Mentionsy Mentionsy
KajoData - Analiza danych dla każdego
KajoData - Analiza danych dla każdego

Decyzja

07.06.2026 ·34 min 16 s · 6 rozdziałów

🟨 Społeczność analityków🟦 Kursy - Excel, Power Query, SQL, PowerBI, Python, Tableau, Data Science🟥 Zapisz się na newsletter i zyskaj DARMOWE BONUSY📈 W tym odcinku opowiadam o jednej z najważniejszych decyzji w moim życiu: odejściu z etatu i postawieniu wszystkiego na Kajo Data. Żeby pokazać, skąd ta decyzja się wzięła, wracam do swojej drogi od pracy w hostelu, przez pierwszą pracę w korporacji, aż po wejście do świata analizy danych.📈 To nie jest historia o nagłym sukcesie ani prostym planie, który od początku musiał się udać. Opowiadam o stresie, szczęściu, sprycie, wdzięczności, trudnych momentach i o tym, jak przez lata budowałem coś, co z czasem zaczęło mieć dla mnie coraz większy sens.📈 Najważniejsze pytanie w tym odcinku brzmi: czy chcę żyć tak, żeby przede wszystkim nie stracić, czy tak, żeby naprawdę wybrać swoje życie? Nie wiem jeszcze, dokąd dokładnie zaprowadzi mnie ta decyzja, ale wiem, że chcę podejmować ją z perspektywy odwagi, a nie strachu.

5:12 · Praca w hostelu 4

To, co się dzieje dalej, to kolejny etap, o którym też może nie wspominałem jakoś dużo, ale on jest ważny, bo w momencie, jak ja się dostałem do Lufthansy, która była moją pierwszą firmą, gdzie pracowałem jako analityk, to sytuacja była taka, że miałem wtedy problemy z plecami, to duże. Mniej więcej od lutego wcześniej roku ja zacząłem pracować w Lufthansie w wakacje. Miałem już taką rwę kulszową, już było wiadomo, że jest problem z dyskiem, z kręgosłupem, No ale jakoś tam sobie radziłem z fizjoterapią, z lekami przeciwbólowymi i tak dalej. I sytuacja jest taka. Dostaję pracę na umowę próbną na te trzy miesiące. Pod koniec tych trzech miesięcy chcę wziąć urlop i wtedy z moją menadżerką Darią mam taką rozmowę, że ją proszę o to, czy ona by się zgodziła, żebyśmy podpisali umowę na czas nieokreślony wcześniej, zanim te trzy miesiące upłyną, bo chcę iść na ten urlop.

I że mimo tego, że różne rzeczy się nam przydarzają w życiu, trzeba próbować jakoś iść do przodu. Natomiast znowu widzisz, że ten element szczęścia się pojawia. Po powrocie do pracy, a trzeba powiedzieć, że tu miałem szczęście, bo operację ogarniam dosyć szybko na NFZ, co w ogóle jest jakimś super fartem. Mniej więcej po pięciu miesiącach ćwiczenia, rehabilitacja, operacja, wiadomo, mam szczęście i jestem w stanie znowu pracować. Więc wracam do Lufthansa i tam pracuję jako analityk. I tam też się pojawiają takie momenty, o których może się nie myśli często, że ja pracuję jako analityk, owszem, ale okazuje się, że te wszystkie kursy, które ja robiłem wcześniej, to nie mają aż tak dużo wspólnego z prawdziwymi wyzwaniami analitycznymi.

No to ja to miałem bardzo mocne i to było bardzo trudne, dlatego że tutaj jedyną odpowiedzią na to, Była po prostu pewnego rodzaju praca i pokora i rozwijanie dalej swoich umiejętności i często znoszenie takich dni, w których okazywało się, że na ten moment to ja jeszcze jestem beznadziejny w tym, co ja robię. Po jakimś czasie Dochodzę do wniosku, że kurczę, troszkę mało zarabiam jako ten analityk, bo rzeczywiście było to moją strategią, żeby zaoferować bardzo niską stawkę, bo też podszedłem do tej rozmowy z pewnego rodzaju sprytem, bo wiedziałem, że na innych polach w zasadzie nie mogę konkurować. Natomiast Lufthansa powiedziała mi wtedy, że no niestety, oni tutaj mają podwyżki procentowe, więc oni mogą mi dać procent od tamtej kwoty, ale żeby dojść do takiej kwoty, jak ja bym chciał, to to zajmie kilka lat.

W związku z tym nie mam wtedy, z mojego punktu widzenia, innej możliwości i mimo tego, jak mi Lufthansa pomogła jeszcze rok wcześniej, biorąc pod uwagę moją sytuację z plecami, decyduję się na jakiś taki hedonistyczny i egoistyczny ruch i po prostu odchodzę, szukając pracy gdzie indziej. I zobacz, że to też jest ważne, żeby czasem po prostu, mimo tego, że jakaś organizacja nam pomogła, ktoś nam pomógł, Żeby też nie przesadzać z lojalnością, bo ostatecznie my musimy walczyć o siebie i teraz jak długo chcemy być lojalni, jak długo chcemy dziękować, że ktoś nam wtedy bardzo pomógł. Jedno drugiego nie wyklucza. Ponownie wykazuję się, mam wrażenie, sprytem i pytam mojego kolegę, który pracował wtedy w Zoplusie, Michała, czy by mnie nie polecił.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.