Być jak Magda Gessler

Opowiadał mi znajomy o swoim wyjeździe prasowym do Hiszpanii, by podejrzeć jak kręcą kulinarny program z Magdą Gessler. Siedział z innymi dziennikarzami w dużej restauracji i czekali na panią Magdę. W końcu weszła, ale jakoś nikt z jedzących nie zwrócił na nią uwagi. Stanęła więc na środku, niesodowolona i wrzasnęła. Co pochliwszym sztućce same z rąk wypadły. Z dygotu wypuścili z rąk szklanki, tudzież puszki z piwem i potoczyły się po kafelkach przybytku. Coś się stało. Następnie wszyscy wbili w Magdę Gesslera wzrok. Ta ukontentowana uśmiechnęła się i usiadła. Może to nieprawda. Może to nie była Hiszpania, zwłaszcza że przecież tam wszyscy ją znają.

Pedro Almodóvar miał według niej kręcić film na jej temat. No sama Magda Gessler mówiła to. Poznaliśmy się w Akademii Sztuk Pięknych. On zna moje życie i wie, że to jest życie na jego film, bo jest ciekawe. No cóż może ze wszystkich rzeczy, które się nie wydarzyły, ta nie wydarzyła się najbardziej. Jednak potrzeba atencji to rzecz uniwersalna. Bez względu jak jesteśmy znani czy nie i bez względu na szerokość geograficzną. Tu Michał Zaczyński i mój nowy podcast. Jak wytrzymać z ludźmi? Oto mój dawny znajomy miał zabetonowane w garażu trzy Harley'e Davidsony.