Katarzyna Szaulińska
Z Katarzyną Szaulińską przechadzamy się po światach wewnętrznych, równoległych do zwyczajnej rzeczywistości. Moja gościni jest psychiatrką i psychoterapeutką, ale też pisarką, poetką, dramaturżką i autorką komiksów. I, co nie bez znaczenia, matką dwójki małych dzieci. Towarzyszą nam jej ostatnie książki: nominowany do Nike zbiór opowiadań „Czarna ręka, zsiadłe mleko” (wydawnictwo Filtry), w których pojawiają się zanurzone w surrealnej wyobraźni motywy różnorakiej odmienności, oraz tomik poetycki „Kryptodom” (Biuro Literackie), w którym przetwarza motywy związane z macierzyństwem i depresją poporodową, którą zajmuje się też w pracy z pacjentkami.Jak szukała swojego miejsca pomiędzy medycyną (tradycje rodzinne) a sztuką? Jak daje się te światy połączyć i jak wzajemnie na siebie wpływają? Co daje jej kontakt z odmienną wrażliwością, co robi to z jej wyobraźnią i językiem, kiedy pisze? Gdzie jest jej życiowa baza, jakie miejsce zajmuje w tym obrazie codzienne życie rodzinne, partnerstwo, rodzicielstwo, związki. Przyglądamy się temu, co „mówi” do nas ciało, jak przez pokolenia przenikają lęki, obrazy i zachowania, dlaczego idealizujemy macierzyństwo, spychając w otchłań związane z nim niepokoje i mroki, zamiast je zrozumieć i przytulić. Katarzyna Szaulińska mówi też o tym, kim jest dla niej Pippi Langstrumpf, co przynoszą rozmowy z dziećmi i dlaczego warto nakarmić swoje dziecko wewnętrzne, kiedy jest się już dorosłym.
Anna Sańczuk przedstawia Katarzynę Szaulińską jako psychiatrki, pisarki i poetki. Dyskutują o jej kariery w medycynie i literaturze.
Katarzyna opowiada o swojej drodze do pisania i tworzenia, podkreślając konflikty między zawodem lekarza a artysty.
Katarzyna opisuje psychiatrię jako bogatą w kolory i emocje przestrzeń, z czego korzysta w swojej twórczości.
Katarzyna opowiada o trudnościach i zaskoczeniach w pracy lekarki psychiatrycznej, podkreślając wartość empatii i ciekawości w relacjach z pacjentami.
Katarzyna opowiada o swojej pracy nad książką 'Czarna Ręka' i 'Siadłe Mleko', podkreślając proces badania się samodzielnej w relacjach z pacjentami.
Katarzyna rozwija temat empatii i jej znaczenia w relacjach z pacjentami oraz w swojej twórczości.
Katarzyna opowiada o inspiracjach dla swoich tomów poetyckich i komiksowych, w tym 'Czarne Fale' i 'Jasnoruda'.
Katarzyna dyskusja o macierzyństwie jako doświadczeniu, które zmienia perspektywę na życie i relacje z dziećmi.
Katarzyna opowiada o trudnościach relacji matki-dziecka i ich wpływ na twórczość oraz osobistą doświadczenie.
Katarzyna rozmawia o relacjach ciału z emocjami i wyparciami, podkreślając moc praktyki terapeutycznej z ciałem.
Katarzyna opowiada o swojej pracy jako psychoterapeutka i twórczyni, podkreślając integrację tych obszarów.
Katarzyna opowiada o swoim dorastaniu w Kołobrzegu i relacjach z matką oraz córką.
Katarzyna opowiada o inspiracji do swojej twórcości i znaczeniu tworzenia dla jej psychicznego zdrowia.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Z Katarzyną Szaulińską przechadzamy się po światach wewnętrznych, równoległych do zwyczajnej rzeczywistości. Moja gościni jest psychiatrką i psychoterapeutką, ale też pisarką, poetką, dramaturżką i autorką komiksów. I, co nie bez znaczenia, matką dwójki małych dzieci. Towarzyszą nam jej ostatnie książki: nominowany do Nike zbiór opowiadań „Czarna ręka, zsiadłe mleko” (wydawnictwo Filtry), w których pojawiają się zanurzone w surrealnej wyobraźni motywy różnorakiej odmienności, oraz tomik poetycki „Kryptodom” (Biuro Literackie), w którym przetwarza motywy związane z macierzyństwem i depresją poporodową, którą zajmuje się też w pracy z pacjentkami.
Jak szukała swojego miejsca pomiędzy medycyną (tradycje rodzinne) a sztuką? Jak daje się te światy połączyć i jak wzajemnie na siebie wpływają? Co daje jej kontakt z odmienną wrażliwością, co robi to z jej wyobraźnią i językiem, kiedy pisze? Gdzie jest jej życiowa baza, jakie miejsce zajmuje w tym obrazie codzienne życie rodzinne, partnerstwo, rodzicielstwo, związki. Przyglądamy się temu, co „mówi” do nas ciało, jak przez pokolenia przenikają lęki, obrazy i zachowania, dlaczego idealizujemy macierzyństwo, spychając w otchłań związane z nim niepokoje i mroki, zamiast je zrozumieć i przytulić. Katarzyna Szaulińska mówi też o tym, kim jest dla niej Pippi Langstrumpf, co przynoszą rozmowy z dziećmi i dlaczego warto nakarmić swoje dziecko wewnętrzne, kiedy jest się już dorosłym.