Dorwać bestię: Estibaliz Carranza

Dorwać bestię w RMF FM. Imię i nazwisko. Estibaliz Carranza. Pseudonim. Lodowa dama, lodowa zabójczyni. Liczba ofiar. Dwie. Wyrok. Kara dożywotniego pozbawienia wolności. Obecne miejsce pobytu. Więzienie w Asten koło Linz, Austria. 7 czerwca 2011 roku o poranku niespełna 33-letnia Estibaliz Carranza, właścicielka dobrze prosperującego sklepu z lodami w Wiedniu, spotyka swojego sąsiada, fryzjera Erkana. Mężczyzna jest poddenerwowany. Ech, zacząłem remont i pękła rura kanalizacyjna w piwnicy.

Rura? I co, stąd tyle policji wokół? No właśnie, w tym szkopuł, że robotnicy znaleźli zwłoki mężczyzny. Kobieta wie, czyje zwłoki leżą w piwnicy sąsiada. I kto je tam umieścił. Dla spanikowanej Estibaliz oznacza to jedno – trzeba jak najszybciej uciekać. Inaczej za chwilę aresztuje ją policja pod zarzutem morderstwa męża oraz partnera, których rozczłonkowane przez Carranza ciała spoczywają w zamrażarce. Opisywana w prasie jako Lodowa Dama, Estibaliz wkrótce trafi na najmroczniejsze karty historii Austrii, a także Meksyku, skąd pochodzi. Estibaliz Carranza urodziła się 6 września 1978 roku w stolicy Meksyku jako Goyzargi Estibaliz Carranza Sabala.

Gdy miała 5 lat, rodzice zdecydowali się poszukać lepszej przyszłości dla siebie oraz dzieci i zamieszkali w Barcelonie. Matka Esti była tłumaczką, natomiast ojciec autorem ezoterycznych książek, a także pozycji poświęconych szamanizmowi i kulturze Maju, Wingów oraz Azteków. Mała Estibaliz miała także młodszego brata. Ojciec wychowywał dzieci twardą ręką i po latach Carranza wyznała. Nie mogliśmy zwracać na siebie uwagi. Musieliśmy zachowywać się tak, jakbyśmy nie istnieli. Dziewczyna już od najmłodszych lat snuła mordercze fantazje. Dotyczyły nie tylko ojca, ale też jej pierwszego chłopaka, z którym była w związku przez pięć lat. Przez cały ten czas Estibaliz marzyła o tym, że po ukończeniu studiów wezmą ślub i doczekają się gromadki dzieci.

Jednak chłopak nic nie mówił na ten temat. W końcu po otrzymaniu dyplomu Carranza postanowiła z nim poważnie porozmawiać. Wskutek nacisków chłopak Estibaliz zerwał z nią. Nie był zainteresowany wspólną, zaprojektowaną przez dziewczynę i sformalizowaną przyszłością. Carranza była załamana rozstaniem. Jej rozpacz manifestowała się nie tylko płaczem w poduszkę, ale i całkiem konkretnym planem zemsty. Chciała uszkodzić hamulce w samochodzie mężczyzny i doprowadzić tym samym do jego śmierci, a przynajmniej do wypadku. Te myśli prześladowały ją całymi tygodniami.

Ostatecznie Carranza odstąpiła jednak od ich realizacji. Może dlatego, że niespodziewanie przyszła do niej propozycja z Niemiec od znajomych jej rodziców. Esti, a co byś powiedziała na to, żeby znaleźć tu pracę? Możesz u nas zamieszkać, jeśli chcesz. Dziewczyna chętnie skorzystała z propozycji i została au pair w Monachium, a następnie znalazła pracę w lodziarni niedaleko Norymbergi. Tam poznała Holgera Holza, o 14 lat starszego sprzedawcę lodówek i członka wspólnoty Hare Krishna. Już w kilka tygodni po pierwszej randce para wzięła ślub. Na uroczystości nie zjawił się prawie nikt z rodzin Państwa Młodych. Zarówno Holzowie, jak i rodzina Carranzów byli przekonani, że wszystko toczy się w zbyt szybkim tempie i małżeństwo nie ma szans na szczęśliwą przyszłość.

Teraz po ślubie, który miał miejsce w 2002 roku, państwo Holz przeprowadzili się do Berlina, rodzinnego miasta Holgera. Kobieta zaczęła tam pracę jako kelnerka w lodziarni, jej mąż natomiast zajmował się głównie trzymaniem ręki na jej pieniądzach. Po aresztowaniu Carranza powie... Chciałam wracać do Hiszpanii, ale zabrał mi wszystkie dokumenty i maltretował fizycznie i psychicznie. W 2005 roku małżeństwo przeprowadziło się do Wiednia, gdzie wspólnie otworzyło lodziarnię w dzielnicy Meidling. Niestety nie poprawiło to ich prywatnej relacji, wręcz przeciwnie. Do tego Holz przejawiał coraz większe zainteresowanie bronią. Zmusił także żonę do przyłączenia się do wspólnoty Hare Krishna.

Kobieta nawiązała romans z Manfredem Hinterbergerem, przedstawicielem handlowym. Poznała go zaraz po przeprowadzce do stolicy Austrii, jednak długo opierała się temu uczuciu. Dopiero w 2007 roku ich znajomość przeszła w zażyły etap, a Carranza coraz bardziej ciążyła obecność znęcającego się nad nią męża. 27 kwietnia 2008 roku Estibaliz wróciła z pracy i zastała zwykły widok. Holger siedział na tapczanie i grał w strzelańki. Holger, wyłącz te gry, zaraz będzie obiad. Daj mi spokój idiotko, do niczego się nie nadajesz. Przez kilka godzin Holtz obrażał Carranzę, która według niego przeszkadzała mu w spokojnym graniu na komputerze. W końcu kobieta nie wytrzymała i strzeliła do niego trzy razy od tyłu z pistoletu Beretta.

Strzały okazały się śmiertelne. Początkowo Estibaliz nie wiedziała, co zrobić ze zwłokami Holgera. Przez kilka dni leżały w fotelu, a morderczyni próbowała je bezskutecznie spalić wraz z całym mieszkaniem. W końcu kupiła w markacie piłę łańcuchową i poprosiła sprzedawcę o to, by pokazał jej, jak jej używać. Następnie pocięła zwłoki na części, Włożyła do plastikowych worków i wrzuciła do zamrażarki, którą zalała betonem. Wiedziała jedno, zamrażarka nie może pozostać z nią pod jednym dachem. Poprosiła zadan sąsiadów o pomoc w jej transporcie do piwnicy. Ach, Holger wyjechał do Indii, to wiecie, tutaj swoje sakty. Opowieść brzmiała o tyle prawdopodobnie, że Holtz faktycznie planował taką podróż.

Carranza wciskała tę bajkę wszystkim znajomym, aż w końcu sama prawie w nią uwierzyła. Starała się zapomnieć o byłym mężu, co ułatwił jej Manfred Hinterberger. Para zamieszkała razem. Manfred zainwestował duże pieniądze w lodziarnię Estibaliz i przez jakiś czas ich życie toczyło się spokojnym rytmem. Jednak wkrótce sielanka została zakłócona. Tę pierwszą lafirandę ci wybaczyłam, ale kolejna zdrada? Kinderberger był niewierny Carrancy, co kobieta w końcu z bólem odkryła. Nie chciał także mieć z nią dzieci, ponieważ posiadał już dorosłych potomków z poprzednich związków. Do tego nieustająco krytykował jej wygląd i zmusił partnerkę do udania się na szereg zabiegów kosmetycznych i operacji plastycznych. Carranza zaparowała sobie między innymi nos i zrobiła lifting twarzy.

Jeszcze te usta sobie musisz ostrzykać, bo masz jakieś takie brzydkie, cienkie. Ostatecznie Estibaliz podjęła decyzję. Manfred musi podzielić los jej męża. Nauczona doświadczeniem, Carranza wzięła kilka lekcji na strzelnicy. Zakupiła także plastikową folię, którą zamierzała wyłożyć mieszkanie w celu szybkiego i skutecznego usunięcia śladów. Co zaplanowała, zrealizowała w nocy z 21 na 22 sierpnia, gdy po całym dniu spędzonym na wspólnej wycieczce para wróciła do mieszkania. Estibaliz poczekała, aż Manfred zaśnie, a następnie strzeliła mu cztery razy w tył głowy. Później przed sądem zeznała. Byłam taka zła, wściekła. Miałam pistolet ukryty pod materacem, więc wyjęłam go, załadowałam i strzeliłam.

Tak jak w przypadku Holza, Estibaliz rozczłonkowała zwłoki za pomocą piły, a następnie spakowała je do worków i przeniosła do piwnicy, gdzie schowała w zamrażarce i zalała betonem. Następnie zadzwoniła do brata mieszkającego w Barcelonie, żeby się teatralnie pożalić. Manfred mnie zostawił. Jestem załamana. Cztery dni po morderstwie, nagabywana przez wiele osób zastanawiających się, gdzie jest Hinterberger, zgłosiła zaginięcie partnera na policji. Jednocześnie zasugerowała, że Manfred prowadzi podejrzane interesy z Albańczykami i Rosjanami, więc niepokoi się o jego życie. Półtora miesiąca później Estibaliz wyprowadziła się do nowego partnera, tym razem był nim 47-letni Roland R., rozwodnik starszy od Carrancy o 15 lat.

Według kobiety w końcu udało jej się trafić na idealnego mężczyznę, do tego pragnącego mieć z nią dziecko. 25 maja 2011 roku Esti dowiedziała się, że jest w ciąży. Szczęście pary trwało zaledwie dwa tygodnie, do czasu, gdy sąsiadujący z nią fryzjer rozpoczął remont lokalu, podczas którego odkryto zwłoki zabetonowane w samrażarce. Carranza, wiedząc, że trafiła na listę podejrzanych, postanowiła uciec z kraju. Pojechała na lotnisko, by wsiąść do samolotu do Paryża lub Meksyku, ale zorientowała się, że może zostać aresztowana po wylądowaniu. Udała się więc autobusem do Włoch, gdzie zameldowała się pod fałszywym nazwiskiem w prowincjonalnym pensjonacie. Następnie pojechała do Udine, tam zaczepiła ulicznego grajka.

Zostałam pobita przez męża, nie mam się gdzie podziać. No dobrze, możesz się zatrzymać u mnie przez parę dni. Tak się stało, ale Carranza zgubiła ciekawość. Poprosiła ulicznego artystę nie tylko o nocleg, ale i o telefon, a następnie zaczęła przeglądać wiadomości w internecie na swój temat. Nie umiała skasować historii wyszukiwania. Właściciel telefonu, gdy zobaczył, co czytała, uznał, że opis poszukiwanej pasuje do jego przygodnej lokatorki i postanowił zadzwonić na policję. 10 czerwca 2011 roku Estibaliz została aresztowana, a władze austriackie szybko wystąpiły z wnioskiem o jej ekstradycję. W czasie przesłuchania ciężarna Carranza przyznała się do zamordowania dwóch mężczyzn oraz do pozbycia się ich ciał.

Dwa tygodnie po aresztowaniu została przewieziona do więzienia w Austrii. 11 stycznia 2012 roku urodziła syna, który został oddany pod opiekę ojcu. Estibaliz i Roland wzięli ślub w wiedeńskim więzieniu Josefstadt. Tymczasem trwało intensywne śledztwo w sprawie zabójstw dokonanych przez Carranza. Mimo wielu wątpliwości i podejrzeń nie udało się zidentyfikować ewentualnego wspólnika Estibaliz. Kobieta została też poddana badaniom psychiatrycznym. Opinia psychiatrów wskazywała na poważne zaburzenia osobowości u oskarżonej. Podczas popełniania przestępstw była poczytalna. Istnieje duża obawa, że gdyby znalazła się na wolności, mogłaby ponownie zacząć zabijać. 5 września 2012 roku wiedeńska prokuratura postawiła Estibaliz zarzut podwójnego zabójstwa.

Podczas trwającej cztery dni rozprawy karancę bronił między innymi Rudolf Mayer, adwokat, który wcześniej reprezentował Josefa Fritzla. Już pierwszego dnia procesu oskarżona przyznała się do wszystkich zarzutów. To, co zrobiłam, było obrzydliwe. Nie mam wyrzutów sumienia, ale to dlatego, że biorę leki uspokajające, które je zagłuszają. Poza tym nie chcę, żeby ktoś mi współczuł. Zasłużyłam na to wszystko. Jednak prokuratorka Petra Frech uważała, że pełne skruchy zachowanie Carrancy jest elementem wykalkulowanej strategii. 22 listopada 2012 roku Estibaliz Carranza uznano za winną i skazano na dożywocie. Jednocześnie sąd polecił umieścić ją w zakładzie psychiatrycznym dla przestępców.

Pół roku później Wyższy Sąd Krajowy w Wiedniu oddalił apelację złożoną przez prawników morderczyni. Za więziennymi kratami Lodowa Dama jeszcze bardziej zyskała na popularności. Tabloidy co rusz donosiły o tym, jak wygląda jej życie, z kim romansuje i tak dalej. Została także współautorką książki na swój temat, która sprzedała się w bestsellerowym nakładzie, a druga książka o jej życiu, autorstwa Bernarda Salomona, napisana w oparciu o ponad 100 wywiadów zasadzoną, ujawniła jej więzienne romanse, w tym ze współwięźniarką oraz więźniem Martinem L. Po jej publikacji Martin został przeniesiony do innego więzienia, a Roland wniósł pozew o rozwód. W lipcu 2019 roku Carranza rozstała się także i z Martinem L. Do chwili obecnej lodowa zabójczyni przebywa w więzieniu Asten w Górnej Austrii.