Partyjniactwo i PISowska dominacja

Cześć wszystkim słuchającym, witamy się z wami w kolejnym odcinku podcastu Kolektyw. Wita się z wami klasycznie Piotr Nobis wraz ze swoim wiernym towarzyszem. Ze swoim wiernym sługą i Michał Prajzel. Ze swoim goblinem sklejania audio po podcaście. Tak, dokładnie, tylko po to tutaj jesteś tak naprawdę. Piotrek wypuszcza mnie z piwnicy, sezonowo przychodzi i ja tam po prostu siedzę tak po ciemku, a on tam stopą mnie upychwa. Ale zostawiam łańcuch, nie? Zostawiam łańcuch, żebyś za daleko nie uciekł i tak sięgnął tylko do komputera, najbliżej mu przyklikać tam w tym logiku. Jest taka zupełnie ciemna jama i taki tylko tryb nocny iMac'a jest włączony, który rozświetla takim żółtym światłem, a ja jestem jak z filmu, jak z ekranizacji Cormaca McCarthy'ego, oglądałeś film Droga? A nie, droga, tak widziałem drogę. Tak, jak do piwnicy schodzą na tej scenie.

Taki real politics niemiecki i pewna dawka pragmatyzmu dziejowego zmusza cię jednak do podejmowania innych decyzji. Zdecydowanie. Dobra, to co, stawiamy kropkę. Dziękujemy Wam, że nas słuchaliście, naszego bardzo teoretycznego i... Po prostu teoretycznego podcastu. Tak, dzisiaj w kropce na team była Monika Olejnik i Piotr Nobis, także dziękujemy wam za słuchanie. Pozdrawiamy was i jeszcze raz bardzo dziękujemy wszystkim nowym słuchaczom, którzy są z nami tutaj po naszym dużym sukcesie odcinku z Jasiem Kapelą. Musimy w ogóle przesrać taki jeszcze odcinek, żeby kogoś chyba obrażać. Chyba z hejtparku więcej oglądać.