Z pamiętnika studentki- jak przeżyłam pandemię?

Nie chcę zabrzmieć bardzo pesymistycznie, natomiast słyszę od osób, które zajmują się tym tematem, że jedynym możliwym rozwiązaniem jest zwiększenie zasobów. Dostępność psychologa, psychiatry w ramach NFZ jest niewystarczająca, jak i również w przypadkach krytycznych dostępność miejsc na oddziałach psychiatrii dziecięcych jest bardzo mała. Więc tutaj definitywnie większe nakłady na psychiatrię dziecięcą będą istotne. Nie mówię to jako osoba, która bezpośrednio dostarcza tych niedostatków, natomiast zbierając informacje od psychiatrów dziecięcych, z którymi miałam okazję rozmawiać, wynika jasno, że jest to dziedzina niedofinansowana. Czyli studenci nie chcą być psychiatrami dziecięcymi? Znam osobę, która wybiera się na tę specjalizację.

Ja osobiście nie wybrałabym jej, ze względu na to, że wiem, że spotykałabym się z tym murem braków środków codziennie i wiązałoby się to dla mnie z ogromną frustracją. Oczywiście, jeżeli jakaś usługa zdrowotna nie jest dla nas dostępna w ramach NFZ-u, możemy udać się do sektora prywatnego. Natomiast nie uszukując się, nie każdy może sobie na to pozwolić. Olu, przed nagraniami wspominałaś mi prywatnie o bardzo znaczącej sytuacji, którą zapamiętasz bardzo długo, która zdarzyła się w trakcie izolacji. Czy mogłabyś ją opisać dla słuchaczy? Myślę, że mogłabym opisać tę sytuację, ponieważ chciałabym pokazać, że każdemu z nas zdarzają się impulsywne zachowania w sytuacjach stresowych.