Czy K-POP naprawdę niczego się nie nauczył? ☆ CULTURAL APPROPRIATION

Chwilę temu Kiss of Life zrobiły ten live, w którym przebierały się i parodiowały właśnie osoby ciemnoskóre, czy jakiś taki aspekt kultury afroamerykańskiej. Sprawiło to, że dla wielu amerykańskich fanów to zachowanie jest nieakceptowalne i po prostu zostały w Ameryce skancelowane. W Korei w dalszym ciągu są popularne, ponieważ Kiss of Life od samego początku robi bardzo sexy muzykę i też nie stronią od sexy choreografii, a obok tego sexy konceptu Kiss of Life też inspirowały się R&B oraz hip-hopem, więc te inspiracje

Mówi, bo oczywiście powszechnie właśnie artyści afroamerykańscy nie chcą zazwyczaj, aby nosić te warkoczyki i aby cosplayować dany wizerunek, bo jeszcze tu jest istotna myślę kwestia tego, co to znaczy być raperem w K-Popie, bo mamy oczywiście takich raperów z prawdziwego zdarzenia, którzy piszą swoje teksty, Sławetnie rap line BTS czy rap line Stray Kids, na przykład B.I. jako artysta, ale także raper momentami piszą swoje własne teksty, to wielu, wielu idoli, którzy mają pozycję raper w grupie, to nie są raperzy, tylko to są idol rappers, to znaczy osoby, które są w stanie zadeklamować ten tekst rapu w piosence, ale nie tworzą swojej własnej

Rdzenne media, w sensie koreańskie media oraz przez media japońskie i oczywiście tutaj ta znajomość kontekstu kulturowego krajów bardziej sąsiadujących jest zrozumiała, ale z drugiej strony, jeżeli sięgamy po daleką kulturę, to czy nie ma obowiązku jakoś się w niej zanurzyć i doedukować? Zakończę czytając słowa Fatu z Black Swan, to znaczy k-popowej grupy z międzynarodowym składem, która w następstwie tej kontrowersji Kiss of Life odniosła się do ich przeprosin, krytykując je i mówiąc, że parafrazując, Jeżeli chcecie nas przeprosić, to musicie się do nas zwrócić i nie używajcie wszystkiego, co stworzyliśmy, tzn. muzyki itd.