Grażyna Torbicka - jedyny taki wywiad

Bardzo mi się spodobało takie zdanie, które usłyszałem w jakimś wywiadzie, albo w krótszej wypowiedzi, że W pewnym momencie swojej kariery już mniej przestało zajmować ci głowę chęć porozmawiania z twórcami kina, tylko raczej skupiasz się na oglądaniu tego, co oni tworzą. I w pewnym sensie to rozumiem. Też miałem okazję i uczestniczyć w krótkich formach wywiadów i też czasem widzę, że ta powtarzalność zabija ducha rozmowy. Ale podejrzewam, że jednak na przestrzeni lat Byli tacy twórcy i były takie rozmowy, które w jakiś sposób zapadły ci w pamięć? Czy jest coś takiego, co gdzieś zostaje? Tak, ale wiesz, one też wciąż są, bo ja może mniej robię, bo nie robię już programu Kocham Kino, w którym te wywiady przeprowadzałam na antenie programu drugiego TVP w dwójce, ale robię to właśnie na festiwalu Dwa Brzegi w Kazimierzu Dolnym.

A potem dopiero myśleć o pieniądzach. Ale to się bardzo zmieniło. Bo ja wiem, że dzisiaj podstawą jest... Ile? Za ile? To jest dzisiaj pierwsze pytanie. Dla mnie to nigdy nie było pierwsze pytanie. Może to błąd, ale nieźle na tym wyszłam. Absolutnie nieźle na tym wyszłaś. Bardzo mi się podobał cały wątek, który też można znaleźć w wielu miejscach, gdzie opowiadasz o swoim życiu po 2016, po odejściu z TVP z Kocham Kino, gdzie... dla wielu osób tak drastyczna i tak gwałtowna zmiana swojego statusu, że tak powiem, zawodowego, byłaby na pewno stresująca. I domyślam się, że dla ciebie też musiała być, ale wiem, że opowiadałaś w kilku miejscach, że tak naprawdę otworzyło to więcej drzwi, niż mogłoby się na początku wydawać.