#50 POST SCRIPTUM!

I w tych wszystkich trudnych momentach też sobie wyrzykiwałam, że jestem beznadziejna, że nie daję rady. Ale to zatrzymałam. No i chyba największy achievement, który ADHDer może sobie przyznać. Ogarnęłam emocje. Sama. Już nie tylko jestem prawdziwą dziewczynką po medicinecie. Z podniesioną głową mówię, że w końcu to ja mam emocje, a nie emocje mają mnie. I teraz parę słów o medytacji. Bo to nie jest tak, że siadam na 20 czy 30 minut. Co? Nie dałabym rady. Dwie, trzy minuty na start i już zrobiły robotę. I nie wiem, czy podzielacie moje wszelkie awersje, ale ja na przykład nie znoszę tych wszystkich muzyczek relaksacyjnych, nie znoszę jak są przydługie wstępy, za długie tłumaczenia. Ja lubię konkret. I Marzena mi ten konkret od początku dawała. Jeżeli wśród Was jest ktoś, kto chciałby spróbować, a nie znosi tej całej uduchowionej otoczki, nie dziękujcie, trafiliście w idealne miejsce.