Zgnilizna mózgu #426

Czy to wystarczająco przerażający obrazek tego, co niesie ze sobą brain rot? Termin, który dla przypomnienia stał się słowem roku 2024 ogłoszonym przez Oxford University Press, a u nas znalazł się wśród finalistów na młodzieżowe słowo roku 2025, co wyłącznie wskazuje, jak olbrzymi zasięg ma to zjawisko obecnie. I nie mówmy, że obudziliśmy się nagle z ręką w nocniku i jesteśmy tym jakoś specjalnie zaskoczeni, bo byliśmy ostrzegani przed taką możliwością i to już 170 lat temu przez Henry'ego Thoreau w jego książce Walden, czyli Życie w lesie. Tej samej, która stała się podstawą filozofii rozwiniętej w takich dziełach jak Zen i sztuka oporządzania motocykla Pirsiga czy Shop Class a Soulcraft Matthew Crafforda.

Thoreau użył sformułowania zgnilizny mózgu w kontekście przestrogi przed podążaniem za bezmyślną i bezrefleksyjną wegetacją w świecie myślącym za nas, co finalnie prowadzi do zaniku zdolności krytycznego myślenia czy koncentracji. Tyle, że przez te 170 lat wciąż nie chcemy go posłuchać i w coraz to młodszym pokoleniu uznajemy, że bezmyślna rozrywka pożywiająca mózg papką przyjemnościowej stymulacji śpiewającej głowy wystającej z kibla jest fajniejsza niż próba zmierzenia się z wyzwaniami otaczającego świata. Na przykład z takimi, jak stworzyć relację, która może przetrwać dowolny konflikt i nie rozpaść się w dwa tygodnie po pierwszej różnicy zdań. Kiedy zaś do tego dodamy zwiększoną podatność na manipulację, występującą jako efekt zgnilizny toczącej mózg, chyba nie powinniśmy się dziwić, że z biegiem lat i z każdym kolejnym pokoleniem, na przykład politycy od lewa do prawa i to na całym świecie, czy też sekundujący im miliarderzy będą mieli nas po prostu za coraz to większych idiotów.