Dlaczego warto obejrzeć Awatara od Netlixa?

Niestety Netflix musiał wcisnąć jakiś wątek poprawności politycznej, bo inaczej to bez sensu by było w ogóle cokolwiek kręcić. Historia dla samej historii, po co? W jaki sposób to zrobili? Poprowadzili wątek Katary w taki sposób, żeby podkreślić brak równouprawnienia i cały problem jaki mają kobiety, że są w tym świecie gorzej traktowane i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. I jako, że obejrzałem bajkę, to mogę powiedzieć, że nadmuchali oni wątek rywalizacji rodzeństwa Soki i Katary, który był bardzo prostą rywalizacją, kiedy ten chłopak jej mówił jesteś kobietą, siedź cicho. Ale w serialu oni to wydmuchali do czegoś tak ogromnego, jakby to było właśnie, jakby to powiedzieć, jest różnica.

Między współzawodnictwem rodzeństwa i powiedzeniem czegoś takiego jakby w personalnej interakcji, a tym co zrobili w Netflixie, gdzie zrobili z tego coś co przynajmniej z mojej perspektywy było bardzo sztucznym wątkiem i na siłę tam wciśniętym. Tymczasem czuć było, że w wersji animowanej ten wątek jest bardziej naturalny i pasuje do postaci. Tymczasem na przykład z mistrza paku, który był konserwatystą w bajce, zrobili szowinistę, który cały czas mówił o tym do Katary, że ona nie może ćwiczyć z chłopcami, bo jest kobietą, że ona musi być tam, gdzie inne kobiety, tymczasem w bajce. On mówi tak raz i potem mówi, a w sumie to jesteś dobra, to ćwicz z nami jednak i zmienia zdanie, bo Katara jest tak utalentowana.

I potem, i tego zupełnie nawet nie było w wersji z aktorami, Okazuje się, że Katara jest najlepsza spośród wszystkich jego uczniów i on ją chwali i mówi, że jest zarąbista i mówi, że ma talent do nauki większy niż Aang, który z kolei ma surową moc, ale nie ma takiego talentu jak ona, więc też super. I to pasowało wszystko i to było dobre. To było dobre. Tymczasem to, co zrobili w serialu, było Mocno naciągane. I dopiero na sam koniec, kiedy jest bitwa, jest taka, o Jezu, ckliwa scena, kiedy oni przegrywają, bo ci z Narodu Ognia wszyscy atakują ich. Już się wdzierają do miasta i stoi tam gromadka kobiet smutnie patrzących, która nie ma co ze sobą zrobić.

Opowieść o tym samym dniu z dwóch perspektyw, która jest całkowicie inna. Dzień, który poróżnił oba te narody, czy oba te plemiona. Jakby sama konkretyzacja tego nie jest istotna. Chodzi mi tylko i wyłącznie o ten fakt, że później te dzieci zaczynają być wrogo nastawione do siebie, ponieważ nasłuchały się dwóch różnych historii. Na przykład Soka mówi do Katary, ja teraz się nie dziwię, że oni mają takie walki ze sobą, kiedy tamci potraktowali tak tych, Tymczasem Katara, która słuchała historii tego drugiego plemienia mówi, co przecież było zupełnie inaczej, przecież to ci twoi zrobili tak, że ci moi teraz są w gorszej sytuacji, dlatego ci moi nienawidzą tych twoich. Czyli ten odcinek z kolei pięknie przedstawił relacje ofiary i osoby, która jest, ojejku, jak się nazywa ten victim victimizer.