Wielki Tydzień na Filipinach

Stąd większość ludzi wyjeżdża do swoich prowincji. Stąd jest na przykład problem, żeby kupić bilet na prom. O samolotach to już w ogóle nie mówimy. Jest to też fantastyczna okazja dla Filipinczyków do wzmacniania więzi rodzinnych, tworzenia wspomnień, a oni przecież uwielbiają spotykać się z rodziną. Te rodziny są olbrzymie, wielopokoleniowe. Kuzyn, kuzynki, mąż, kuzyn męża, kuzyn żony, kuzyn żony, siostry. Tak to mniej więcej wygląda. W czasie Wielkiego Tygodnia część sklepów jak się okazało jest zamknięta. Restauracje, bary pracują krócej.

Ukrzyżowania. Dziś dla Filipińczyków to dalej duchowe przeżywanie Wielkiego Tygodnia, no ale trzeba przyznać, że jeżeli jest to jedyne miejsce, gdzie tak wygląda Wielki Piątek, to jest to też oczywiście turystyczny biznes. W miejscowościach, w których takie widowisko można zobaczyć, faktycznie ta inscenizacja przyciąga tysiące turystów. Ja jednak Wielki Tydzień spędziłam na Kuljon, wyspie niedaleko Busuanga. Kuljon jest całkowicie nieznany turystom, a szkoda, bo to naprawdę urocza wyspa i w kolejnych tygodniach opowiem o niej zdecydowanie więcej. A Kuljon znana jest mieszkańcom naszego regionu, bo jest tutaj najlepszy szpital w okolicy.

Jak wygląda pielgrzymka w wykonaniu Filipińczyków? To też nie tak jak w Polsce, że idziemy pieszo. Pielgrzymka przecież może być na skuterze, na tricyklu. Ja między kościołami poruszałam się karetką pogotowia. To była karetka pogotowia, do której można było sobie wsiąść, jeżeli ktoś nie miał skutera i przejechać z jednego kościoła do drugiego. I ja właśnie tak zrobiłam. I w kolejnym kościele znów zbierają się ludzie. Ja jechałam karetką.