JAK ŻYĆ W ZWIĄZKU?

Dobra, ale poczekaj, poczekaj, poczekaj. Ja nie zastanawiam się o tym, że Jezus, ja wyrzuciłem 15 razy śmieci... I wypominasz. A ty jeden raz wyrzuciłeś śmieci. Ale to później w kłótniach wychodzi, wiecie, że ja... Nie, to No to już znaczy, że jak wyniosłem śmieci, to nie muszę wstawiać pralki. Dobra, ale ja pytam o te ważniejsze rzeczy. Tak jak Ola powiedziała, że nie usiedli z mężem i nie pogadali przed pojawieniem się dziecka. Jak to będzie? Jak my to widzimy? Jak będziemy dziecko wychować? Nie pogadali o tym i żałuję tego, że nie pogadali. To muszę przedgadać? To nie można w trakcie, jak coś się zgadza? No w trakcie, to już jest trochę czasem za późno. Nie, ja uważam, że każdy jest dobry moment, żeby jak mamy z czymś problem, albo coś nas frustruje, żeby porozmawiać. Nie czekamy na o, dziecko skończy 10 lat, to pogadamy o tym, kto wyrzuca śmieci. Nie mówimy o śmieciach, mówimy teraz o ważnych rzeczach.

Ale ja wiele razy mówię do Karoliny, tak że Jezu, jak mnie zabraknie, czy ogarniecie, to wiecie, mają wszystkie dostępy, żeby tam wiesz, te excele beznadziejne, wszystko się zgadzało, mocnictwa do konta, ubezpieczenie już mamy. Też ubezpieczenie wzajemne, jak się jednej osobie coś stanie, to wiecie, to żeby druga dostała pieniądze. Ja uważam, że to jest ważne, Z racji tego przykładu właśnie znajomych rodziny, że on zmarł nagle i później ona zmarła też w wypadku za granicą i że później ktoś inny przyjmuje nad tobą kontrolę, tak? Już ciebie nie ma. Ale nie mówię przy procesie firmy, że ona nie była świadoma tego.

Nie wyobrażam sobie wejść... Nie na miejscu, po prostu niech sobie zatrzymają dla siebie taki komentarz. No, ja uważam, że trzeba zacząć ukrócać mówienie ludziom, jak mamy żyć, bo każdy daje sobie prawo komentowania. Ja naprawdę mam gdzieś, czy ktoś uważa, że moje mieszkanie jest czyste czy brudne, to jest moje mieszkanie i ja sobie w nim żyję. Ja wiem, że może teraz wyjdę na aroganta i bezstrzelnego, ale tak po prostu jest. Mam to gdzieś, co inni myślą o moim mieszkaniu i o tym, jak je sprzątam. I dzisiaj oglądałam taki film na YouTube, chłopak opowiadał o kompleksach. Zakomplekszone. O właśnie, o kompleksach. I powiedział, bo ja to po angielsku oglądam, i chłopak powiedział, że kompleksy są taką... Takim odbiciem tego, co ktoś myśli, że ktoś ci zwraca uwagę, że tam on przytoczył akurat przykład, że jemu jakaś dziewczyna zwróciła uwagę, że ojejku, że tam, to była jego dziewczyna, że mi się nie podoba, że się tak czerwienisz, przestań się tak czerwienić, bo to brzydko wygląda.

Z tym ubieraniem, no sorry, każdy musi się ubierać zarąbiście. Każdy może się ubrać jak chce. Jezu, niech sobie chodzi tak, jak mu się podoba. Jak się dobrze w tym czuje, no to fajnie. Nie musi wyglądać idealnie. I ja właśnie widzę, że ludzie mają straszny problem z tym. Widzę, że to jest taka paranoja się robi, że wszystko musi być idealnie, pięknie. Jak się zachowujesz? Co nagrywasz? Co pokazujesz? Jak ci się coś nie podoba, kochani, po prostu nie oglądajcie tego. Ja widzę, że ludzie mają z tym ogromny po prostu problem i aż ich zżera tak w środku ta nienawiść do tej osoby drugiej, że aaa, dupina, muszę jej napisać ten komentarz, że co ona robi złego, po prostu jak wygląda, że to jest po prostu aż chore. Ja uważam, że takie zachowanie, pisanie takich rzeczy i zwracanie uwagi, to jest po prostu porąbane, naprawdę. Trzeba to po prostu powiedzieć wprost, to jest chore.

To były krzesła do kuchni. Więc tutaj uważam, że takie rzeczy powinniśmy dogadywać, czy nie wiem, zakup walizek, które będziemy wspólnie ten, takie rzeczy, ale jeżeli chcemy sobie coś kupić, zamówić koszulkę, nie wiem, no nie będziemy pytać partnera, ale znam takie związki, że muszą pytać. Ale koszulki mogą być droższe niż 500 złotych. Jezu, dobra, a dlaczego dałeś ten przykład 500 złotych? No bo o to chodzi, że jedną, ale dużą ilość, nie? Ale chodzi o to, że ten próg taki, nie? Ja często się ciebie pytam, hej, kupujemy to, czy nie? I wiesz, jak myślisz? Bo ja często uważam, że fajnie, nawet tam się pytam Kakusa, czy kogoś, wiesz, czy to spoko pomysł, a on mi mówi, a to nie, nie, niepotrzebne. Tak. Bo wiesz, bo też ważne jest zdanie drugiej osoby, bo często nie myślimy tak jakby klarownie, jak patrzymy na jakąś rzecz, jesteśmy, wiecie, trochę tak oszukani, oświetleni tą rzeczą, mówimy, jest, muszę to mieć, a tak naprawdę okazuje się, że w ogóle tego nie potrzebujemy.