ZAGINĄŁ W DOLINIE PARVATI | NIEWYJAŚNIONE

Rzeka Parvati ma liczne bystrza. Nurt jest silny, lodowaty i niesie z sobą kamienie. Jeden błąd może oznaczać upadek do wąwozu lub wpadnięcie do rzeki, która pochłania ciała i uniemożliwia ich odnalezienie. Zimą część doliny pozostaje odcięta przez śnieg. To nie jest park w stylu europejskim, lecz dzika natura, w której drobny wypadek staje się tragedią. Aby zrozumieć dlaczego Dolina Parvati jest tak niebezpieczna, warto przyjrzeć się jej topografii klimatowi. Dolina zaczyna się w miejscowości Buntar nad rzeką Bis, a następnie rozciąga w górę wąskimi zakolami.

Na szczęście udało mu się zawrócić, ale wielu nie ma tyle szczęścia. Wyobraźcie sobie, że nawet roślinność i fauna doliny mogą stanowić zagrożenie. W lasach cedrowych żyją lamparty i niedźwiedzie himalajskie. Choć ataki na ludzi są rzadkie, w 2017 roku w pobliżu wioski Tosh odnotowano przypadek porwania kozy przez lamparta, a lokalni przewodnicy ostrzegają, by nie nocować w namiocie blisko stogu siana. Na łąkach rośnie wiele trujących roślin. Datura jest używana przez sadhu w rytuałach, ale jej spożycie w zbyt dużej ilości powoduje halucynacje i zatrucia. Grzyby rosnące w lasach są często mylone zjadalnymi, co kończy się zatruciami turystów.

W dolinie dominują także tradycyjne praktyki religijne. Miejscowi sadhu, czyli wędrowni asceci, używają halucynogennej rośliny datura, a w malanie obowiązują archaiczne zwyczaje, m.in. zakaz dotykania świątyń przez obcych. W latach 60. i 70. młodzi Europejczycy i Amerykanie, rozczarowani materializmem Zachodu, wyruszali w podróż do Indii w poszukiwaniu oświecenia. Dolina Parvati stała się dla nich schronieniem, gdzie w cieniu cedrów i na brzegach rzeki mogli medytować, palić haszysz i słuchać muzyki psychodelicznej. Wielu mieszkało w szałasach w lasach, tworząc komuny. Lokalna społeczność początkowo patrzyła nieufnie na długowłosych, boso chodzących cudzoziemców, ale szybko dostrzegła korzyści finansowe.

Pojawiają się też teorie o międzynarodowym handlu organami. Rzekomo turyści są mordowani, a ich organy trafiają na czarny rynek. Żadne z tych domysłów nie zostało poparte dowodami. Eksperci tłumaczą, że w większości przypadków wystarczy zwykłe wyjaśnienie. Surowa natura, ludzka głupota oraz pech. Jednak media chętnie tworzą sensacje, bo historie zaginionych w Dolinie Cieni przyciągają czytelników, a to generuje presję na lokalne władze, ale też utrudnia rzetelne dochodzenie, bo świadkowie boją się mówić, a plotki przysłaniają fakty. Polska społeczność podróżnicza, podobnie jak turyści z innych krajów, odkryła Dolinę Parvati w latach 90. i 2000.