Napisana, by zrozumieć. "Kryptonim dla Hioba. Kroniki inwazji"

Po zmroku. Aldona Łaniewska-Wołk, dobry wieczór. Dziś, w trzecią rocznicę wełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, spotykamy się w rozmowach po zmroku z Ołeksandrem Mychedem, autorem książki Kryptonim dla Hioba. Kroniki inwazji. Dobry wieczór, panie Ołeksandrze. Dobrego wieczoru. Ta książka Pana jest dla mnie niesamowicie poruszająca, dlatego że dotyka bardzo intymnych rzeczy związanych z naszymi lękami dotyczącymi wojny, naszymi tutaj też w Polsce. Czym dla Pana była ta książka, napisanie tej książki?

Też o tym pan pisze w swojej książce, że każdy z was ma w sobie kilka takich osobowości i przechodzi z jednej do drugiej. Czy wstąpienie do armii to było właśnie takie doświadczenie przejścia do innego ja, innej osobowości, innego Aleksandra? Tak, absolutnie, ponieważ z jednej strony rzeczywistość, która dzieje się w całym kraju, wymusza transformację.

Pan mówi też o sytuacji Ukrainy w swoich odpowiedziach, o naszych relacjach polsko-ukraińskich również. Dla mnie jest bardzo ważny w tej pana książce wymiar osobisty, bezpośredni, taki intymny. I takie właśnie mam pytanie na koniec naszej rozmowy. Czy myśli pan, że ocalił pan w sobie takiego Ołeksandra jeszcze sprzed wojny? Czy można z siebie samego taką własną, niepowtarzalną cząstkę, taką niezmienną ocalić, mimo tych wszystkich doświadczeń wojennych? Cóż, myślę, że nie byłbym w stanie z panią rozmawiać, nie wiem, moralnie, psychologicznie.