#221 Pożegnanie Poezji
Opóźnienie z podcastem… i bardzo nietypowy odcinek…Bez pytań rozwojowych, choć może okazać się, że po wysłuchaniu będziesz mieć refleksje i inspirację.Tym razem przedstawiam sylwetkę mojej klaczy Poezji, która odeszła w sobotę 25 lipca 2026. Jestem poruszona i wzruszona i chyba do tej pory tak emocjonalnego odcinka Końskiej Dawki Rozwoju 🐎💚 nie nagrałam… aż do dziś… To była miłość z wyboru! 🖤Nie ja ją sobie wybierałam na konia do jazdy, ale ją ostatecznie odkupiłam dla siebie. Dobrze mi się z nią jeździło, nabierałyśmy do siebie zaufania, dlatego szybkozrozumiałam, że coś jest nie tak… Że pod siodłem ją boli. Problemy z lewym kolanem i kręgosłupem.W 2015 roku urodziła mi źrebaka (Rolkę – Pieśń o Rolandzie), a potem kiedy zajmowałam się chorą mamą, ona jeszcze 3 razy została końską matką – już nie jako moja klacz. Miałam jednak zapis w umowie, że gdy tylko będzie z nią gorzej fizycznie, gdy zacznie chorować – wraca do mnie. I wróciła w październiku 2021 roku… w stanie bardzo słabym. Jak jechałam ją odebrać po ponownym zakupie – to, po 6 latach mojej nieobecności w jej życiu, poznała mnie! Zaufała kolejny raz.Raczej nie lubiła ludzi i często na nich kładła uszy. A do mnie się tuliła, rżała, podchodziła gdy wchodziłam na pastwisko. No i walczyła o zdrowie. Przez te 5 ostatnich lat wiele razy była 3 kopytami na tamtym końskim świecie.Wracała.Aż do soboty...Poezja 21.05.2006 – 25.07.2026
Anna Zdzieszyńska przedstawia swoje doświadczenia z koni. Opowiada o koniach Bursztynie, Florek i Poezji.
Anna opisuje historię konia Poezji, jej stan zdrowia oraz decyzję o jej odejściu.
Anna żegna się z koniem Poezji, podkreślając uczucia i zaufanie między człowiekiem a zwierzęciem.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Opóźnienie z podcastem… i bardzo nietypowy odcinek…
Bez pytań rozwojowych, choć może okazać się, że po wysłuchaniu będziesz mieć refleksje i inspirację.
Tym razem przedstawiam sylwetkę mojej klaczy Poezji, która odeszła w sobotę 25 lipca 2026.
Jestem poruszona i wzruszona i chyba do tej pory tak emocjonalnego odcinka Końskiej Dawki Rozwoju 🐎💚 nie nagrałam… aż do dziś…
To była miłość z wyboru! 🖤
Nie ja ją sobie wybierałam na konia do jazdy, ale ją ostatecznie odkupiłam dla siebie. Dobrze mi się z nią jeździło, nabierałyśmy do siebie zaufania, dlatego szybkozrozumiałam, że coś jest nie tak… Że pod siodłem ją boli. Problemy z lewym kolanem i kręgosłupem.
W 2015 roku urodziła mi źrebaka (Rolkę – Pieśń o Rolandzie), a potem kiedy zajmowałam się chorą mamą, ona jeszcze 3 razy została końską matką – już nie jako moja klacz. Miałam jednak zapis w umowie, że gdy tylko będzie z nią gorzej fizycznie, gdy zacznie chorować – wraca do mnie. I wróciła w październiku 2021 roku… w stanie bardzo słabym. Jak jechałam ją odebrać po ponownym zakupie – to, po 6 latach mojej nieobecności w jej życiu, poznała mnie! Zaufała kolejny raz.Raczej nie lubiła ludzi i często na nich kładła uszy. A do mnie się tuliła, rżała, podchodziła gdy wchodziłam na pastwisko. No i walczyła o zdrowie. Przez te 5 ostatnich lat wiele razy była 3 kopytami na tamtym końskim świecie.Wracała.
Aż do soboty...
Poezja 21.05.2006 – 25.07.2026