Wampir Maskarada: Cztery Pełnie s5e1: Detale

Ashley. Ashley. Ciemność powoli zaczyna się rozwiewać, a kiedy ponownie mrugasz, to oczy nie są żółte, chociaż przez moment wydaje ci się, że taki właśnie mają pobłysk, a wpatrują się zaskakująco blisko w ciebie i być może bliżej niż byś chciała i czułabyś się komfortowo dwukolorowe oczy Salema, który jest zawieszony nad tobą, a przed chwilą był te trzy centymetry. Nie za dużo sobie pozwalasz? Jak możesz mnie wytrącać ze snu? Nawet nie wiesz, co ważnego mi się śniło.

Więc totalnie z szerokim, głupkowatym i słodko pierdzącym uśmiechem zejdę tak na dół z nosem w telefonie i myślę, że nie będę się przejmować za czubkami Salema i cioci. A starają się, jak zawsze. Myślę, że swobodnie zaczynasz dzień właśnie od tego. I dostajesz zaproszenie od Blaise'a na później, bo pewnie wie, że będziesz, pewnie ma ochotę się spotkać z Kitty, więc jak już się spotkasz z Kitty, to może przy okazji, you know. Wiadomo. Tak więc myślę, że to jest mniej więcej to, a tymczasem życzę ci dobrego śniadanka i pysznej kawusi.

To nie. Myślę, że przy tym cudownym śniadanku i minie Salema, który wygląda jakby był uczulony na miłość w tym wypadku. Wygląda jak każdy kot z mema w stylu... To tym bardziej się tym cieszę. Jednak myślę, że możliwość, żeby dopiec Salemowi przy okazji jest silniejsza ode mnie. Więc jeszcze bardziej mu powiem Salem, o wiesz jaki Blaise jest super. I biegaliśmy po lesie. I mnie przytulił. Jest taki cieplutki. Salem jest w ludzkiej formie, ale jesteś przekonana, że jego włosy się w jakiś sposób zjeżyły, tak jak jeży się czasem kark kota.

Absolutnie nie są jak Salem. Wypluj w ogóle Salema z ust. Nie chcę o nim słyszeć. Jest okropny. Jakoś bardziej niż zwykle. Pozwala sobie trochę na za dużo. To znaczy? W jakim sensie? Wyobraź sobie, że budzisz się i widzisz Salema jakieś pół milimetra od siebie. Ale leżał koło ciebie? Tak. Nie leżał, uchylał się nade mną. No i? Co dalej? No i nie byłam go, no. Tak. Bo za szybko stałaś. No nie, no nie, no nie.

Nie było wtedy z nami Salama. Ale gumka nie pękła, więc jesteśmy bezpieczne. Może powinniśmy nauczyć się... Jak Ashley mówi, gumka nie pękła, to Kay po prostu naprawdę zakrywa twarz dłońmi i już jest jak... Piesi również. Może musimy nauczyć się jak pokonywać demony. Ja wiem jak, tylko nie miałam tyle siły wtedy. Przecież pokonałam się z Willą. Musisz trenować. Taki jest plan. Taki jest plan. Więc jak tylko Salem się ogarnie, to naprawdę biorę się do nauki. Dowiedziałam się, że w ogóle mogę zostać licencjonowanym magiem, o czym też mi nie powiedział.

I im bardziej się w to wszystko zagłębiam, tym jestem pewna, że tak chcę, żeby było. Wiecie, kiedy po krwi najbliższa rodzina ciebie odrzuca, to szukasz nieco dalej tych, którzy cię zaakceptują taką, jaka jesteś. To dziękujemy za zaproszenie na strych. Będzie super. Wywalę Salama na ten dzień. Chyba. Na strychach zawsze są jakieś perełki. I wierzę, że generalnie to między wami obecnie jest ciepło, które przetrwa jeszcze do wieczora w różnych rozmowach i aktywnościach.

Totalnie przytulacie, po czym zabieracie na spacer po gwiazdach, nie wypuszczając ze swoich objęć prawie w ogóle i pokazuję ci, czym jest nachajpowany wilkołak w towarzystwie, więc późno wrócisz dziś do domu. Okej. To jeszcze bym chciała, że jak wrócę do domu, to totalnie idę od razu do Salema. Otwieram drzwi. Salem! Salem siedzi na łóżku z książką i podnosi wzrok, wcinając paluszki na ciebie. Byłeś kiedyś na haju? On unosi bardzo powoli kącik ust. Chcesz spróbować? Aha, jakiś dzień chciałabym spróbować.