Mentionsy Mentionsy
Historia w Radiu Olsztyn
Historia w Radiu Olsztyn

Bitwa w Dolinie Ia Drang

03.01.2023 ·23 min 22 s · 3 rozdziały

Dr hab. Karol Sacewicz przybliża kulisy jednego z początkowych epizodów wojny w Wietnamie: bitwy w Dolinie Ia Drang z listopada 1965 roku. Przygotował Mirosław Sochacki. https://radioolsztyn.pl/wp-content/uploads/2023/01/Bitwa-w-Dolinie-Ia-Drang.mp3

0:15 · Bitwa w Dolinie Ia Drang 3

Na Boga, ależ ona jest ogromna. Istne bydle. Pułkownik Moore urządził swój punkt dowodzenia w pobliżu Wielkiego Mrowiska w Zagajniku w centrum lądowiska i nakazał kapitanowi Johnowi Herenowi rozpoczęcie patrolowania. Kilka minut później pierwszy pluton schwytał północno-lietnamskiego dezertera, który bez większych tortur przyznał się, że obszar ten stanowi główną bazę komunistów. Pułkownik Moore zdał sobie sprawę, że wylądowali oni nie na obrzeżach terenu, który mieli patrolować i znaleźć tam przeciwnika, ale tak naprawdę w środku bazy, gdzie przeciwnik zgromadził siły, jak się później okazało, trzech pełnych pułków Armii Północno-Wietnamskiej. W międzyczasie w drugim rzucie kolejne śmigłowce podchodziły do strefy lądowania.

Pułkownik Moore kierował kompanię A do prowadzenia działań patrolowych. Kompania B posuwała się według podręcznikowych schematów. Pierwszy pluton z lewej, drugi pluton z prawej, zaś trzeci pluton zabezpieczał tyły. O godzinie 12.45 pierwszy pluton natknął się na siły nieprzyjacielskie i wywiązała się długa walka. Wówczas Amerykanie stosując swoją starą podręcznikową taktykę wezwali wsparcie artyleryjskie i letnicze. Okazało się, że w trakcie działań jeden z plutonów za bardzo wysunął się do przodu, został otoczony przez siły przeciwnika i znalazł się w pułapce. Kompania A została rozproszona. Kolejne plutony wysyłane na wsparcie zaginionego plutonu, niby stosunkowo bliskiej odległości, były za bardzo oddalone i miały przed sobą zbyt duże siły przeciwnika, aby w łatwy sposób odblokować zdawało się już utracony pluton.

Podpułkownik Moore wezwał lotnictwo i artylerię, aby wsparła kapitana Herrana. Jednak przeciwnik kontratakował. I to nie tylko w wymiarze piechoty, ale również ostrzeliwał lądowisko amerykańskich śmigłowców. Kiedy pociski z moździerzy północnowietnamskich Zaczęły uderzać w lądowisko, pułkownik Moore musiał zawiesić operację z użyciem śmigłowców. Co to oznaczało? Żeby siły batalionu, kompania A i B, które wylądowały w pierwszym i drugim rzucie, zostały tak naprawdę odcięte od reszty sił amerykańskich i skazane na samodzielną walkę, przynajmniej do czasu zlikwidowania artyleryjskiego ognia nieprzyjaciela. O godzinie 14.45, mając na ziemi niecałe trzy kompanie, Pułkownik Moore znalazł się w niebezpiecznej sytuacji. Liczył na wsparcie kolejnych jednostek amerykańskich.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.