MMA Śląskim Okiem #180 | Typowanie KSW 84 | UFC 290: Du Plessis rozbija Whittakera

Patryku, podsumowania jeśli mówisz o ITC Fight Week. To nie ma już. Pewnie dobry miesiąc, ale może i dwa, ponieważ Arek Brzyski, który się tym zajmował, nie jest już w naszej redakcji. A on się tym zajmował, to był jego autorski projekt, więc automatycznie po jego odejściu projekt nie działa. Grzegorz Mazur. Polak, rodak, afrykaner. Dokładnie tak. Niebawem kolejny Polak pobi Adesa. Słuchajcie, co do Drikusa i Whittakera, no to ja chciałbym tutaj powiedzieć, że mamy bardzo honorowych słuchaczy i widzów MMA Śląskim Okiem, ponieważ Maciek Gemming, którego pewnie wszyscy kojarzycie i być może wszyscy wiecie, którzy byli obecni tydzień temu, napisał na czacie, że jak Drikus wygra, to goli brodę, a że pokaźną brodę Maciek Gemming miał, to wiedzą choćby patroni redakcji, bo na naszym redakcyjnym patronowym czacie

Na pewno się pojawi, być może już za tydzień, nie wiem, ale na pewno Grzesia się nikt nie pozbyła. No a co do Soldicza, no to kurczę, tak trochę przyśmiewczo jak z Tomkiem pisałem w weekend, że pewnie teraz siedzi sam w pokoju, ogląda UFC, jak zobaczył, że Drikus nokautuje Whittakera, to ssał kciuka i popadał w depresję Roberto z Soldicza. Na samą myśl bolało go jajko. No bo jakby pewnie wszyscy oczekiwali, że to Roberto będzie na miejscu Drikusa, ale jest jak jest. Ja powiedziałem, że pewnie jak większość świata chyba skreślała dosyć mocno Drikusa.

Ja powiedziałem, że bardzo bym mu tego życzył, aczkolwiek nie wierzyłem w jego zwycięstwo. Okazało się, że warto było wierzyć, bo wygrał. Natomiast cieszę się, że tak ta historia się potoczyła, już abstrahując od Roberto. Cieszę się po prostu, że Drikusowi się tak udało. I o ile można było poddawać wątpliwość jego ostatnich rywali, no to tutaj nawet jakbyśmy powiedzieli, że Whittaker to już jest człowiek, który jest po swoim primie, to mimo wszystko to jest Robert Whittaker. I jeszcze tydzień temu wszyscy mówili, że Robert, w tym ja, że Robert Whittaker jest lepszy w każdej płaszczyźnie i nie ma mowy, żeby przegrał ten pojedynek. Nawet mieliśmy też taką wymianę na czacie Patronów, gdzie No, jednym z głównych orędowników tego, że wygra Drikus Du Plessis był Mariusz.

że mamy piękną społeczność, która tutaj komentuje i aktywnie uczestniczy w naszym MMA Śląskim Okiem życiu. Pan Wiśniowy, na 60 łapek znowu technika na Filipie, ale nie było chyba żadnej takiej techniki, którą moglibyśmy pokazać, no być może knockout Drikusa, ale nie wiem czy chciałbym i czy 60 łapek to jest odpowiednia suma. Była ta technika, którą prawnie został uduszony, ale to była bardziej neck crank, ale tego nie ma co prezentować, bo jeszcze bez rozgrzewki zakładanie dźwigni na kark to nic dobrego. Tak jest. Później mieliśmy właśnie pojedynek Polaka Rodaka, Afrykanera Drikusa Du Plessisa. Z Robertem Whittakerem i żaden się nie spodziewał, że to się tak potoczy.

No trzeba przyznać, że spory skalp u Drikusa, bo o ile, tak jak mówiłem, mogliśmy poddawać wątpliwość poprzednich rywali, że Till to już po Tillu, że miał bardzo łatwo, świetny matchmaking, udało mu się. No ale tutaj, żeby odprawić Roberta Whittakera i to przed czasem, to naprawdę świadczy o tym, że Styl pijanego mistrza, naprawdę u Drikusa działa, że ma kowadło w rękach niewątpliwie i że szczęście go cały czas nie opuszcza. Akcja kończąca ten pojedynek to właściwie to też by chyba Kamil Jenner zaliczył do tej swojej regułki, jak on to mówi? Oczedziały? Technicznie oczedziały, bo ten prawy, bo akurat z mańkuta ustawiony był Drikus Du Plessis, to nie był piękny prawy prosty, to było takie wypuszczone,

Prawie tam oczy zamknął chyba Drikus Du Plessis i trafił. O, Ako by teraz mógł oglądać. A co jak rzuca tym prawym? Rzucił Drikus i trafił. I Robert Whittaker już miał dość. Ale też wykazał się w pierwszej rundzie, bo o ile początek walki, to Robert Whittaker tam karcił Drikusa Du Plessisa. Ale potem jak rzucił nim przez biodro, no to zaczęły się problemy Australijczyka. No i naprawdę duży szacunek dla Drikusa Du Plessisa i teraz myślę, że wszyscy. Jak jeden, gremialnie go skreślając, to teraz w pojedynku z Izraelem Adesaniem będziemy nosili takie sztandary z nazwiskiem Du Plessisa, bo wydaje mi się, że rodaka Afrikanera trzeba wspierać w starciu z Nigerijczykiem, Nowozelandczykiem tudzież Chińczykiem w pomalowanych

On tam się dziwił i tam słusznie zauważał na przykład, że zauważył ta akcja, ten prawy, a gdyby tak trafił tym prawym i trafił, bo kiedy trafił tym prawym jabłem, bo był w pozycji Manikuta Drikus wtedy, Ten jab posłał na dechy Roberta Whittakera, ale od razu, kiedy trafił prawym, od razu skulił się za podwójną garną, prawie oddając plecy. I nie mógł tego zrozumieć, dlaczego tak dziwnie zachowywał się Drikus, no bo Gdyby nie to, że był ten knockdown i chłop leżał, to mógłby zostać skończony, bo praktycznie oddał plecy, skulił się, żadnego ciosu nie dostał, a się skulił i mało brakło, żeby... Gdyby nie to, że Robert Whittaker padł, no to miałby kłopoty.

Widać, że taka jego uroda, jak to się mówi. On dużo tej stójki teraz robił, natomiast Ale jest metoda w tym jego chaosie, nie? Tak, tak. I to nie jest celowo, że go tak ustawiają po to, że chcą, żeby był celowo takim dziwnym, połamanym zawodnikiem. No po prostu on tak ma i tutaj się wiele nie zmieni. Przy czym ci technicznie poukładani zawodnicy, a do takich na pewno należy Robert Whittaker, mają duże problemy z takimi chłopakami. I teraz największa siła Roberta Whittakera to była ta walka z kontry. On sobie tak z luzu stoi Czeka na atak przeciwnika, przepuszcza ten atak i kontruje i to bardzo mocno kontruje. I te takie paniczne zachowanie w momencie, kiedy posłał dżabem na dechy swojego oponenta, jestem pewien wynikało z tego, że bardzo dobrze się przygotował do tego pojedynku.

Razem ze swoim sztabem musieli rozczytać Whittakera. Wiedzieli, że no są to ciężko, żeby go nie rozczytać, bo to chyba każdy, nawet fan o tym wie. że Whittaker przepuszcza i kontruje. I tam zanim posłał nadechy swojego rywala, to Du Plessis najpierw uderzył prawego dżaba w powietrze, takiego bez przekonania. Widać, że poszedł do przodu, zrobił półkroczku, uderzył i tylko takim lekkim odchyleniem się, trochę no szalacko w swoim stylu, z rękami w dole, Whittaker przepuścił ten cios. I powtórzył tą akcję jeszcze raz Du Plessis, tylko w tym momencie ta akcja znowu by nie weszła, gdyby nie to, że Whittaker zaszarżował do przodu w swoim stylu z rękami w dole. I zaszarżował do przodu i ten cios, który miał być taki lekki, obliczony najwyraźniej na utrzymanie dystansu,

To sam wszedł w ten cios Robert Whittaker. No i to zaowocowało knockdownem, ale jak szedł do przodu mocno, to zaczął już wyprowadzać prawego sierpa i kiedy ruszył do przodu z tym prawym jabłem Drikus Du Plessis, zobaczył nagle, że szarżuje na niego rywal z sierpem i był przekonany, że tego sierpa dostanie. Trafił tym prawym i od razu zaczął się kulić, obracać, bo bał się dostać tą, no ta prawa ręka Whittakera no naprawdę już niejednego tam poskromiła i tutaj widać było, że przestraszył się tego Du Plessis, stąd takie gwałtowne kulenie się. Owszem, oddałby plecy i wszystko, no ale co byś wolał? Dostać sierpa od Whittakera, czy uniknąć tego sierpa kosztem skulenia się za podwójną i nawet oddania pleców?

No pewnie, że kosztem oddania pleców. No ja też bym tak wolał, tak szczerze mówiąc. Jakkolwiek źle by to nie wyglądało, no to sierp od Whittakera, który wchodzi czysto, to prawdopodobnie knockout, a jak nawet oddajemy plecy, to jeszcze jesteśmy w tym pojedynku, więc lepiej zrobić coś takiego. Po czym w tym momencie połapał się Drikus Du Plessis, że rywal leży i kwiczy i ruszył i wykończył tą akcję. W tym momencie wcześniej jak starał się nie podpalać, to tutaj się wziął, podpalił, poczuł krew, no i trzeba przyznać, że wykończył to i pokazał też ten instynkt zabójcy, bo kiedy Whittaker był wyraźnie wstrząśnięty, zmieszany i podłączony pod siatką, skulił się za podwójną, To poczęstował go tym potężnym prawym na śledzie. I to był już chyba koniec Whittakera, bo on się automatycznie już skulił, nogi mu zjechały po siatce.

Teraz poszedł do federacji, gdzie nie może przesadzać z tymi substancjami i ta jego kariera nagle wyhamowała. Idzie mu słabo, można tak powiedzieć, a Drikus Du Plessis konsekwentnie się rozwija. I dlatego koksowanie nie zawsze się opłaca. I tutaj Drikus Du Plessis jest najlepszym przykładem. Jest silny fizycznie, co zawdzięcza ciężkiej pracy, dobrym warunkom fizycznym. Na wagę średnią ma niezłe warunki fizyczne. To było widać w porównaniu z Whittakerem. Był od niego znacznie większy, chociaż jak Adesanya wszedł do klatki, to się okazało, że Adesanya ma z kolei dużo lepsze warunki. Silniejszy był chyba od Whittakera, a to może być, jakby wiadomo, nie będzie faworyzowany. To idziemy za chwilę, to za tego zajdziemy.

Random, random. Jaką wagę mógł wnieść Du Plessis? W sensie do walki domyślam się. Chodzi o walce w UFC. Myślę, że tak miało z 10 kg więcej wniósł pewnie. No około 93-94, nie wiem. No tak myślę, że przy tym wzroście, przy tej budowie oczywiście wagi nie ocenia się na oko, ale ja myślę, że mniej więcej tyle ważył. No i że parter miał bardzo dobre, to wiedzieliśmy. Tutaj nie musiał tego pokazywać specjalnie. Jeszcze co do tych zapasów, no sam został raz obalony. Jak Whittaker wszedł w tej pierwszej rundzie takim wjazdem w biodra na wysoko, aż się zdziwiłem. Bazując na tej dynamice. Du Plessis to jest zawodnik, który ma problemy z akcjami opartymi na szybkości, dynamice. On bazuje właśnie na takiej chamskiej fizycznej sile statycznej.

I ma problem z zawodnikami, którzy biją szybko, z luzu, mocno, albo wchodzą i wyrywają z butów pierwsze tempo. On świetnie walczy, na przykład jak został obalony już przez Whittakera, to bez problemu wrócił do pozycji stojącej, opierając się o siatkę, opierając się na ręce. Wracając widać było, że Whittaker siłowo nie jest w stanie utrzymać go w tej pozycji parterowej. A z kolei, kiedy w drugiej rundzie poszedł sobie do clinchu, Whittaker też właściwie, nie wiem dlaczego, chciał złapać taki uchwyt do ręka, głowa w stójce jakby i zajść za plecy. Momentalnie to skontrował taką bardzo ładną akcją rodem z judo, siłowo, bardzo mało technicznie, ale wykorzystując siłę fizyczną świetnie to skontrował, rzucając nim przez biodro. I potem zafundował mu fajne, to nie było w drugiej rundzie, to było w końcu pierwszej.

I potem do końca rundy kontrolował i wsadził mu parę fajnych gwoździ i takiego naprawdę mocnego łokcia na skroń. Ten łokieć już tam zrobił sporą robotę i w drugiej rundzie widać było, że na początku jeszcze tego łokcia czuje Robert Whittaker. Teraz przechodząc właśnie od razu do tego pana z Afryki drugiego, który wleciał do klatki i zaczął nam sugerować, że to on jest prawdziwym Afrykańczykiem, a nie Dirkus Du Plessis. Chodziło mu zdaje się o kolor skóry, bo Dirkus Du Plessis jest biały, afrykaner, a tamten to rzeczywiście czarny, jak przystało na te ludzie pierwotne, rdzenną ludność afrykańską. Natomiast po pierwsze, już tak wspominam tą kwestię mody, jak ubrany był, tą biżuterię mi chodzi, jak był ubrany oryginalny pan z Afryki, te kolczyki, te sznury pereł, bardziej jak murzyneczka wyglądał niż jak facet, nie?

Nie będzie miał łatwo u Swadipę, ale jednak Kaszubowski myślę, że ten pojedynek właśnie dowiezie do drugiej, trzeciej rundy albo wtedy skończy czasami albo dowiezie sobie do decyzji. Potem mamy jeszcze starcie Damiana Stasiaka z Pascalem Hintzenem. No i tutaj to nie będzie ta sama sprawa jak w wypadku Whittaker i Du Plessis. Nie wiem, co miałby zrobić Pascal Hintzen, żeby wygrać z Damianem Stasiakiem. Stasiak jest lepszy wszędzie i to nie podlega żadnej dyskusji. Rozbije, a być może nawet poczęstuje Pascala Hintzena. Nie wiem jak Pascal Hintzer miałby ten pojedynek wygrać