5. Białe drzwi do lasu - horror

To nawet nie jest siekierą, to jest maczeta z Tybetu. A tyle się mówi o tych pieniądzach z Unii, że tyle dają. No, drwalą nie dają. Chyba politykom dają do łapy, wie pan co chodzi, jak to mówią. Może ja w politykę powinienem iść. Wiem co i o... Wie pan coś o polityce? ...o podatkach, wiem sporo. Nie, pan pewnie jest... Skur... Pewnie by pan ściął wszystkie podatki, a to nie tak się prowadzi w politykę. Pan... To się nazywa populizm. Ściął podat... To była... Proszę, to jest książka, to jest Adrian Zandberg. O! Proszę sobie przeczytać wolnej chwili. To ja jestem Adrian Zandberg. Ojej, to jest pan? Tak, no. Pan rąbie drewno dla mieszkańców. Nie, dla siebie. Sam mieszkam w tym lesie. Strasznie to jest egoistyczne. Myślałem, że pan jest bardziej taki prospołeczny.

Ja byłem u niego w zeszłym tygodniu, byłam. To ja, Kaśka. No widz, ja przecież Kasia. Ciebie bym wszędzie poznał, Kasiula. Gdzie jest Patrycja? Czekaj, chciałem ci dokończyć. Chciałaś? No, dwa chciałem ci dokończyć. Jestem taka głupia. Dwa tygodnie temu była u Maćka i z tobą się kurwa wypomylił. To nie jest takie trudne chyba, żeby grać kobietę. Znaczy, no. I on tam miał też całą ścianę powyklejaną, ale już nie Przemkiem, tylko Adrianem Zandbergiem.

O Jezu, a ja już spotkałem Adriana Sandberga. Nie, nie wiem kto to jest nawet. Nie interesuje się. Tak pisało po prostu i powtórzyłaś. Ty jesteś taka baba. Ale różne znam mądre baby też. Jesteś wyjątkiem. O, jestem wyjątkiem. Jesteś wyjątkiem, jesteś taki słodki. Dobra i ruszajmy. A gdzie Patrycja? Patrycja? Patrycja! Tu jestem! Sorry, musiałam jeszcze dzwonić do pracy, a już teraz słabszy zasięg jest. Przez pierdol pracę, idziemy na kemping na Podlasie! Wiesz, że muszę pracować, bo jestem kobietą na wysokim stanowisku. Nam nie jest łatwo w tych czasach. Może kiedyś się dowiem, jak tutaj spracować. No, raczej nie. Ale, masz bimber.