Prokurator vs mecenas - Blajerski odpowiada Giertychowi | Prok. Blajerski w IPP

Ale jako przykład muszę w takim razie przywołać to, kiedy ja obejmowałem zarządzanie prokuraturą. Bo może Państwo najlepiej to zrozumiecie. Nie będę tutaj gołosłowny. Tylko swoimi doświadczeniami się podzielę i wybaczcie mi, jeżeli to będzie nieskromne w tych okolicznościach. Otóż kiedy zostałem prokuratorem krajowym powołanym przez pana premiera Buska na wniosek prokuratora generalnego pana Stanisława Iwanickiego, To mieliśmy oczywiście ten dylemat, że odszedł po pierwszym sprawowaniu władzy, jeszcze to nie był PiS, ale prokuratorem generalnym, poprzednikiem prokuratora Iwańskiego był pan Lech Kaczyński.

Albo jeżeli tak nie jest, a nie zostaje niewymieniony, to znaczy, że jego przełożeni są słabi. Tak po prostu to trzeba określić. I teraz powiem już konkretnie. My z prokuratorem Iwanickim wiedząc na czym polega, żeby uchwycić te cugle nazwijmy w prokuraturze, żeby prokuratura była sprawna, efektywna i profesjonalna, to trzeba mieć ocenę gdzie są słabe jej punkty i które są właśnie takie budowane już na Jakimś konformizmie ludzi, jakimś oportunizmie ich karier i wtedy trzeba już zadziałać bardzo szybko i ustawa daje wszelkie możliwości.

Jeszcze raz powiem, że myśmy mieli już do tego pomysł, jaką mamy kadry. Ja ich nie szukałem, panie mecenasie, gdzieś tam przez dwa lata. Zgadzając się na objęcie funkcji prokuratora krajowego, to ja brałem i w sobie miałem odwagę I to, co nazywamy wiedzą o tym, że znam na tyle tą kadrę, że wiem, kogo i gdzie powołam, a to, co ja nie wiem, to wie pan minister Iwanicki, bo on już przez dłuższy czas był poza prokuraturą, w związku z tym wracał z Sejmu. Wcześniej był prokuratorem, potem był w Sejmie, w tym AWS-owskim i stamtąd wracał z powrotem do kierowania prokuraturą.

Oprócz tego jeszcze szefował prokuratury w Krakowie Okręgowej i w Rzeszowie, jak mówiłem, i w Lublinie następca mój, nowy prokurator, i w Radomiu szefa prokuratury. Jakbym tak chciał powiedzieć, to wszystko, proszę Państwa, zrobiliśmy w trzy tygodnie. Jeszcze raz, niech to wybrzmi. Mecenasie Giertych, Prokuratorze Generalny Żurek, Premierze Tusk, usłyszcie to. W ile tygodni zrobił to Prokurator Blajerski z Prokuratorem Iwanickim? W trzy tygodnie. Łącznie byliśmy... Trzy, cztery miesiące i nadeszli z powrotem komuniści.

Objęcia tej funkcji, gdybym nie wiedział, że sobie poradzę i że znam odpowiednie zasoby ludzkie w prokuraturze i ludzi zdolnych, wybitnych. Prawda, ja nie wziąłem się, że wszystko wiedziałem. Ja sam musiałem się tego nauczyć. Ja miałem wybitnych nauczycieli, właśnie prokuratorów, jak pan profesor Ryszard Stefański, prokurator, jeden z wybitnych prokuratorów, profesor, doktor habilitowany. Państwo często zapominacie, my się tylko tam, profesorowie, to są wśród naukowców. Wybitny prokurator nasz, też zastępca prokuratora generalnego. Pan prokurator Iwanicki, pan prokurator Smardzewski, to były prokuratorzy, od których brałem nauki, bo ja wywodzę się z Korpusu Sędziowskiego, więc to, że ktoś jest sędzią,

Także to jest niszczenie tkanki społecznej państwa polskiego i niestety koalicja znowu ten projekt Gowina, tylko tam przefarbowany, trochę chce wprowadzać w życie. No i w końcu najdłużej, jako odrębny niby niezależny prokurator generalny, pan sędzia Serebet. Chcę Państwu zwrócić uwagę, jak zrobiono i wtedy jaki myk, bo oczywiście funkcjonowała Krajowa Rada Prokuratorów i gdyby ona opiniowała, to by się zgłosili być może inni ważni prokuratorzy, tacy jak choćby pan prokurator Stefański czy pan prokurator Iwanicki, czy może jeszcze inni. I zrobiono tak, że z tej jakiejś niechęci i nienawiści do, tak to muszę nazwać chyba, do prokuratorów i do prokuratury, że opiniować będzie Rada Sędziów, Krajowa Rada Sędziów, Sędownictwa.