Jane Grey, dziewięciodniowa królowa
Miała 16 lat, gdy zmuszono ją do małżeństwa i włożono na głowę koronę Anglii. Panowała 9 dni. Jej następczyni, Krwawa Mary, dała jej wybór: może zachować głowę, ale musi przejść na katolicyzm. Odmówiła. O poranku w dniu egzekucji szacowne matrony sprawdziły, czy Jane Grey, aby nie jest w ciąży — gdyby była, dostałaby odroczenie. Nie była. Najpierw stracony został jej mąż, Guildford. Jane obserwowała z okna, jak prowadzą go na szafot, a potem wynoszą jego bezgłowe ciało. "Och, Guildfordzie, Guildfrodzie", miała krzyknąć. Jej kolej przyszła w południe.
No i oczywiście jej syn, jak tylko zdoła go urodzić. A wtedy pierwszy minister ekspresowo wydał Jane za swojego syna, Guildforda Dudleya. Co byłoby posunięciem po prostu mistrzowskim, no bo dostałby następcę tronu ze swojej linii i jeszcze syna mógłby kontrolować. Byłoby więc mistrzowskie, gdyby wyszło. You will not marry Guildford Dudley. To fragment Lady Jane z 1986 roku.
I matka Frances najpierw biciem chce wymusić na córce małżeństwo z Guildfordem Dudleyem, a potem pyta, co ona właściwie sobie wyobraża. W końcu bez rodziny jest nikim i sama nie może męża wybierać. Początkowo filmowi Państwo Młodzi nie są sobą zachwyceni, ale jako że Jane gra młodziutka i przepiękna Helena Bonham Carter, a Guildforda nieco starszy i również nie najbrzydszy Carrie Elves, no to efekt jest łatwy do przewidzenia. Zakochują się w sobie i planują wspólnie i dla odmiany sprawiedliwie rządzić Anglią. W rzeczywistości raczej nie było tak romantycznie.
Ślub odbył się 25 maja 1593 roku. Oboje mieli po jakieś 16 lat i nie przypadli sobie do gustu. Do tego podobno Guildford złapał podczas wesela zatrucie pokarmowe, a jak tylko wydobrzał, no to to samo spotkało Jane. A to, jak wiadomo, średnio sprzyja romantycznym momentom. Ale półtora miesiąca później, 6 lipca, umiera Edward VI. I tu tempo wydarzeń bardzo nam przyspiesza. Pierwszy minister wezwał wcześniej dwie starsze siostry króla, żeby mogły się z nim pożegnać, a tak naprawdę po to, żeby mógł mieć je w garści, gdy Edward umrze, ale zrobił to za późno i zbyt niezdrabnie.
Jednak potrafię przyjąć to z taką cierpliwością, że dziękuję Bogu bardziej za skrócenie moich nieszczęśliwych dni, niż gdyby cały świat został mi oddany w posiadanie, a życie przedłużone według mojej woli. I dodała, że umrze niewinna. Nie chciała się też po raz ostatni zobaczyć z Guildfordem, nawet jeśli pobyt w Tower najwyraźniej ich zbliżył. Powie, że to spotkanie sprawiłoby jej tylko ból, a przecież wkrótce spotkają się gdzie indziej i będą żyć związani nierozerwalnymi więzami. Where is it? Where is it?
Tu ponownie Helena Bonham Carter. Ale Jane z opaską na oczach faktycznie nie mogła znaleźć katowskiego pieńka. Trzeba było ją do niego naprowadzać. Egzekucja została wyznaczona na 12 lutego 1554 roku. O poranku szacowne matrony sprawdziły, czy Jane aby nie jest w ciąży. Gdyby była, dostałaby odroczenie. Nie była. Najpierw stracony został Guildford. Jane obserwowała z okna, jak prowadzą jej męża na szafot, a potem wynoszą jego bezgłowe ciało. Och, Guildfordzie!
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Miała 16 lat, gdy zmuszono ją do małżeństwa i włożono na głowę koronę Anglii. Panowała 9 dni. Jej następczyni, Krwawa Mary, dała jej wybór: może zachować głowę, ale musi przejść na katolicyzm. Odmówiła.
O poranku w dniu egzekucji szacowne matrony sprawdziły, czy Jane Grey, aby nie jest w ciąży — gdyby była, dostałaby odroczenie. Nie była.
Najpierw stracony został jej mąż, Guildford. Jane obserwowała z okna, jak prowadzą go na szafot, a potem wynoszą jego bezgłowe ciało. "Och, Guildfordzie, Guildfrodzie", miała krzyknąć.
Jej kolej przyszła w południe.