Swoboda ciała w Hiszpanii.

I dla porównania, Francja to jest 31%, Wielka Brytania 25% i na przykład Włochy 22%. Ale skąd to się bierze, skoro tak naprawdę Hiszpania niedawno przeszła transformację i tutaj, że tak powiem, jest całe sedno tego powodu. Dlatego, że za czasów dyktatury Francisco Franco, to jest od roku 1939 do roku 1975, kiedy umarł Franco, Hiszpania była bardzo konserwatywnym społeczeństwem. Konserwatywnym, katolickim, no i to była dyktatura faszyzmu. I kobiety miały bardzo ograniczoną autonomię, na przykład kobieta potrzebowała zgody męża na pracę, nie mogła sobie samodzielnie otworzyć konta w banku, był zakazany rozwód, była zakazana też antykoncepcja.

Kobiety uczyły się tam gotowania, szycia, opieki nad dziećmi, prowadzenia domu. Doktryna właśnie tamtej organizacji w czasach Franco była taka, że kobieta musi być posłuszna mężowi. I nawet w podręczniku takim oficjalnym pisano, że kobieta powinna przyjmować męża z uśmiechem i dbać o to, by dom był spokojnym miejscem po powrocie męża z pracy. Hiszpania była kiedyś jednym z najbardziej konserwatywnych krajów Europy Zachodniej, a dyktatura Franco miała bardzo mocne wsparcie Kościoła Katolickiego i wszystkie instytucje tak naprawdę edukacyjne były właśnie prowadzone przez księży. Księży, którzy nieraz nie dotrzymywali tajemnicy spowiedzi i jak ktoś opowiadał

O czymkolwiek związanym właśnie ze stroną republikańską to donosili do władz i to jest jakby to nie jest informacja tajemna to są na to dowody ale nawet właśnie w rodzinie moja moja teściowa miała taką spowiedź za sobą po czym przyszli panowie do domu panowie z systemu policjanci i przesłuchiwali jej rodzinę więc no że tak powiem Blisko, blisko tego tematu. Dobrze, ale widzę właśnie, że odjeżdżam trochę. Jak to było z tymi obyczajami? Umiera Franco i co dzieje się dalej? Oczywiście rewolucja czy ten cały obyczajowy przewrót nie dzieje się z dnia na dzień.

Ta polityczna transformacja trwała kilka lat. Dopiero w roku 78 uchwalono nową konstytucję. Wielu Hiszpanów wspomina ten moment śmierci Franco jako moment otwierania szampana i nowej nadziei właśnie na otwarcie. Moment wielkiej ulgi. I dzięki właśnie tej energii i potrzebie wolności powstała tak zwana Movida Madrilenia i to jest organizacja, właściwie inicjatywa kulturalna z początku lat 80., końcówki 70.