5 lat RODO #1: Orzeczenia sądów powszechnych

Dzień dobry Państwu, Piotr Liwszyc, Judykatura.pl. Świetnie, że razem będziemy świętować 5 lat obowiązywania RODO. To nie lada rocznica. W tej gałęzi prawa jest ona o tyle ciekawa, że przez 5 lat wydarzyło się u nas bardzo, bardzo wiele. Każda decyzja organu nadzorczego, krajowego czy zagranicznego, jest przez nas, specjalistów z ochrony danych osobowych, oglądana z każdej strony. Wyroki sądów wojewódzkich, sądów powszechnych, trybunałów, czy to sprawiedliwości, czy praw człowieka, są także istotne i są w skali masowej. No trzeba sobie już to powiedzieć, że ich jest tych orzeczeń coraz, coraz więcej.

Dochodzimy, proszę Państwa, do sytuacji, w której anonimizujemy już Na przykład sygnaturę orzeczenia TSUE niech za przykład posłuży nam, no to już jest przykład absurdów, ale proszę Państwa, w ochronie danych osobowych posłuży nam orzeczenie WSA 2 SA WA 162 na 22, gdzie organ nadzorczy, a za nim Wojewódzki Sąd Administracyjny, no proszę Państwa, zanonimizował sygnaturę sprawy, o której nie trudno się domyśleć i z kontekstu dotyczy oczywiście pana Rainesa i to jest sprawa C212 na 13, ale po co? Proszę Państwa, nie jestem w stanie odpowiedzieć na to pytanie, ale odpowiem Państwu na kilka innych pytań, przede wszystkim

Jak będziemy świętować w Judykaturze 5 lat RODO? No proszę Państwa tak, że już przygotowałem trzy odcinki podcastowe. One będą publikowane co środa. Zaczynasz od 24 maja, czyli od dzisiaj i przez następne dwa tygodnie będziemy publikować odcinki. No i tutaj proszę Państwa Przygotowując się do tych nagrań stwierdziłem, że zrobię 5 lat RODO w orzeczeniach sądów. No i tutaj podzieliłem sądy. Na sądy powszechne to jest dzisiejszy pierwszy odcinek.

Sądy administracyjne to jest drugi odcinek, który proszę Państwa zostanie Państwu oddany do słuchania, że tak powiem 31 maja. A trzeci odcinek, który będzie dotyczył orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, ETPC. Ten odcinek będzie do Państwa dyspozycji już od 7 czerwca. 5 lat w orzecznictwie RODO to jest proszę Państwa temat nie na 3 odcinki, ale na 30, ale chciałbym Państwu pokazać to, co moim zdaniem jest najciekawsze, najistotniejsze, a każdy odcinek ten podzielony w taki sposób tematyczny pozwoli Państwu

Tak samo w aktualnościach plus mogą Państwo po nagłówkach sobie poszukać tych orzeczeń, zapoznać się z ich całkowitym brzmieniem, bo jasnym jest, że Nie chcę tutaj Państwa w żaden sposób usypiać. Nie taki jest cel naszego spotkania. Przechodząc jakby do pierwszego odcinka, czyli do tego, który dzisiaj Państwo dadzą radę, mam nadzieję, ze mną wysłuchać, będzie dotyczył czy dotyczy orzeczeń sądów powszechnych. Słusznie się Państwo domyślają, że znaczna część orzeczeń Będzie dotyczyła zadośćuczynienia związanego z niewłaściwym przetwarzaniem danych osobowych.

Będziemy się zastanawiać wraz z sądami nad kwestiami dotyczącymi podstaw do takiego zadośćuczynienia, ale też wrzuciłem taki smaczek polegający na sprawie karnej w zakresie uniemożliwienia A tak naprawdę artykuł 108, paragraf 1 Kodeksu Ustawy z 10 maja 2018 roku mówi nam, proszę Państwa, o udaremnieniu kontroli, więc zaczynajmy. Pierwszy i to, co jeszcze jest ważne, a nie powiedziałem pewnie na początku, to to, że orzeczenia ułożyłem chronologicznie, czyli zaczynamy od najstarszego i kończymy najnowszym, takim, który trafił do tej puli ważnych w moim odczuciu do zacytowania i do pokazania Państwu.

Zaczynamy Z wysokiego C, bo zaczynamy od sądu apelacyjnego w Warszawie, który Wyrokiem z 5 czerwca 2019 roku w sprawie 6 a c a 13 na 18 zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 października 2017 roku w sprawie 25 c 963 na 16 w ten sposób, że oddalił powództwo o zapłacę 10 tysięcy złotych za dość uczynienia wraz z ocytkami. Dlaczego sąd apelacyjny tak zrobił? Przede wszystkim trzeba troszkę opowiedzieć o sprawie. Niestety ten stan faktyczny jest nieoderwalny.

Nie da się go odkleić od wniosków, więc pozwolą Państwo, że króciutko go przedstawię. Pewny obywatel 26 września 2008 roku, jak Państwo widzą orzeczenie sądu apelacyjnego jest z roku 2019, bardzo szybko sąd to załatwił, bardzo szybko to zadziałało jak widać. 26 września 2018 roku zawarł umowę o kartę kredytową. Obywatel ten podpisał wniosek o kartę kredytową, ale nie wyraził zgody na przetwarzanie i udostępnianie jego danych osobowych po wygaśnięciu zobowiązania kredytowego.

To jest taki według sądu rejestr niesolidnych dłużników. No i ten wpis Dotyczył kredytu, a tak naprawdę tej karty kredytowej. Powód, twierdził, że takiego kredytu nigdy nie zaciągał. Dane powodowe, powoda zostały przekazane do bankowego rejestru w zakresie imienia, nazwiska, serii, numeru, dokumentu, tożsamości. Tu chodzi o to, że bank uznał, że był inny kredyt niż tylko ta karta kredytowa. O, może to niedobrze by brzmiało, ale już się poprawiam. Błąd pracownika banku polegał na tym, że przepisał imię, nazwisko, numer, seria i numer dokumentu tożsamości, numer PESEL, powoda do osoby, która prowadziła inną działalność gospodarczą o nazwie Biuro XY, nie wiemy jakie, ale wiemy, że to był JDG.

No i bank nie kwestionował tego, że ten wpis w tej tzw. rejestrze niesolidnych dłużników pojawił się na skutek błędu pracownika. Sąd Okręgowy, którego jak Państwu przypomnę, wyrok został zmieniony przez Sąd Apelacyjny, uznał, że doszło do naruszenia dobrego imienia i godności powoda. Sąd ten twierdził, że do naruszenia dóbr osobistych powoda doszło na skutek bezprawnego i zawinionego wpisu danych osobowych powoda do tzw. bankowego rejestru dłużników. Pozwany bank dokonał bezprawnego wpisu tych danych osobowych.

No a takie bezpodstawne wpisanie do systemu naruszyło W ocenie sądu okręgowego cześć powoda w postaci godności i dobrego imienia. No i sąd apelacyjny wskazuje, że apelacja banku jest zasadna, gdyż według sądu apelacyjnego sąd okręgowy błędnie przyjął zarzut Naruszenia artykułu 24 paragraf 1 kodeksu cywilnego poprzez niewłaściwe przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że ten wadliwy wpis, co do którego nikt nie przeczy, który zawierał oczywiście nieprawdziwe informacje,

Naruszył dobre imię i godność osobistą powodem. No, dlaczego tak Sąd Apelacyjny twierdził? No, proszę Państwa, Sąd Apelacyjny mówi, że W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie można uznać, że takie błędne umieszczenie danych osobowych powoda skutkowało znieważeniem powoda, naruszeniem wyobrażenia powodu o jego własnej wartości, a tym samym skutkowało naruszeniem jego godności osobistej. Według sądu nie można również uznać, że działanie pozwanego stanowiło formę uprzedmiotowienia osoby powoda, czy też naruszyło jego sferę autonomii przynależnej każdej jednostce.

Również według sądu apelacyjnego zawarta w rejestrze nieprawdziwa informacja, obiektywnie rzecz ujmując, nie wywołała takich skutków. No tu sąd apelacyjny zgadza się tylko w jednym momencie z wyrokiem czy z wywodami Sądu Okręgowego, stwierdzając, że działania pozwanego naruszają przepisy o ochronie danych osobowych i mogło po stronie powoda, no one skutkowały nawet, a nie mogło, skutkowały po stronie powoda powstaniem niezgodności związanych z niezkutecznym ubieganiem się, udzieleniem kredytu. No i takie działania stanowiły źródło powstającego powoda stresu, napięcia, zdenerwowania czy irytacji.

Prawnie jednak wskazano w literaturze według sądu apelacyjnego, że nie każdy, i to jest proszę Państwa wniosek z tego orzeczenia, nie każdy uszczerbek niemajątkowy stanowi naruszenie dobra osobistego i w związku z tym podlega kompensacji. I co jest ważne, tu Sąd Apelacyjny powiedział, dobrostan człowieka, to jest jego dobre samopoczucie, komfort życia, nie jest sam w sobie dobrym osobistym. No i tu końcowo Sąd Apelacyjny w Warszawie wskazał, że Działanie Pozwanego Banku stanowiło na pewno bezprawne i zawinione naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych, co zresztą zostało potwierdzone w takiej prehistorycznej decyzji GIODO z 13 września 2016 roku, która uwzględniła wniesioną przez Powoda skargę.

Ale proszę zwrócić uwagę, Gdzie w momencie sąd apelacyjny twierdzi, że dane osobowe nie są tożsame z dobrami osobistymi, powołując się tutaj, czy przytaczając, oczywiście znane nam na pamięć prawie orzeczenie Sądu Najwyższego z 13 grudnia 2018 roku w sygnaturze 1 CSK 690 łamane na 17. I Sąd Apelacyjny w Warszawie wskazuje, że trafnie Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że osoba domagająca się ochrony dóbr osobistych, nawet jeśli przesłankami tej ochrony miałyby, czy te przesłanki miałyby pozostawać w związku z korzystaniem z danych osobowych, no ich przetwarzaniem, proszę Państwa, musi wykazać występowanie okoliczności,

Stwierdzono, że nie tylko C-300 na 21 i opowiem o nim niedługo, bo też nagrywamy, a państwo wysłuchają 7 czerwca. No dobrze, przejdźmy do drugiego orzeczenia. Też sąd operacyjny w Warszawie. Cóż mogę poradzić, no tutaj się dzieje dużo, chociaż to nie tylko Warszawa orzeka, znamy wyroki z Poznania, z Wrocławia, z Gorzowa Wielkopolskiego, ale to co chcę tu Państwu pokazać, no jest jednak istotne i wynika z tych orzeczeń. Więc mamy proszę Państwa wyrok sądu apelacyjnego z 12 grudnia 2019 roku w sprawie 7 AGA 1567 na 18 i tym orzeczeniem sąd zmienił częściowo

Orzeczenie Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 czerwca 2017 roku w sprawie 16 GC 910 na 14. Co zrobił Sąd Apelacyjny? No oddalił, oprócz tej zmiany częściowej i orzeczenia, oddalił obydwie apelacje. Cóż Sąd Apelacyjny miał do powiedzenia? Proszę Państwa, Tutaj wydarzyło się takie naruszenie ochrony danych osobowych polegające tylko według sądu na przesłaniu do klientów powoda SMS-ów z prośbą o wyrażenie zgody na kontakt telefoniczny celem przedstawienia propozycji przeniesienia numeru z jednego teleoperatora do drugiego.

No tylko to jest oczywiście sarkazm, ale sąd apelacyjny powiedział, że jest już to samo w sobie sprzeczne z prawem z kilku względów. No i też stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. Sąd Okręgowy według Sądu Apelacyjnego trafnie uznał, że działanie pozwanego naruszyło w tamtej wersji treści, no w artykuł 172 ustęp 1 prawa telekomunikacyjnego, ale nie w tej naszej obecnej wersji, no bo oczywiście wtedy sąd, jak orzekał w roku 19 w grudniu, to nie miał wiedzy o W nowelizacji tego przepisu co powiedział sąd apelacyjny?

No, że na pewno sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, że pozwany prowadził Rozważną, to znaczy z intuicją, z winą, że tak powiem, umyślną, że tak powiem, akcję z wykorzystaniem automatycznych systemów wywołujących, strona pozwana w apelacji nie podważyła, proszę Państwa, ustaleń Sądu Okręgowego, SMSy zawierające propozycje i rozmowy w celu przeniesienia numeru były generowane poprzez system automatyczny. Również, proszę Państwa,

Sąd apelacyjny podziela ocenę Sądu Okręgowego, zgodnie z którą systemy elektroniczne zostały wykorzystane do wysłania informacji w celu marketingu bezpośredniego. W ocenie sądu apelacyjnego SMS-y zawierające prośbę o kontakt zostały wysłane do klientów konkurencji właśnie tylko w takim celu, aby ich zwabić, zachęcić, porozmawiać, a więc w celu marketingu bezpośredniego. No tutaj sąd też powiedział, że nie ma znaczenia źródło wiedzy pozwanego o tak dużej bazie numerów,

Bo tu jedna ze stron próbowała udowodnić, że ten pozwany próbował udowodnić, że on nie wiedział do kogo wysyła SMS-y, ale okazało się, że o dziwo 5 milionów SMS-ów zostało wysłanych do klientów konkurencji. O dziwo te numery, które były w bazie i którymi dysponował pozwany, nie były jego numerami jego sieci. Tak się widocznie zdarza w przypadkach. No ale proszę państwa, niezależnie od tego, Sąd Apelacyjny powiedział, że Sąd Okręgowy ma rację, że takie działanie pozwanego było, proszę państwa, co jest bardzo ważne i kluczowe, bezprawne, także ze względu Naruszenia artykułu 10 ustęp 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 roku tak cały czas drugiego roku mamy rok 2023 a ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną mimo wielu nowelizacji wycinania połowy pewnie przepisów trzyma się i sobie jakoś tam radzi.

Zdaniem sądu apelacyjnego także w tym W zakresie Sąd Okręgowy trafnie uznał, że taki SMS jest proszę Państwa informacją handlową. No, a analizując treść samych SMS-ów, należy stwierdzić, że, no, sąd tak stwierdził, że jak najbardziej, pośrednio nawet zawierały one promocję usługi pozwanego. SMS-y te nie tylko zawierały samą propozycję kontaktu, ale przede wszystkim informację o celu kontaktu, to znaczy przeniesienie numeru do spółki XYZ. No nie wiemy kto do kogo,

Ale wiemy, że w nazwie SMS-a była nazwa spółki akcyjnej. I w ten sposób, proszę Państwa, dochodziło do promowania spółki pozwanego. No i tutaj sąd apelacyjny Zaznacza, że w doktrynie wskazuje się, iż wysyłanie zapytań o zgodę na przesyłanie informacji handlowej zasadniczo również należałoby traktować jako działanie zakazane na mocy wskazanego przepisu art. 10 ust. 7. W zapytaniu bowiem znajdują się dane stanowiące informację handlową. No i tutaj Sąd Apelacyjny odsyła do świetnej pracy pana Michała Duwola, Ewy Nowińskiej do komentarza do ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną Warszawa 2013 rok.

I to jest kropka w tym orzeczeniu sądu apelacyjnego, czyli teraz po tej nowelizacji, w której wiemy, że do artykułu 172 z jakiegoś powodu Nie ma o czym mówić, proszę państwa. No, z jakiegoś powodu dopisano informację handlową, czyli jeszcze bardziej zaciśnięto pętlę na podstawie tych, w zakresie takich akcji. Ja państwu powiem o, na pewno w tym drugim odcinku, o bardzo fajnym, fajnym, w zależności dla której strony, no nie tej, która jest poddana tym SMS-om, ale fajniej dla tej, która wysyła, bo szanowni państwo, W drugim odcinku opowiem o takim orzeczeniu niedawno zapadłym w USA.

W Warszawie, w którym sąd uznał, że numer telefonu, wyłącznie sam numer telefonu, nie jest daną osobową, uchylono decyzję prezesa UODO. Nie opowiem, jakie argumenty za tym padły, a jest to orzeczenie, które nie mogło się, szanowni państwo, nie znaleźć w serii 5 lat stosowania RODO. No, proszę Państwa, trzecie orzeczenie, które dotyczy sądów powszechnych, to jest, proszę Państwa, to orzeczenie karne. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieście w Warszawie. Wyrok jest 1 marca 2021 roku.