Agata Romaniuk
Bohaterka tego odcinka, pisarka Agata Romaniuk, ma wielki dar – umie czule rozmawiać, otwierać ludzi, sprawiać, że czują się mądrze wysłuchani. – Szybko mówię, ale wolno słucham – jak sama siebie podsumowała w naszej rozmowie. Doktorka socjologii, która została reporterką, napisała książki „Z miłości? To współczuję. Opowieści z Omanu” czy „Krótko i szczęśliwie. Historie późnych miłości”. Pisze powieści („Proste równoległe”) i bestsellerowe bajki dla dzieci z serii „Kocia szajka”, a także mądre dzieła socjologiczne. Jest samodzielną mamą synów i miłośniczką kotów. Dlaczego samotna i smutna dziewczynka zaczęła opowiadać sobie historie na pocieszenie? Dlaczego spotkania z dziećmi są najlepszą lekcją słuchania i uważności? I dlaczego „koty nie są tym, czym się wydają”?
Anna Sańczuk przedstawia Agatę Romaniuk i jej różnorodne życie jako pisarka, socjolożka i matki. Rozmawiają o umiejętności rozmowy w pracach reporterskich i literackich.
Agata opowiada o swoim dzieciństwie i potrzebie kontaktu z innymi ludźmi. Rzecz o smutnej dziewczynce, która tworzyła historie dla siebie samą.
Agata opowiada o potrzebie słuchania i empatii. Rozmawiają o trudnościach w świecie współczesnym i szukaniu sposobów na rozjaśnienie sytuacji.
Agata opowiada o swoim drugim życiu w Cieszynie i rozmawia z Anna Sańczuk o wpływach książek na społeczeństwo. Rozmawiają o roli kobiet w społeczeństwie i odpowiedzialności matki chłopców.
Agata opowiada o swoim doświadczeniu jako matki chłopców. Rozmawiają o wychowywaniu synów i znalezieniu równowagi między różnymi rolami w życiu.
Agata opowiada o zmianach w podejściu do płci u młodych ludzi. Rozmawiają o znalezieniu równowagi między tradycyjnymi i nowymi kulturami.
Agata Romaniuk opowiada o znaczeniu poezji w życiu, relacjach z dziećmi i dorosłymi oraz o swoich nowych projekcjach literackich.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Bohaterka tego odcinka, pisarka Agata Romaniuk, ma wielki dar – umie czule rozmawiać, otwierać ludzi, sprawiać, że czują się mądrze wysłuchani. – Szybko mówię, ale wolno słucham – jak sama siebie podsumowała w naszej rozmowie. Doktorka socjologii, która została reporterką, napisała książki „Z miłości? To współczuję. Opowieści z Omanu” czy „Krótko i szczęśliwie. Historie późnych miłości”. Pisze powieści („Proste równoległe”) i bestsellerowe bajki dla dzieci z serii „Kocia szajka”, a także mądre dzieła socjologiczne. Jest samodzielną mamą synów i miłośniczką kotów. Dlaczego samotna i smutna dziewczynka zaczęła opowiadać sobie historie na pocieszenie? Dlaczego spotkania z dziećmi są najlepszą lekcją słuchania i uważności? I dlaczego „koty nie są tym, czym się wydają”?