#39 świadectwo Bartka

Jest nadzieja. Audycja wspólnoty Dom Magnifikat, niosąca nadzieję uzależnionym i ich bliskim. Jest nadzieja. Dzień dobry Państwu, nazywam się Piotr Kochanowicz, jestem terapeutą uzależnień w domu Magnificat. Dzisiaj będę rozmawiał w audycji Jest nadzieja z Bartkiem, podopiecznym naszego domu. Bartku, chciałem Cię zapytać, czy było rzeczą łatwą, czy trudną, czy bardzo trudną przyznać się do tego, że jesteś alkoholikiem? Było to trudne, natomiast to był długi proces i zaczął się wiele lat temu. W ogóle jestem alkoholikiem z 30-letnim stażem picia, tak więc też ta świadomość tego, że jestem uzależniony, to przyznanie się do tego zajęło lata.

Czy wiesz dlaczego stałeś się alkoholikiem? Co było przyczyną? Myślę, że przeszedłem przez te wszystkie etapy od towarzyskiego, przez ostrzegawcze, krytyczne, chroniczne picie, już takie z takimi bardzo poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Ale zaczęło się oczywiście od picia towarzyskiego, czyli alkohol poprawiał humor, rozluźniał. Ja byłem zawsze człowiekiem, który... Byłem spięty, byłem nieśmiały i to pomagało. Zaczęło się od weekendów, od imprez już w liceum. Już na tym etapie w zasadzie można powiedzieć, że byłem alkoholikiem weekendowym, czyli nie wyobrażałem sobie spędzenia tego czasu siedząc w domu czytając książkę. Musiała być dobra zabawa. I takie rozluźnienie po całym tygodniu.

Jest nadzieja. Audycja wspólnoty Dom Magnifikat niosąca nadzieję uzależnionym i ich bliskim. Nadzieja. Bartku, nie pijesz dwa miesiące. Wspominałeś kiedyś, jak rozmawialiśmy, że to jest chyba najdłuższy okres Twojego niepicia od bardzo, bardzo wielu lat. Co takiego dobrego jest w niepiciu? Jak się czujesz z tym, że nie pijesz? Co najbardziej Cię cieszy? Co lubisz w takim stanie, który jest stanem bez potrzeby zmiany świadomości czy nastroju? Jasność umysłu. Uprościło się wiele rzeczy. Wydawałoby się, że są to problemy, które są nierozwiązywalne.

Byłem człowiekiem, który już Generalnie nie był przydatny do niczego, niezdolny do podjęcia żadnych działań, nawet dla siebie już nie byłem w stanie nic zrobić. Myślałem o tym, żeby to wszystko się jak najszybciej skończyło, a teraz nawet udało mi się zaśmiać kilka razy w ostatnich dniach, więc to mnie cieszy i patrzę z jakąś nadzieją w przyszłość. Może się uda. Wspominałeś, że byłeś już na wielu terapiach. Co takiego lubisz? W tym naszym domu magnifikat naszej terapii tutaj, w której teraz się znajdujesz. Taki miks. Wcześniej byłem na terapiach, na których nafaszerowano mnie teorią związaną z chorobą alkoholową, chorobą uzależnienia.

Tam są informacje o naszej terapii. Tam też jest napisane jak można nas wspomagać też materialnie. Na przykład jedną z takich form jest zakup jakiejś książki w naszym internetowym sklepie w Katakumbusie. Także bardzo serdecznie zapraszam i do usłyszenia. Jest nadzieja. Audycja wspólnoty Dom Magnifikat, niosąca nadzieję uzależnionym i ich bliskim. Połamani, pokaleczeni, przyjdźcie do mnie.