Co gdybyś nie musiał pracować?

Wypadek, choroba czy pożar domu powodował, że do końca twojego krótkiego życia będziesz żył w nędzy i rozpaczy. I twoja rodzina też. Pomysł na wspieranie najbiedniejszych nie jest nowy. Pierwsza ustawa o opiece społecznej w Polsce została przedstawiona w 1923 roku przez Zofię Prausową z PPS, która argumentowała, że państwowa pomoc najtaniej społeczeństwo kosztuje. Jednak dopiero w 1990 roku Polacy dostali realną, systemową pomoc społeczną. I to głównie dlatego, że kraj był w stanie upadłości gospodarczej, a ówczesny rząd bał się, że ludzie wyniosą ich na taczkach. Jednak zostały te programy na dobre. Ktoś mógłby zapytać, no dobrze, ale co z gospodarką? Czy rozdawanie pieniędzy zamiast inwestowania to nie hamulec rozwoju? Otóż wbrew obawom transfery socjalne w dużej części wracają do gospodarki.