Mentionsy Mentionsy
KrymiLand
KrymiLand

Tato, gdzie jest mama?

20.06.2021 ·54 min 55 s · 2 rozdziały

Piętnastolatką widząc ojca samego zapytała: Gdzie jest mama?

1:08 · Kłótnia w łazience 25

Wówczas na majowym drzewie wieszana jest szmaciana lalka w celu odpędzenia złych duchów. Oczywiście dziś mało kto wierzy w złe duchy, ale mieszkańcy wsi traktują to jako najzwyczajniejszą w świecie tradycję, kultywowaną od wieków. Nikt tutaj nie mówi, że wioseczka znajduje się za ani przed Siedmioma Górami. Wszyscy są przekonani, oczywiście z przymrużeniem oka, że dzielnica leży w środku świata. Malownicze widoki, piękne domki jednorodzinne usytuowane na wzgórzach, Ale czy ten idealny świat jest naprawdę taki wspaniały na jaki wygląda? Wśród tych szczęśliwych mieszkańców, którzy myślą, że znają się bardzo dobrze, mieszka rodzina Paulus.

Sigrid i Gerd poznali się w 1988 roku. Świeżo poślubiony mąż miał dość dobrze płatną pracę w Düsseldorfie, ale z tego powodu, że Sigrid chciała wracać w swe rodzinne strony, czyli w okolice Bonn, rok po ślubie przeprowadzili się do Ittenbach i tam otworzyli swoją własną restaurację. Mężczyzna był z zawodu kelnerem, więc restauracja i do tego własna była najbardziej odpowiednim dla niego miejscem do pracy. Po drugie, kochał swój zawód i nie wyobrażał sobie, że mógłby pracować gdzie indziej. A przecież o to w życiu chodzi, żeby robić to, co się kocha. Do pracy daleko nie mieli, ponieważ wynajmowali dwupokojowe mieszkanko mieszczące się nad tą właśnie restauracją.

Rok po przeprowadzce na świat przyszło ich pierwsze dziecko, syn Sebastian. Sigrid wówczas namówiła męża, żeby z dwupokojowego małego niedrogiego mieszkanka przenieśli się do większego i droższego. Mieszkanie, o którym wówczas marzyła Sigrid, liczyło 180 metrów kwadratowych i miesięcznie kosztowało 2800 marek. Taka kwota za najem przy zarobkach 3,5 tysiąca to trochę dużo. Na życie zostawało 700 marek, z czego trzeba było opłacić dodatkowe koszty, bo cena najmu nie obejmowała prądu, zużycia wody, wywozu śmieci i wszystkich innych dodatkowych opłat. Trzeba było również spłacić kredyt, bo otwierając restaurację para zadłużyła się w banku, więc na to życie trzyosobowej już rodziny zostawało niewiele, a w każdy interes trzeba również cały czas wkładać pieniądze.

Sigrid natomiast kupowała drogie meble, drogie sprzęty do nowego mieszkania, a jej mąż nie protestował, ponieważ chciał zapewnić swej żonie jak najlepsze warunki. Zawsze uważał, że jeśli jest zdrowy, to zarobi na życie. Że będzie pracował ile się da i to życie będzie toczyło się niezakłóconym rytmem. Tak jak mówił, tak zrobił. Pracował po 15-16 godzin dziennie, a jego żona zajmowała się domem i wychowywała ich wspólnego syna. Stosunki w tej rodzinie, można rzec, były poprawne. Nie dochodziło tam do jakichś dramatów rodzinnych, być może trochę od czasu do czasu się kłócili, ale Geat należał do osób ugodowych. Zawsze starał się załagodzić konflikt, przytulał żonę, uspokajał i jakoś to życie się ciągnęło.

Trzy lata po ślubie para przywitała na świecie drugie dziecko, córkę Christine. To był taki czas, kiedy restauracja już nie prosperowała tak dobrze jak na samym początku. Wraz z tymi problemami dotyczącymi restauracji w rodzinie zaczęły się również pojawiać problemy finansowe. W związku z tym, żeby załatać dziurę budżetową, która stawała się coraz większa i większa, Para złożyła wniosek o następną pożyczkę do banku. Jednak tym razem bank odmówił im udzielenia kredytu, czyli chcieli zrobić to, co jest najgorszą z możliwych opcji, która prowadzi do pętli kredytowej i z której nie zawsze da się później wyjść. W tym związku stroną wymagającą i mającą postawę roszczeniową była Sigrid.

Wszystko musiało być tak, jak ona to widziała i jak sobie to wyobrażała, czyli stawiane były roszczenia, a Georg starał się jak mógł utrzymać rodzinę na powierzchni i w jakiś sposób zadowolić żonę. Jednak nie szło mu to tak dobrze, jakby mogło się wydawać, a Sigrid między tymi wymaganiami i roszczeniami dokładała następne cegiełki, które zaczęły budować mur między państwem Paulus. Kobieta zarzucała mężowi, że własne dzieci ma w poważaniu, że nie poświęca im czasu, że ważną rolę w wychowaniu odgrywa również ojciec, a jego przy tych dzieciach nigdy nie było. Kobieta pomimo tej postawy roszczeniowej wśród znajomych i rodziny uważana była za bardzo dobrą matkę.

Czyli wychodzi na to, że nikt tam z dorosłych jakoś nie poszedł po rozum do głowy i nie starali się w jakiś sposób ciąć kosztów ich życia ponad stan. Mężczyzna próbuje ponownie zainwestować we własny interes i otwiera mały bar przekąskowy. Jak nam wiadomo, do każdego interesu trzeba włożyć serce, czas, pieniądze. No i czekać, aż taka mała przykładowo firma zacznie przynosić zyski. W przypadku rodziny Paulus było odwrotnie. Zamiast dokładać do interesu, te pieniądze były z niego ciągle wyciągane. Sigrid wychowywała się w dość ubogiej rodzinie, więc do luksusu tęskniła. Kasa z nieba nie spada, nie rośnie na drzewach, a na markowe ciuchy dla dzieci czy też drogie auto, które było bardziej ozdobą niż czymś praktycznym, trzeba mieć kasę, czyli trzeba zarobić.

W tym przypadku jednak zarabiał tylko Geal, a Sigrid te pieniądze wydawała. Wydawała i żądała, bo cały czas było jej mało, mało i mało. Dzieci musiały się nosić dobrze, najlepiej w markowych ciuchach. Wystrój domu miał być stylowy i na dość wysokim poziomie, a auto, jak już wspomniałam, nie powinno przynosić rodzinie wstydu. Nie zaskoczę Was, jak powiem, że barb przekąskowy, w którym pokładał nadzieję Gerd, również splajtował. Czyli nic się nie zmieniło, a rodzina Paulus popadła w jeszcze większe długi. Z luksusu jest bardzo ciężko zrezygnować. Ciężko jest przejść z wysokiego pułapu na ten niższy, który nie pozwala optymistycznie patrzeć w przyszłość.

Niestety nie wiem, czy siedział w więzieniu, czy też otrzymał tylko jakąś karę grzywny, bo znalazłam jedynie wzmiankę o tym, że był trzykrotnie skazany za oszustwa i fałszerstwa. Nie znalazłam również wzmianki na temat tego, czego dotyczyły te fałszerstwa. Co robi Sigrid? To co zwykle. Obraża męża, nazywa go nieudacznikiem życiowym, zrzuca na niego winę za wszystkie niepowodzenia finansowe. Pewnego dnia listonosz, na którego rodzina Paulus nie czekała z wielkim utęsknieniem, przyniósł ponaglenia dotyczące niezapłaconych rachunków za prąd, wywóz śmieci, jak i zawiadomienie z banku o wypowiedzenie umowy kredytowej. Czyli mówiąc krótko, bank zażądał natychmiastowej spłaty całego kredytu.

Ale bohater dzisiejszego odcinka kocha swoją żonę i nie chce, żeby zabrała dzieci i odeszła. Nie chciał, żeby rodzina się po prostu rozpadła. Znów był tą stroną, która łagodzi konflikt. Przytulił, uspokoił i robił to przede wszystkim dla dzieci, które były świadkami tych monologów matki. Czas leci, a sytuacja finansowa w rodzinie się nie poprawia. Staje się jeszcze gorsza niż była. Dzieci podrosły, więc w końcu Sigrid mogła również uszyć do pracy. A że przez ten czas, kiedy dzieci dorastały, nie pracowała, więc mąż chcąc zadbać o żonę i w razie potrzeby móc jej w jakiś tam sposób pomóc, jak i wesprzeć ją, wybiera opcję wspólnej pracy. meldują się w tzw. live firmie, czyli agencji pracy tymczasowej.

Zmiany, czyli ta obsługa gości, nie trwa kilka minut. Żeby zarobić, trzeba kilka dobrych godzin przepracować. Więc tą fikcyjną historię kryminalną Sigrid znała już na pamięć. Na statku szefem kobiety był jej mąż. Podejrzewam, choć mogę się mylić, że podchodziła lekko lekceważąco do pracy, jaką wykonywała wraz z mężem. Raz poprosiła go o dzień urlopu na urodziny. Oczywiście mąż urlopu jej odmówił, bo przecież potrzebowali pieniędzy. Była na niego bardzo obrażona, zła i nie odzywała się do niego przez cały wieczór. Myślę, że Zingrid dopiero zdała sobie sprawę z tego, jak wygląda tak naprawdę praca jej męża.

Bo gdyby znalazł normalną, dobrze płatną pracę, na normalne zmiany, to pewnie już dawno byłoby po długach. A ona miałaby wówczas czas dla dzieci, bo z dziećmi przez te lata siedziała tylko ona. Tak się zastanawiam, czy żadnemu z nich nie przyszło do głowy, że jeśli są problemy finansowe, to najlepszą opcją byłoby, gdyby Sigrid już dawno ruszyła do pracy. W parze zawsze łatwiej, a jeśli jedna strona czuje wsparcie drugiej strony, to nawet w przejściowej biedzie można to życie pociągnąć dalej. Jednak w tym przypadku, jak i wielu innych, od strony emocjonalnej to małżeństwo zwyczajnie już dawno przestało istnieć. Nadeszły walentynki 2008 roku.

Krystynę widząc ojca samego zapytała, gdzie jest mama? Ten odpowiedział, że się pokłócili i mama po prostu wyszła z domu. I oczywiście dodał, że kiedy wrócą do domu, to mama z pewnością będzie już na nich czekała. No cóż, kłótnie w rodzinie Paulus nie były czymś niespotykanym, więc dzieci przyjęły po prostu informacje do wiadomości i rozmowa podczas posiłku toczyła się na zupełnie inne tematy. Po posileniu się wrócili do domu, w którym, jak mówił ojciec, miała na nich czekać matka. Ale w domu jej nie było. Wieczorem ani następnego dnia również nie wróciła. Mężczyzna wówczas starał się uspokoić zaniepokojone dzieci, mówiąc im, że zadzwoni do przyjaciół, jak i do rodziców ich matki i spyta, czy wiedzą, gdzie ona jest.

Przecież dla nich była dobrą matką i nigdy między nią a dziećmi nie dochodziło do żadnych konfliktów. Dzieci czuły się przez nią kochane, a po drugie łączyła ich dość silna więź. Taka, jakiej niestety z ojcem nie miały. Dorastająca dziewczyna często zadawała sobie pytanie, czy to przypadkiem nie jest ich wina, ich czyli dzieci, że matka ich mówiąc wprost porzuciła. Ona sobie ogólnie nie mogła z tym poradzić. Najbardziej cierpiała właśnie wówczas, kiedy nadchodziły urodziny i z nadzieją zaglądała do skrzynki na listy, czy aby nie ma tam kartki od matki. Niestety, w każdym przypadku i co roku skrzynka na listy zawierała tylko jakieś tam reklamy i listy urzędowe. Nie było tam żadnych wieści od Sigrid.

Ale czasem mówił krótko, że on naprawdę nie wie dokąd poszła matka, że nie ma pojęcia gdzie mogłaby przebywać. Chrissy co roku w walentynki zawsze piekła ciasto jabłkowe dla matki po to, żeby ją przywitać kiedy wróci do domu, żeby nie myślała, że nikt na nią tutaj nie czekał. To pieczenie tego ciasta stało się czymś w rodzaju rytuału, a 14 luty był dla Krystiny dniem matki. Jednak matka nie wracała. Minęły dwa lata od zaginięcia Sigrid. Pewnego dnia Christine, przechadzając się po parku, stanęła na takim jakby wzniesieniu i zauważyła, bo oddali swoją matkę. Kilka razy nawet ją zawołała, jednak ta nie reagowała.

Ale tym razem po raz pierwszy pojawił się w sercu Kristine niepokój, że może tak naprawdę matce przytrafiło się coś złego i dlatego do tej pory nie było żadnego znaku życia od niej. Kiedy już ochłonęła po raz pierwszy od zaginięcia Sigrid poszła na policję dowiedzieć się czy posiadają w bazie danych jakiekolwiek informacje na temat jej matki. Wielu dorosłych opuszcza swoje rodziny bez słowa wyjaśnień, ale jeśli policja robi coś ze zgłoszonym zaginięciem, to wiedzą przynajmniej to, iż dana osoba żyje, ale nie chce kontaktować się z rodziną. W tym przypadku okazało się, że rok po zaginięciu podczas kontroli drogowej w Düsseldorfie sprawdzono niejaką Sigrid Paulus. Z tego właśnie względu nie poszukiwano jej już jako zaginionej.

Ojciec wówczas odpowiedział jej, że tak, on wie, że matka może w każdej chwili wrócić do domu, ale odeszła, porzuciła ich i od lat nie daje znaku życia. A to życie przecież toczy się dalej, a on nie ma zamiaru czekać na nią w nieskończoność. Tak jak zapowiedział, jego nowa miłość wprowadziła się niedługo później do domu, w którym wcześniej mieszkał wraz z Sigrid. Christine nie mogła tej sytuacji zaakceptować i niedługo po pojawieniu się przyszłej macochy wyprowadziła się z domu. Skończyła szkołę, znalazła pracę w swoim zawodzie i niedługo później wyszła za mąż. Jednak ciągle przez cały ten czas nie dawała jej spokoju myśl, że z matką naprawdę musiało się coś stać.

Bo te lata braku kontaktu z jej strony były, jeśli chodzi o Sigrid, nieprawdopodobne. To, że nie mogła się dogadać z ojcem, to, że miała wobec niego ciągle postawę roszczeniową, nie znaczyło, że była taka sama w stosunku do dzieci. Dla nich była dobrą matką i przyjaciółką. Krystyna czuła się kochana przez nią i nigdy z jej strony nie spotkała ją krzywda. Dlatego według młodej kobiety brak kontaktu ze strony matki, a już brak jakiegokolwiek dania znaku życia w dniu jej ślubu oznaczało tylko jedno, że matce na 100% stało się coś złego. Ta myśl nie dawała jej po prostu spokoju. Zadzwoniła do ojca i mówi mu, że chce skontaktować się z telewizją RTL, a konkretnie chce nawiązać kontakt z prowadzącym program Sprawa Nierozwiązana XY i czy ojciec ją wesprze.

Po zawsze uspokajał żonę, prosił, żeby nie odchodziła, żeby nie myślała o rozwodzie, że poradzą sobie z długami i że on jej już nie zawiedzie. Tym razem jednak powiedział jej, że ok, że skoro chcesz odejść, to po prostu idź. Wówczas Sigrid, podchodząc ubrana już do drzwi, kilka razy zapytała męża, czy na pewno tego chce, ten jej przytaknął i następnie kobieta wyszła. Nie omieszkał również zaznaczyć, że został poinformowany przez policję, że mają go na oku, że jest po prostu podejrzanym. Ale jeśli ma czyste sumienie, to policjanci powiedzieli mu, że może spać spokojnie. Rok później ojciec dostaje rozwód i w 2013 roku poślubia swoją nową oblubienicę.

W rezultacie wszczęto śledztwo, ponieważ istniało ogromne prawdopodobieństwo, że Sigrid tak naprawdę nie porzuciła rodziny i nie zostawiła swoich dzieci. Niedługo później Kristine rozwodzi się z mężem i wraca do domu, w którym dorastała. Ostentacyjnie, bo nadal nie podoba się jej to, że ojciec znalazł sobie nową żonę, wprowadza się do pokoju w piwnicy. Gerd wówczas prosił córkę, żeby przeniosła się na piętro, że w piwnicy jest chłodno i wilgotno, że może się tylko nabawić tam jakiejś choroby. Jednak Krystine zostaje w pokoju, w którym czuje się najlepiej. Podczas tej rozmowy ze śledczymi zostało w niej zasiane ziarno niepewności i podejrzeń względem ojca.

Informuje ich o swoich podejrzeniach i wraca do domu. W międzyczasie śledczy, jak już wspomniałam, wszczeli śledztwo. Przeglądali akta, które zawierały zgłoszenie zaginięcia, jak i informacje o pojawieniu się żony wraz z dwoma mężczyznami pod domem, pięć dni po jej rzekomym zaginięciu. Okazało się, że nikt poza mężem zaginionej nie widział auta dostawczego, którym przyjechała Sigrid wraz z dwoma mężczyznami pod dom w celu zabrania swoich rzeczy. Auto nie przemknęło obok domu, stało tam kilka minut, zanim żona wraz z towarzyszącymi jej dwoma mężczyznami zapakowała doń swoje rzeczy. Jeśli taka sytuacja miałaby miejsce, to z pewnością ktoś, ktoś by to widział.

Tym bardziej, że przecież działo się to w biały dzień, a nie nocą. Ogólnie opis tych dwóch towarzyszących Sigrid mężczyzn był krótko mówiąc podejrzany. Mężczyźni byli młodzi, szczupli, wydawali się sympatyczni i byli Niemcami. Czyli mógł być to każdy szczupły mężczyzna, który jest nie tylko sympatyczny, ale jest również Niemcem. Opis tych mężczyzn towarzyszących Sigrid omówiono również w programie telewizyjnym Sprawa Nierozwiązana XY. Kiedy Chrissy usłyszała, że ojciec na policji podał opis tych dwóch mężczyzn, była lekko zszokowana. Wiele razy przez lata wracając do tego dnia, kiedy matka była w domu zabrać rzeczy, zadawała ojcu pytania dotyczące właśnie tych towarzyszy.

Pytała jak wyglądali, pytała czy słyszał może jakieś imiona tych mężczyzn, czy słyszał w jakim języku rozmawiali. Odpowiadał jej wówczas, że on nie wie kim byli i nie wie jak wyglądali. W tym momencie zdała sobie sprawę z tego, że jej ojciec przez cały czas kłamie. 30 października 2013 roku pod dom, który najmowała rodzina Paulus, podjechały zastępy policji wraz z ciężkim sprzętem i nakazem przeszukania domu, jak i całej posesji. Śledczy bez słowa weszli do domu i skierowali się do pomieszczenia, w którym przebywał Geat. Powiedzieli wprost, że ma pokazać miejsce, gdzie znajduje się Sigrid, a raczej to, co z niej prawdopodobnie już zostało.

Kiedy wróciła po rozwodzie do domu, który najmował jej ojciec, jej pokój w piwnicy znajdował się zaledwie 5 metrów od miejsca, w którym spoczywała Sigrid. Ale wróćmy na chwilę do momentu, kiedy Gerd i jego żona stracili zatrudnienie na statku wycieczkowym pływającym po Renie. Jest luty 2008 roku. Od momentu plajty ich ostatniego pracodawcy, para codziennie 24 na dobę siedziała razem w domu. Czekali między innymi na ostatnie wypłaty, a to co zostało im z poprzedniej miało starczyć im zaledwie na kilka dni. Nie rozmawiali ze sobą, nie wspierali się, ale zamiast tego kłócili się codziennie. Jak już wspomniałam, Gerd wiedział i zdawał sobie sprawę, że musi najszybciej jak się da znaleźć pracę.

Mimo to, że dzieci przecież były już duże i mogły same zdecydować z kim chcą żyć, z tatą czy z mamą. Mężczyzna jak zawsze milczy, spokojnie, dalej bez żadnej reakcji, myje zęby. Kiedy Sigrid wyszła spod prysznica, rozpoczęła się dalsza część monologu. Zadała mężowi pytanie, na które nie odpowiedział natychmiast. Ta cisza jak i brak odpowiedzi doprowadzał ją do szału. Zaczęła być bardzo wulgarna w stosunku do niego, szturchała go w plecy i popychała. Była coraz głośniejsza. Naprzemiennie ryczała na niego i go szturchała albo popychała, a on jak zwykle, milczący, stał odwrócony do niej plecami. Jednak ponownie i któreś z kolei szturchnięcie spowodowało, że w głowie mężczyzny zawór bezpieczeństwa przestał po prostu funkcjonować.

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.