Mentionsy Mentionsy
Hrabia Monte Christo
Hrabia Monte Christo

Hrabia Monte Christo. 23. Wyspa Monte Christo

27.07.2025 ·17 min 46 s

Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!

Widział w młodzieńcu wymarzonego następcę. Żałował tylko, że nie ma córki, by bardziej związać ze sobą Edmunda przez taki wspaniały mariaż. O siódmej wszystko było gotowe. Dziesięć minut później mijali latarnię dokładnie w chwili, gdy ją zapalano. Morze było spokojne. Świeża bryza wiała z południowego wschodu. Płynęli pod szafirowym sklepieniem, na którym stwórca zapalał kolejno tysiące latarni, w których każda stanowi oddzielny świat. Edmund oświadczył, że cała załoga może iść spać, ponieważ on stanie przy sterze. Kiedy Maltańczyk, tak bowiem nazywano Edmunda, czynił podobne oświadczenie, wystarczało to wszystkim. Wszyscy więc jak najspokojniej poszli spać.

— Ależ ty z głodu umrzesz — sprzeciwił się dowódca. — Wolę umrzeć, niż czuć ten straszliwy ból za najmniejszym ruchem. Dowódca spojrzał na statek, kołyszący się na falach, z żaglami rozpostartymi już do połowy, gotowy do odpłynięcia, gdy tylko jego toaleta będzie zakończona. — Cóż mam robić, Maltańczyku? — Nie możemy cię tak zostawić, ani nie możemy zostać. — Jedźcie, jedźcie! — zawołał Edmund. — Zabawimy najmniej tydzień w drodze — rzekł kapitan. — A potem będziemy musieli zboczyć z kursu, aby cię zabrać z sobą. — Posłuchajcie — powiedział Edmund. — Jeśli za kilka dni spotkacie jakiś statek rybacki lub inny, który by płynął w tę stronę, polećcie mnie za łodzę. Zapłacę im 25 piastrów za odwiezienie mnie do Livorno.

Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.