Mentionsy Mentionsy
KrymiKrąg
KrymiKrąg

RZUT MONETĄ ZDECYDOWAŁ O JEJ LOSIE. WIKTORIA K. | KrymiKrąg | #108

12.07.2025 ·22 min 8 s

Historia Wiktorii K. z sierpnia 2023 roku z Radzinkowa. O jej losie zadecydował rzut monetą.Patronitehttps://patronite.pl/krymikragMateriały źródłowe:https://docs.google.com/document/d/1gtUTwwUuIGQuocHPSPTAJME2y_njKw6Uh1GlID_df5g/edit?usp=sharingPOLUB ❗ SKOMENTUJ ❗ SUBSKRYBUJ ❗

Zapraszam na historię osiemnastoletniej Wiktorii. Ten odcinek powstał m.in. dzięki wsparciu Ogni w Krymikręgu na Patronite. Dołącz do nich już teraz na patronite.pl i stań się częścią tego projektu. Zostań moim patronem. W dzisiejszym odcinku przenosimy się do województwa śląskiego, do Radzionkowa, bo to właśnie tam wydarzyło się to, o czym za chwilę usłyszecie. Wiktoria pochodziła z Bytomia, była piękną, młodą kobietą, która nieśmiałym krokiem wkraczała w dorosłość. Zachowywała się jak wiele dziewcząt w jej wieku, chciała doświadczać i poznawać.

Jest przecież internet, ale on nie zastąpi prawdziwej autentyczności, bezpośrednich rozmów czy wspólnych wyjść. Jeśli chodzi o te wyjścia, a właściwie powrót, w dzisiejszej historii ten aspekt będzie miał ogromne znaczenie. Pewnego sierpniowego dnia w 2023 roku osiemnastoletnia Wiktoria postanowiła wybrać się na dyskotekę w Katowicach. Był to czas wakacyjny sprzyjający tego typu aktywnościom. Poza tym piątek nic nie stało na przeszkodzie, by pojechać, potańczyć, pobawić się w gronie znajomych lub też poznać nowe osoby. Najpewniej zabawa była udana, nie wydarzyło się nic, co mogłoby zaniepokoić. Dziewczyna była, przynajmniej w pewnym zakresie, zadowolona z przebiegu, jak i z miejsca, które odwiedziła.

Zdając sobie sprawę z tego, która jest godzina, uznała, że pora wrócić do domu. Poszła na przystanek autobusowy. Nie była jedyną osobą, która tam czekała. Był tam również o rok od niej starszy Mateusz. Wracał do domu z pracy, z fabryki. Miał nockę. Młodzi zaczęli rozmawiać, to miała być znajomość jakich wiele. Nic nieznacząca, krótka, o której równie szybko się zapomni. Podczas rozmowy okazało się, że oboje czekają na ten sam autobus. Wcięli do środka, ale podróż Wiktorii nie przebiegła tak jak zaplanowała. Autobus, którym jechali, jechał przez Bytom do Tarnowskich Gór. Wiktoria miała wysiąść w swojej rodzinnej miejscowości, ale tego nie zrobiła. Przespała przystanek. Mateusz też nie wysiadł, choć również w Bytomiu mógłby się przesiąść w kolejny autobus, tym razem bezpośredni do Radzionkowa.

Oboje wysieli na końcu trasy. Pojawił się poważny problem. Co w takiej sytuacji zrobić? Powrót pieszo nie wchodził w grę. Może i nie było wybitnie daleko, ale zabawa na dyskotece i spożyte trunki zrobiły swoje. Wiktoria po prostu nie miała na to siły. Mateusz postanowił okazać jej swoją opiekuńczość. Zaproponował Wiktorii odpoczynek w jego mieszkaniu, tak by mogła dojść do siebie po niemal całonocnej zabawie w Katowicach. Dziewczyna się zgodziła. Poszła z nim dobrowolnie. Tym sposobem, zamiast wrócić do domu w Bytomiu, pojechała z Mateuszem do Radzionkowa. Wiktoria miała rozładowany telefon, nie miała więc możliwości poinformowania koleżanek czy rodziny o tym, gdzie tej nocy będzie spała. To jakimi motywacjami kierował się Mateusz, proponując o rok młodszej koleżance nocleg w swoim mieszkaniu, będzie w późniejszym etapie sprawy skrupulatnie weryfikowane.

Wielu uzna, że chciało, aby to spotkanie zakończyło się w ten konkretny sposób. Młodzi docierają do mieszkania Mateusza, ale wszystko przebiega nie tak, jak dziewiętnastolatek zaplanował. Być może z uwagi na porę, może z uwagi na swój stan, Wiktoria niemal natychmiast po wejściu do środka zasypia. Położyła się na łóżku Mateusza, pozwolił jej na to. I chociaż Mateusz próbował ją dobudzić po godzinie, o to miała poprosić go sama Wiktoria, to ostatecznie mu się to nie udało. Bardzo się tym zdenerwował. W takim zawieszeniu, zastanawiając się co dalej, spędził kolejne dwie godziny. Wiktoria nie reagowała. On natomiast, nie mogąc tego znieść, postanowił rzucić monetą. Reszka zostawi ją w spokoju, orzeł odbierze jej życie.

Czy niezależnie od wyniku efekt mógł być taki sam? Nikt tego nie potwierdził. Mateusz twierdził natomiast, że w tamtym momencie wypadł orzeł. Nie było to jednak wszystko. Przygniótł ciężarem swojego ciała ciało Wiktorii, tak, że nie mogła się ruszyć. Jego dłonie pozbawiły ją przytomności, jego ciało godności. Mateusz wykorzystał Wiktorię podczas snu, w czasie braku świadomości. Była bezbronna. Bił rękami, powietrze odcinał liną. Dziewczyna miała liczne obrażenia na całym ciele. Wszystko działo się bardzo szybko. Mimo to Mateusz regularnie co kilka chwil kontrolował, czy już przesadził, czy jeszcze nie. Sprawdzał, czy może kontynuować, czy może pozwolić sobie na więcej. Sprawdzał, czy dziewczyna żyje.

Po jakimś czasie przestał wyczuwać bicie serca. Przestał opracować, nie słyszał tak charakterystycznego, niemożliwego do pomylenia z niczym innym dźwięku. Autopsja wykazała przyczynę. Zagardlenie przez zadławienie spowodowane mechanicznym uciskiem na szyję. Najprawdopodobniej miał świadomość konsekwencji. W tym momencie przeraził się tym, co zrobił. Nie wiedział, co dalej. Miał poważny problem. Prędzej czy później zaczęto by Wiktorii szukać. Niewykluczone, że złapała ich kamera, co dałoby niepodważalny dowód na jego związek z zaginięciem. Jak się później okazało, tak właśnie było. Nagranie istniało i umożliwiło stwierdzenie, że z całą pewnością, krótko to krótko, ale rozmawiali. Mateusz przypuszczał, że ktoś mógł coś zapamiętać.

Nie wiedział też, jak wytłumaczyć właścicielom mieszkania, które wynajmował fakt, że w jego pokoju znajduje się ciało osiemnastoletniej dziewczyny, bo choć nie od razu, ale po dłuższej chwili pytania zaczęłyby się pojawiać. Myślał intensywnie. Wreszcie wpadło mu coś do głowy. Postanowił pozbyć się ciała z mieszkania. Rozebrał Wiktorię. Z jednego źródła wynika, że próbował zatkać otwory jej ciała pianką montażową. Później natomiast miał zawinąć jej ciało w kołdrę, pociąć pokrowiec materaca, a po czym włożyć ją do środka. Ciało umieścić w worku foliowym. Zadanie go przerosło. Pakunek z ciałem dziewczyny okazał się za ciężki. Wówczas wpadł na inny pomysł. Wymyślił, że o tym, co zaszło, poinformuje służbę, ale też, co może zaskoczyć swoją rodzinę.

Zadzwonił do byłej partnerki i babci. Powiedział to, czego nikt nigdy nie chciałby usłyszeć. Miał też zadeklarować, że planuje ze sobą skończyć. Wiktoria została odnaleziona tego samego dnia po południu. Tuż po rozmowach Mateusz zniknął. Uciekł z mieszkania zostawiając wszystko bez żadnych zmian. Ukrywał się przez kolejne godziny, jak się okazało na Radziankowskich Okrutkach Działkowych. Tam się upił, również tam został zatrzymany. Co do potwierdzenia, czy aby na pewno dzwoniącym na numer alarmowy mężczyzną był sam Mateusz H., to trudno było to zrobić od razu. Stwierdzono, że będzie to możliwe na podstawie ekspertyzy fonoskopijnej. Mateusz H. złożył obszerne wyjaśnienia, opisał przebieg, pamiętał szczegóły, zeznał, cytując, moje ręce pozbawiły ją przytomności, a lina życia.

Tak opisał to, co zaszło w wynajmowanym przez niego mieszkaniu. Posiedzieliśmy, pogadaliśmy o niczym, potem usnęła. Chodziłem po pokoju, próbowałem ją obudzić, nie dało się. Potem rzuciłem monetą, wypadł orzeł, więc ją zeszłałem. Nie wiem, dlaczego to zrobiłem. Pewne rzeczy się dzieją, ale nie mam na nie wpływu. Po wszystkim zabrałem obrania tej kobiety, używając nożyc zdjąłem z niej wszystko. Wtedy uprawiałem z nią aseks. Zeznał jednak coś, co po weryfikacji okazało się być kłamstwem. Twierdził, że do zbliżenia pod przymusem doszło w momencie, w którym Wiktorii serce już nie biło. Powołano biegłego, który stwierdził niemal jednoznacznie, że przebieg starzenia był zupełnie inny. Wówczas Wiktoria żyła.

Z zeznań dziewczyn, z którymi w nocy z piątku na sobotę bawiła się Wiktoria, wynika, że wszystko miały ustalone. Miały nawet zaplanowany transport powrotny. Miał je odebrać chłopak jednej z bawiących się dziewczyn, ale z jakiegoś powodu ostatecznie tego nie zrobił. W pewnym momencie Wiktoria zniknęła. Miała wówczas rozładowany telefon, o czym jej koleżanki wiedziały. Wiedziały też, że nie zabrała swoich rzeczy osobistych, stąd przypuszczenie, że gdzieś poszła, ale najpewniej nadal bawi się w budynku. Koleżanki zaczęły jej szukać, zajęło im to jakąś godzinę. Sprawdzały wszystkie sale, ale nie udało im się jej odnaleźć. Wszystko dlatego, że Wiktoria samodzielnie opuściła dyskotekę, wychodząc z klubu bez słowa. Podobno dlatego, że miało dojść do jakiegoś nieporozumienia. Możliwe, że w kwestii powrotu z chłopakiem jednej z koleżanek, do którego ostatecznie nie doszło.

Wiktoria odezwała się do koleżanek, ale dopiero około godziny 6 rano, z numeru innej osoby. Napisała, że wraca do domu. Później zadzwoniła do jednej z nich i poprosiła o przypomnienie kodu domofonu. Dziewczyny pomyślały, że szczęśliwie dotarła, że właśnie wchodzi na klatkę schodową swojego bloku. Około godziny 12 jedna z koleżanek Wiktorii dostała wiadomość, tym razem z facebookowego konta Mateusza H. Zapewniał, że Wiktoria jest u niego bezpieczna, ale nie może jej dobudzić, bo ma kaca. Wówczas dziewczyna miała odpisać, by próbował to zrobić, bo jej rodzice się martwią, bo Wiktoria już dawno powinna być w domu. Wiadomość nie została skomentowana, co więcej, nie została nawet odczytana. Akt oskarżenia trafił do sądu jesienią 2024 roku.

Mężczyzna, do którego skierowany był ten przekaz, od razu poinformował o tym sąd. Mateusz H., zapytany o ten fakt, wszystkiemu się wyparł. Tłumaczył, że nic złego nie zrobił, że on tylko poprawiał kajdanki. Gdy jego była dziewczyna skończyła zeznawać, Mateusz H. miał ponownie wejść na salę. Chwilą przed tym sąd poprosił o zmianę miejsc osób siedzących na widowni, tak aby zarówno zeznająca przed chwilą dziewczyna, jak i jej chłopak siedzieli jak najdalej od wejścia. Rodzice Wiktorii uczestniczyli tylko w pierwszej rozprawie. Zaznawały też koleżanki osiemnastolatki, które razem z nią bawiły się na dyskotece w Katowicach, dzięki czemu można było poznać ich perspektywę i dowiedzieć się, co się działo jeszcze w klubie. Wyrok nie zapadł od razu. Po wysłuchaniu mów końcowych zapadła decyzja o odroczeniu ogłoszenia wyroku o tydzień.

Decyzję motywowano zawiłością sprawy. Prokurator podkreślała dość dosadnie, że Wiktoria była przypadkową ofiarą. Gdybając przyjęła, że gdyby się nie spotkali na przystanku autobusowym, gdyby dziewczyna nie wyszła z dyskoteki sama odłączając się od grona znajomych, gdyby nie to, że dziewiętnastolatek skończył pracę w tym samym czasie, to tego wszystkiego mogłoby nie dojść. Jest w tym jakiś sens, ale tego, że zamiast Wiktorii coś takiego mogłoby spotkać inną dziewczynę, wykluczyć się nie da. Co prawda okoliczności, przypadek, okazje mogą sprzyjać przestępcy, ale to jego decyzja jest w tym wszystkim najważniejsza. Jak będzie chciał coś zrobić, to i tak to zrobi. Mateusz nie był jedyną osobą, którą Wiktoria spotkała tej nocy. Z uwzględnieniem osób czekających na przystanku, bo że w klubie były tłumy, to raczej oczywiste.

Do wszystkiego się przyznał niemal od razu, udzielał odpowiedzi na pytania sądu i prokuratury. Współpracował, twierdził, że tego nie planował, a także wykazał chęć leczenia się. Cytując jego ostatnie słowa przed ogłoszeniem decyzji o odroczeniu, w których próżno szukać przeprosin, żalu i skruchy, chciałbym się leczyć i być zdrowszy. Tylko tyle chciałbym powiedzieć. Mateusz H. przepraszał rodzinę Wiktorii podczas procesu, ale w ostatnich słowach nie wspomniał o nich w ogóle. Mimo jego postawy szczerej, czy nie mnie oceniać, blisko osiemnastolatki byli nieugięci. Chcieliby odpowiedział za to, co zrobił możliwie jak najbardziej surowo. Nosili o dożywocie bez możliwości warunkowego zwolnienia. Mateusz H. był na każdej rozprawie, słuchał, był na bieżąco, na ogłoszeniu wyroku się jednak nie pojawił, podobnie jak i bliscy Wiktorii, a 4 czerwca 2025 roku usłyszałby, że resztę życia spędzi za kratami.

Sąd Okręgowy w Kliwicach skazał Mateusza H. na dożywocie z artykułu 148, paragraf 2, w związku z artykułem 197. Mateusz H. będzie mógł ubiegać się o przedterminowe zwolnienie po 40 latach od siatki. Takie wyroki w przypadku osób tak młodych są raczej rzadkością. Sąd nie znalazł jednak żadnego motywu, zauważył natomiast zniewagę, lekceważenie i brak szacunku do najwyższej wartości, jaką jest ludzkie życie. Uznał, że Mateusz H. odbierając życie Wiktorii zrealizował swój kaprys. Wyrok motywowano tym, że w ocenie sądu dożywotnia lub przynajmniej 40-letnia izolacja jest jedynym skutecznym sposobem, by ochronić społeczeństwo. Z opinii biegłego płynęła prosta informacja.

On naprawdę może powtórzyć to, co zrobił. Zarówno pani prokurator, jak i pełnomocnik rodziców byli zadowoleni z wyroku sądu. Obrona natomiast zapowiedziała apelację. W jej ocenie jedyną słuszną i adekwatną do czynu karą byłoby 15 lat w więzieniu i najprawdopodobniej o to będą wnioskować. Mateusz H. przebywa w więzieniu, czeka na kolejne wydarzenia sądowe i choć w tej sprawie wydaje się to mało prawdopodobne, to w wielu przypadkach sądy apelacyjne zmieniały wyroki na korzystniejsze dla zgazanego. Zobaczymy, jak to będzie tym razem. Wiktoria miała całe życie przed sobą. We wrześniu miała świętować swoje 19 urodziny. Ta możliwość została jej bezpowrotnie odebrana, jak i wiele innych.

Jej marzenia, cele i plany przestały się liczyć, przestały mieć znaczenie tylko dlatego, że zaufała nie temu, komu powinna. Przez te wszystkie miesiące jej rodzinie zależało na jednym. Chcieli uczulić młode kobiety. Pragnęli włączyć ich myślenie, nieufność i dystans, wyłączyć natomiast naiwność i bezpodstawny optymizm. Są i takie opinie, że to strój, stan i zachowanie jest powodem. Bo po co tyle piła, niepotrzebnie się tak ubrała, po co odłączyła się od grupy? Zgodnie z opinią znajomych, Wiktoria nie była dziewczyną, która imprezowe noce kończyła z kimś poznanym w klubie. Oceniono, że to, że skorzystała z oferowanej przez Mateusza H. pomocy, było efektem tylko tego, że w tym konkretnym momencie jej potrzebowała. Miała rozładowany telefon, być może nie miała pieniędzy na powrót do domu.

Pokazano wszystkie 18 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.