Panta rhei

W pewnym sensie Heraklit jest Wiecznie żywy, a dowodem tego choćby Fryderyk Nietzsche, myśliciel z końca XIX wieku. Natomiast jeśli chodzi o te początki, tak intensywnie jak on, Nikt chyba nie był zanurzony w tym doświadczeniu. Heraklitus był myślicielem arystokratycznym. Gardził pospólstwem, gardził rynkiem ludzkiej próżności, gardził konwencją kulturową. To wszystko spowodowało, że opuścił Efes, mieszkał samotnie w górach.

My jej potrzebujemy w cywilizowanym życiu, inaczej byśmy się Pogubili w tym wszystkim, nie mogli nic planować, niczego kontrolować, niczego poznawać. Nie mielibyśmy żadnej ciągłości. Cywilizacja potrzebuje tej iluzji. Ale jeżeli tę iluzję tak zaabsoletyzujemy, że już przepływu życia nie ma tej prawdy, która jest mroczna i odchłanna, No wtedy to wszystko staje się trywialne i nieznośne, dlatego Heraklit opuszcza Efes i wędruje w góry, by obcować z wiecznym przepływem.