#69 Świadectwo Magdaleny cz. 3

Jest nadzieja. Audycja wspólnoty Dom Magnifikat niosąca nadzieję uzależnionym i ich bliskim. Jest nadzieja. Bardzo serdecznie witam Państwa. Witamy właściwie razem z Magdą na kolejnym naszym spotkaniu w audycji Jest nadzieja. Tak jak powiedziałam, jestem ze wspaniałą dziewczyną, młodą kobietą Magdaleną, którą Państwo poznali w ostatnim czasie, w ostatnich tygodniach. Rozmawiamy o chorobie uzależnienia, ale też o nadziei. Witam Państwa. Także przypomnę, że skończyłyśmy na konsekwencjach, na tym momencie, kiedy było bardzo źle w Twoim życiu, kiedy to uzależnienie odczuwałaś można powiedzieć, że bardzo mocno i szeroko w kontekście fizycznym i emocjonalnym i duchowym i w pewnym momencie jakby rozwaliło Ci się

Ale już też wiemy, że to zupełnie nieprawda, że będąc tutaj i w domu, spotykamy wiele pięknych, atrakcyjnych, wykształconych kobiet i również taką ty jesteś, że gdzieś tam łamiesz ten stereotyp. Myślę, że nikt na ulicy, przynajmniej teraz, nie domyśliłby się, co tam niesiesz. Myślę, że niedługo nawet moja rodzina nie wiedziała, że mam aż taki problem. Po załamaniu nerwowym już popłynęłam bardzo. Wyprowadziłam się też, bo chwilowo mieszkałam u mamy po rozstaniu, o którym wspominałam tydzień wcześniej. I to był straszny dla mnie okres.

Tak, to nastąpiło, tak jak mówiłam, z 2 lata temu około, kiedy dosłownie przeżywałam upadki. Nawet sobie myślałam wtedy o Jezusie Chrystusie upadającym. Dosłownie po prostu po pijaku dość mocno się przewróciłam. W odstępie tam paru miesięcy to było z 2-3 razy. Także miałam twarz niewyjściową, musiałam się tak I to było w miejscu publicznym, prawda? Pamiętam, że bardzo mnie to jakoś poruszyło, jak mi o tym opowiadałaś w trakcie naszych spotkań, że nie wiem, czy to był ten moment, że kiedyś w ogóle w mieście czy na osiedlu się Tak, przed, dosłownie przed klatką, jak wracałam do domu, potknęłam się i tak dosyć boleśnie starłam sobie twarz.

Zrobiłaś to na poziomie głowy, że tak chciałaś, tak to rozumiałaś. Natomiast bywa tak często, że ta pierwsza terapia Jest taka, że ludzie szybko zyskują takie poczucie siły, mocy, że wydaje się, że już, że już dam radę i to też musiałaś sprawdzić. Natomiast chciałabym też usłyszeć z czym jesteś dzisiaj, jaka jesteś dzisiaj, w jakim momencie jesteś, jakie emocje najczęściej przeżywasz, co się zmieniło, co już widzisz po tych paru miesiącach. Zmieniło się wiele. Wreszcie czuję w sobie wolność. Od kiedy poczułam, poczułam prawdziwie bezsilność i naprawdę ja sama chciałam, potrzebowałam pomocy i po pierwsze chęć innych osób tutaj, terapeutów, grupy,

Tego Ci życzę i życzę sobie i Tobie jeszcze kolejnej rozmowy pod koniec terapii. Także dziękuję serdecznie. Dziękujemy za spotkanie, za obecność Państwa. Wszystkiego dobrego dla Państwa. Pozdrawiamy. Z Panem Bogiem. Jest nadzieja. Audycja wspólnoty Dom Magnifikat, niosąca nadzieję uzależnionym i ich bliskim. Połamani, pokaleczeni, przyjdźcie do mnie.