Singielstwo w 2026 roku

I z tym tematem postaram się Zmierzyć w tym odcinku i dedykuję go wszystkim osobom, które są w tym momencie swojego życia, które aktywnie szukają miłości. Bo jak wszyscy wiemy, wszyscy chcemy kochać i być kochanymi. Z czym się muszą mierzyć obecnie single i singielki? Z czym jeszcze parę lat temu mierzyć się nie musieliśmy? No słuchajcie, jeśli porównalibyśmy szukanie miłości do biegania, To aktywne randkowanie, to umawianie się na randki nawet z Tindera, tak z 10 lat temu jeszcze, moglibyśmy uznać za maraton. Już było wtedy trudno. To nie była przebieżka w klapeczkach do tego, do autobusu, że nam odjeżdża. To już było wymagające.

Stale te same twarze na Tinderze, podryw przez dawanie sobie lajków tylko, ale jakieś nieumawianie się. Turyści, jakieś tam zbieranie tylko meczy, ale nigdy nie robienie pierwszego kroku. No i takie zwykłe jakieś niedopasowania, nie? Jakiś brak chemii powiedzmy na randkach. Albo one night standy czy coś. Ale dziś to jest bieg, ale to jest bieg przez płotki. To jest bieg ultra po górach przez błoto z wysokimi podejściami, osuwające się kamienie z góry na łeb nam spadają. My jesteśmy w za małych butach i jeszcze w skarpetkach takich tych do balerinek kurwa, co się zaślizgują z pięt i są mokre.

Albo pajacówą, ale z drugiej strony może też zabić naszą ciekawość i nas nastawić. Możemy się zauroczyć w kimś, zanim jeszcze go poznamy, albo możemy skrócić trochę tę drogę do związku, poznając się zbyt szybko przez internet, tak pozornie, albo możemy na przykład przekreślić kogoś, bo nie usunął starych zdjęć sprzed 14 lat i nie podoba się nam na nich. Poznawanie ludzi Przez internet już się stało normą i nie jest niczym zaskakującym, jak się mówi, że się kogoś poznała na Tinderze czy tam jakimś innym Bumble, ale opieranie swoich oczekiwań wobec drugiej osoby, zanim jeszcze my ją poznamy i pójdziemy się z nią spotkać, to jest coś nowego. Nasi dziadkowie tak nie mieli, nasi rodzice tak nie mieli. Dopiero my jesteśmy pierwszym pokoleniem, które poznaje się w inny sposób niż na żywo, randkując.

Nie wiem, no wszystko będzie oczywiście zgodne z protokołem mowy terapeutycznej, zgodnie z zasadami komunikacji empatycznej. Czy tak będzie wyglądała przyszłość kłótni naszych dzieci? Jestem ciekawa i zapraszam do dyskusji. A może będzie tak, że jeśli damy im tyle miłości, ile potrzebuje człowiek, żeby być napełnionym nią, I nie szukać jej później w dorosłości po śmietnikach, no to może powstanie pokolenie zdrowych relacji. Dziękuję wam kochani za wysłuchanie tego odcinka i moich dzisiejszych, tego co przygotowałam przemyśleń. Mam nadzieję, że zostawi w was ten odcinek mnóstwo tematów do dyskusji z przyjaciółmi, z ludźmi w windzie. Na Tinderze, albo z sąsiadami podczas zebrania wspólnoty mieszkaniowej, albo sami ze sobą na siłowni pewnie dyskutowaliście, czy tam podczas sprzątania na pewno coś tam szemraliście pod nosem do siebie, odpowiadając mi, albo się ze mną zgadzając, albo się nie zgadzając.