Janusz Kusociński

Został wówczas mianowany kierownikiem komórki wywiadu przy komendancie okręgu w Warszawie, podpułkowniku Zygmuncie Piwnickim. Podczas składania przysięgi przyjął pseudonim Prawdzic. Gospoda pod Kogutem, a także organizacja Wilki, znalazły się pod obserwacją Niemców. Pomimo wszelkich podejmowanych środków ostrożności, Kusociński wydany został przez Szymona Wiktorowicza, niemieckiego agenta. Gestapo aresztowało mistrza olimpijskiego w bramie kamienicy, w której mieszkał wraz z matką oraz siostrą. Został przewieziony najpierw do więzienia na Rakowieckiej, a później trafił na Aleję Szucha. W trakcie zatrzymania pomocy Kusocińskiemu chciał udzielić dozorca.

Niestety został kopnięty przez jednego z ubranych po cywilnemu gestapowców i stracił przytomność. Z pokoju mistrza wyniesiono fotografie zrobione podczas berlińskich igrzysk, a także maszynę do pisania. Nie znaleziono jednak żadnych konspiracyjnych materiałów. Kusociński, który przez kolejne tygodnie przebywał także na Pawiaku, prawdopodobnie mógł się uratować. Był jednak, jak powiedział o nim Bogdan Tomaszewski, twardy do końca, na bieżni i podczas przesłuchań przez gestapowców. Nie tylko nie wydał nikogo ze swoich współpracowników, ale również odrzucił szansę na ocalenie życia. Kusocińskiemu, którego biegową legendę nadal pamiętano, zaproponowano bowiem objęcie posady trenera niemieckich zawodników.