Korzeń i reszta - Teddy Swims "Mr Know It All"

Mr Know It All to piosenka amerykańskiego wokalisty i autora tekstów, Tediego Swimsa. Utwór opowiada o bólu sabotowania własnego życia miłosnego. Został napisany przez samego Swimsa, do spółki wraz z Aleksandrem Isquierdo, Edem Dziuetem, Jeshuą Colemanem i Julianem Banetą, a także uczestniczyła w tym niejaka Rosie Danvers. Został wydany 10 kwietnia 2026 roku. Dzisiejsze śledztwo Trochę się będzie różnić od tego tradycyjnego zmierzania po nutce do kłębka, bo nasz owoc to jest kompozycja bardzo wielu muzycznych smaków, w sumie z różnych muzycznych kuchni, także ciężko wytyczyć jakiś jeden trop. Ponadto niektóre moje skojarzenia mogą co po niektórych zdziwić,

Ale nic nie poradzę, że moje ucho słyszy akurat takie, a nie inne podobieństwa. Zacznijmy jednak od tego, że Teddy Swims dorastał na południu Stanów Zjednoczonych, więc wchłonął wszystko to, co słyszał na swoim własnym podwórku, a więc przede wszystkim soul, country i bluesa, a jednocześnie wszystko to, co docierało do nich poprzez radio, telewizję, internet. I co fascynowało go równie mocno. Stąd w muzyce Teddy'ego Swimsa, osadzonej przede wszystkim na wzorcach z amerykańskiego południa, wyczuć można właściwie wszystkie struny świata. I tak się składa, że całkiem podobnie jest w przypadku artysty, który pochodzi z Wrocławia, a brzmi jakby się urodził tam, gdzie Teddy Swims. Zresztą, proszę posłuchać tego.

Odpowiedni moment. Single polskiego piosenkarza Mroza powstały przy gościnnym udziale polskiej piosenkarki Zali. Single z października 2025 roku, więc o jakieś pół roku wcześniejszy od naszego owocu, czyli Mr Know It All Teddy'ego Swimsa. I raczej nie przypuszczam, żeby Teddy inspirował się przebojem Zali i Mroza, choć wszystko jest możliwe. Ale wydaje mi się, że tu mamy do czynienia z czerpaniem z tych samych lub podobnych inspiracji, choć w przypadku kolejnego wątku w naszym śledztwie, wydaje mi się, że inspiracja zupełnie nieświadoma. I że sam Teddy Swims i autorzy Mr Know It All w ogóle nie słyszeli podobieństwa do utworu, który zaraz usłyszymy i który w ogóle nie kojarzy się na przykład z odpowiednim momentem Zali i Mroza.

Jest spora grupa odbiorców, dla których przebój Gautier był pierwszym muzycznym skojarzeniem. Mnie na przykład zwrócił na to uwagę mój serdeczny radiowy kolega Bartek Gruchlik i dziękuję mu za to, bo mnie może i ten numer Gautier gdzieś brzęczał w naszym owocu, ale jakoś Natomiast moje pierwsze skojarzenie muzyczne może się wydać Państwu zaskakujące, ale linia basu, na której Teddy Swims oparł swój wokal, bardzo przypomina mi taki oto polski przebój sprzed lat.

Na życie miesiąc, dzień, mapę, prognoz. Miej sputnik hen, wykona serię zdjęć, bym mogła wiedzieć jak przewidzieć nasz stan pogody. Taki deszcz. Tak, wiem. Bardzo możliwe, że właśnie większość słuchaczy stwierdziła, że jestem przygłuchy i że to w ogóle nie jest podobne do Mr Know It All, Teddy'ego Swimsa, u którego to wszystko jakoś tak żewnie, trochę leniwie płynie, a tu... typowe, nieco płaskie brzmienie końca lat osiemdziesiątych, notabene znów szalenie modne.

No tak, zgadza się. Anna Jaruksztowicz, stan pogody. 1987, jeśli pamięć mnie nie myli. To może się Państwu wydać dziwne, bo u Teddy'ego Swimsa nastrój bardzo minorowy, wynikający z układu akordów E-mol, G-dur, H-mol, A-dur, a u Anny Jurksztowicz, no nie żeby zaraz jakoś wszystko optymistycznie i radośnie, ale jednak nieco bardziej skomplikowana kompozycja z wykorzystaniem akordów septymowych i suspendowych i to właśnie pozwala na uzyskanie melodii wokalu powiedzmy nieco mniej w tonacji mol, Nawet jeśli sama kompozycja zawiera sporo molowych akordów, ale to nie koniec, bo jeszcze jeden znów być może dla niektórych nieco odległy wątek, ale no cóż ja mogę za to, że w naszym owocu wyraźnie słyszę również elementy takiego oto utworu.

Nie wspominając o tym, że Teddy Swims w naszym owocu frazuje bardzo podobnie do Stinga i tu dochodzimy do pewnej ciekawej konkluzji. Otóż wspominałem, że nasz owoc podobnie jak Wszystkie kolejne etapy śledztwa jest śpiewane jakby w nastroju minorowym, ale nie jest to taki ewidentny mol, czyli smutek. Raczej coś w stylu nostalgii, żewności, słyszany przed momentem spirits in a material world. Ten efekt zdaje się być doprowadzony do perfekcji. Zwrotki mają dość jasny, taki transowy charakter, mimo że technicznie Utwór jest w tonacji molowej. Ten patent narodził się na Jamajce, z której The Police, a po nich kolejne pokolenia artystów, aż po dziś czerpią tak samo pełną garścią jak z tradycji południa Stanów Zjednoczonych, ale to już jest zupełnie inna historia.