Mentionsy Mentionsy
Hrabia Monte Christo
Hrabia Monte Christo

Hrabia Monte Christo. 65. Plany matrymonialne

27.07.2025 ·20 min 3 s

Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!

Po chwili te same drzwi otwarły się i na progu stanął Monte Christo. — Drogi baronie, przepraszam pana — rzekł — ale był u mnie właśnie jeden z moich dobrych przyjaciół, ksiądz Busoni, który tylko co przybył do Paryża, a którego widziałeś tu przed chwilą. Dawno się nie widzieliśmy i nie mogłem go tak od razu opuścić. Mam nadzieję, że ze względu na to wybaczysz mi, pan, że musiałeś tak czekać. Ależ oczywiście, przecież to ja wybrałem się nie w porę. Ależ nie, proszę siadać. Ale na litość boską, co się stało? Jesteś pan bardzo zmartwiony, przeraża mnie to. Zasmucony bogacz, to jak kometa, zawsze zapowiada światu jakąś katastrofę. Ach cóż, od wielu dni ciąży na mnie pech. Co chwilę przychodzą jeszcze gorsze wieści. Boże, znowu jakiś spadek kursu na giełdzie?

No dać mu pieniędzy, skoro tylko ma u pana otwarty kredyt, a list kredytowy uważasz pan za pewny. Wybornie. Był u mnie dziś rano z bonem na 40 tysięcy, płatnym na okaziciela na pański kredyt, a wystawionym przez księdza Busoniego. Oczywiście natychmiast wyliczyłem mu te 40 tysięcy. Monte Christo skinął głową na znak aprobaty. Ale na tym nie dosyć. Otwarł u mnie kredyt dla syna. A ile, jeśli wolno spytać, dla niego przeznaczył? Pięć tysięcy franków na miesiąc. To znaczy sześćdziesiąt tysięcy na rok. Domyślałem się, tu hrabia wzruszył ramionami, że ci Cavalcanti to ostrożnisie. Co ma ten chłopak zrobić z pięcioma tysiącami na miesiąc?

A to dobre, a tym prawdziwsze, że nikt nie wie, aby posiadali choćby skrawek ziemi. A jeśli któryś ma, to bardzo mało. Wiem na pewno tylko, że Cavalcanti ma pałac w Lukce. O, ma pałac, uśmiechnął się Danglar. To już zawsze coś. Tak, ale wynajmuję go ministrowi finansów. Sam mieszka w jakimś domeczku. Mówiłem, że to wielki Sknera. No, nie bardzo. Starasz mu się, pan, pochlebić. Proszę posłuchać. Prawie go nie znam. Widzieliśmy się chyba ze trzy razy w życiu. To, co o nim wiem, pochodzi od księdza Busoniego i od niego samego. Mówił mi dziś rano o swoich zamiarach względem syna i dał mi do zrozumienia, że ma zamrożony znaczny majątek we Włoszech i że mu się już to sprzykrzyło.

Włochy to kraj martwy, a on chciałby jakoś korzystnie zainwestować swoje miliony we Francji albo w Anglii. Ale pamiętaj pan, że choć ufam ogromnie księdzu Busoniemu, sam za nic nie ręczę. Nic nie szkodzi, dziękuję panu, żeś mi przysłał takiego klienta. Mogę wpisać do rejestrów piękne nazwiska mojego kasjera, aż rozpiera duma, bo mu opowiedziałem, co to za ród ci Cavalcanti. A propos, a pytam o to z czystej z ciekawości, gdy ci ludzie żenią synów, dają im wiano? Ha, to zależy. Znałem pewnego włoskiego księcia. Bogaty był jak nabab indyjski. Jedno z pierwszych nazwisk w Toskanii. Kiedy jeden z synów żenił się zgodnie z jego wolą, dawał mu miliony, jeśli nie, tylko 30 dukatów na miesiąc.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.