się za ofiarę tego napadu.
Broniąca się przed nim Lidia ugryzła go w palec. Podczas procesu Luptak będzie wymachiwał tym palcem, sprawiając wrażenie, że bardziej żałuje, że został ugryziony, niż że zamordował i zgwałcił piętnastolatkę. Przy ucieczce z miejsca zdarzenia napastnik popełnił błąd. Zgubił szpadel, którym kopał dół. Dał się także zauważyć przypadkowym spacerowiczom, którzy później rozpoznali go w czasie okazania. Tymczasem, jako że nie dotknął go choćby cień podejrzeń lub tak rozzuchwalił się, po kilku dniach od zamordowania Rydlowej postanowił zaatakować po raz kolejny. Do tego w centrum bańskiej Bystrzycy, pod budynkiem Regionalnego Komitetu Narodowego. Atak miał miejsce wieczorem 18 lipca. Ofiarą była przechodząca chodnikiem 15-letnia Iwana Turowa.
Modus operandi był sprawdzony. Napastnik uderzył dziewczynę od tyłu kamieniem, powalił na ziemię i zaczął dusić. Wtedy odkrył coś, co go jednocześnie obrzydziło i rozwścieczyło. Co? Masz okres? Ale mi się trafiło. W takiej sytuacji Luptak nie zdecydował się na gwałt. Gdy dziewczyna odzyskała przytomność i zaczęła błagać Juraja o życie, ten ze złością udusił ją i skatował. Następnie zerwał kolczyki z ucha martwej Iwany i uciekł w góry. Dwa morderstwa piętnastolatek. W dodatku dokonane w odstępie kilku dni zmroziły opinię publiczną i wywołały panikę. Młode kobiety bały się chodzić same po ulicach. W bańskiej Bystrzycy urządzono obławę nadusiciela. Tymczasem on sam zaszył się w górach, gdzie planował przeczekać gorący czas.
Jednak dzięki wzmożonej pracy organów ścigania i dokładnemu portretowi pamięciowemu, specjalny zespół stworzony w celu poszukiwań mordercy doprowadził w końcu do aresztowania Juraja Luptaka. Mężczyzna szybko przyznał się do winy, a nawet wyznał więcej niż się spodziewano. Zabiły mnie trzy, a cztery kobiety. Czwartego morderstwa nigdy jednak mu nie udowodniono. Zabójca nie tylko ochoczo współpracował ze śledczymi, ale nawet zdawał się być dumny z tego co zrobił i popisywał się swoimi makabrycznymi czynami. Cieszyły go też wizje lokalne, na które go zabierano. Klarownie i chętnie objaśniał jak doszło do poszczególnych zbrodni. Luptak poddał się również testowi na wykrywaczu kłamstw i co ciekawe przeszedł go gładko.
To wszystko szokowało funkcjonariuszy zajmujących się sprawą tego seryjnego mordercy. Biegli psychiatrzy badający jego przypadek dostrzegli u Juraja osobowość psychopatyczną oraz zaburzenia preferencji seksualnych. Uznali, że choć jest prostolinijny, to w pełni poczytalny i może świadomie odpowiadać za swoje czyny. W 1995 roku Józef Poliewka, prowadzący śledztwo w sprawie Luptaka, wyznał dziennikarzowi prawdy. Zabijał nie tylko dlatego, że go to podniecało, ale też by pozbyć się świadków. Był niezwykle zuchwały, a alkohol tylko to potęgował. Na swoje ofiary Juraj wybierał młode kobiety, ponieważ czuł się od nich silniejszy. Atakował je zawsze od tyłu, co sugerowało, według psychologów, jego kompleksy na punkcie własnego wyglądu.
Nie posiadał żadnych zasad moralnych, nie potrafił też okazywać emocji. Na pewno wpływ na jego zachowanie miało trudne dzieciństwo i porzucanie go przez rodziców. W więzieniu w końcu miał poczucie, że jest w centrum uwagi i rozkoszował się swoimi pięcioma minutami sławy. Tak jakby nie zdawał sobie sprawy, co mu grozi. Dopiero gdy usłyszał, że może to być kara śmierci, poczuł strach. Stryczek, myślałem, że dostanę parę lat. Był pewien, że chwilę pobędzie w więzieniu, a potem, pracując w kopalni, zarobi na odszkodowanie dla rodzin ofiar. Wobec grażącej mu egzekucji wycofał wszystkie zeznania i zaczął utrzymywać, że jest niewinny. Było jednak za późno. Za trzy morderstwa, dwa gwałty i trzy kradzieże Juraj Luptak został skazany na karę śmierci.
Biegli uznali, że w jego przypadku nie ma żadnej możliwości reedukacji i powrotu na łono społeczeństwa. Uznano go za jednego z najbardziej niebezpiecznych przestępców w historii Czechosłowacji. Luptak wystąpił do ówczesnego prezydenta kraju z prośbą o ułaskawienie, ale Gustaw Husak odmówił. Dusiciel z Bańskiej Bystrzycy został stracony w Bratysławie 16 lipca 1987 roku. Niemal dokładnie trzy lata później parlament ówczesnej Czechosłowacji na skutek regulacji unijnych zniósł karę śmierci. Poznaj sekrety największych zbrodniarzy świata. Dorwać bestię w RMF FM.
Pokazano wszystkie 13 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Przedstawienie tematu i podstawowych informacji o Juraju Luptaku.
Opis trudnego dzieciństwa i młodości Juraja Luptaka, jego alkoholizm i problemy z prawem.
Opis kolejnych zbrodni Luptaka, morderstw Iwany Turowy i jej sytuacji podczas śledztwa.
Analiza psychologiczna Luptaka i opis sytuacji podczas jego egzekucji.
Opis egzekucji Luptaka i jego skazania na karę śmierci.
Podsumowanie i przekaz do kolejnego odcinka.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.