Służba Cywilna Narodu
Historycy dr Rafał Sierchuła z IPN w Poznaniu i dr hab. Karol Sacewicz z IPN w Olsztynie przybliżają historię Służby Cywilnej Narodu, będącej tajną administracją Wielkiej Polski, skupiającej ekspertów i organizatorów niepodległej Rzeczpospolitej, jaka miała się odrodzić po II wojnie światowej. Przygotował Mirosław Sochacki. https://radioolsztyn.pl/wp-content/uploads/2022/09/Służba-Cywilna-Narodu.mp3
Osiemdziesiąta rocznica utworzenia Narodowych Sił Zbrojnych. Była tajną administracją Wielkiej Polski. Służba Cywilna Narodu. Skupiała ekspertów i organizatorów Niepodległej Rzeczypospolitej, która miała się odrodzić po II wojnie światowej. Opowiadają dr Rafał Sierchuła z IPN w Poznaniu i dr hab. Karol Sacewicz z IPN w Olsztynie. Narodowe Siły Zbrojne były jedną z największych organizacji konspiracyjnych działających na terenie Polski w okresie II wojny światowej. Organizacja powstała w wyniku rozmów scaleniowych prowadzonych w 1942 roku przez działaczy Organizacji Polskiej Grupy Szaniec Wojennej Emanacji Przedwojennego ONR ABC i działaczy Stronnictwa Narodowego, którzy nie podporządkowali się scaleniu z ZWZ AK.
Należy podkreślić, iż tworząc zręby cywilnej administracji, podziemie narodowe dysponowało bogatym doświadczeniem w zakresie ustrojowo-gospodarczym, wyniesionym z okresu międzywojennego. Dyskusje programowe dotyczące wyżej wymienionych zagadnień obecne były w przestrzeni publicznej w formie artykułów prasowych, publikacji, broszur, prelekcji. Ponadto zarówno Przedwojenne Stronnictwo Narodowe, jak i ONR ABC aktywnie wspierał działalność ogólnopolskich związków zawodowych, takich jak Związek Zawodowy Praca Polska, jak i inicjatywy kupiecko-rzemiesznicze. Związek Popierania Polskiego Stanu Posiadania. Wielu aktywnych działaczy tychże struktur zaangażowanych zostało w działania cywilne nowo powstałych Narodowych Sił Zbrojnych. To z tego kręgu kadrowego miały wyłonić się przyszłe elity polityczne i cywilne odrodzonej Rzeczypospolitej.
Brzmiała ona następująco. Struktura organizacyjna przedstawiała się następująco. Kierownictwo Komisariatu Generalnego SCN. W latach 1943-44 tą strukturą kierował Kazimierz Gruziński. Składało się z czterech grup. Grupa gospodarcza, złożona z Wydziału Przemysłowego, Finansowego, Handlu, Wydziału Rolnego, Wydziału Statystycznego oraz Biura Planowania. Grupa druga, Wychowania Narodowego, tworzona przez Wydział Oświaty i Wydział Kultury. Każdy z tych wydziałów posiadał własne
Zamierzali oni podpożytkować tę strukturę obozowi narodowemu, który miał być tworzony jako jednolita organizacja polityczna. Stronnictwa Narodowego Wielkiej Polski i Organizacji Polski. Z założenia organizacja ta miała być zwykłym stronnictwem politycznym. Celem obozu narodowego miał być udział w życiu politycznym narodu i zdobycie władzy. W założeniach działaczy Organizacji Polskiej, w oparciu o struktury Stronnictwa Narodowego i własne, planowano utworzyć nową organizację polityczną, jak można przypuszczać, o dominującej roli Organizacji Polskiej. Koalicjanci ze Stronnictwa Narodowego nie poparli tej inicjatywy. Pomimo rozłamu w stronnictwie w 1942 roku bliżej ideowo było im do dawnych towarzyszy partyjnych niż do narodowych radykałów.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podczas rozmów z profesorami Rafałem Sierchułą i Karolem Sacewiczem omówiono osiągnięcia Narodowych Sił Zbrojnych, w tym Służby Cywilnej Narodu, oraz ich cele polityczne.
Rozważano strukturę i działania Służby Cywilnej Narodu, w tym jej struktury okręgowe i powiatowe, a także plany na okres po zakończeniu działań wojennych.
Podkreślono konflikty i kolaborację między Narodowymi Siłami Zbrojnymi a Stronnictwem Narodowym, a także ich działania podczas okupacji sowieckiej.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.