Literackie figle Bronisława Maja
"Ale ze wszystkich poetów, to ja się najbardziej w Panu Maju kochałam" – ta fraza powtarza się w legendarnym już monologu, w którym właśnie Bronisław Maj wcielił się w rolę Pani Karoliny Surówki – słynnej szatniarki w Domu Literatów przy ulicy Krupniczej w Krakowie.
Bronisław Maj omawia epitafie i literackie żarty, podkreślając znaczenie poczucia humoru w literaturze.
Rozmowa o poczuciu humoru u autorów, w tym Jerzego Pilcha i Tadeusza Boj-Żeleńskiego.
Bronisław Maj omawia znaczenie humoru dla Polaków i jego relację z językiem.
Maj omawia swoje weselisko, które odnosi się do WSR i jego znaczenie dla literatury.
Rozmowa o ośmieszeniu ludzi bez poczucia humoru i jego konsekwencjach.
Bronisław Maj omawia twórczość Stanisława Jerzego Leca i jego znaczenie dla humoru w literaturze.
Rozmowa o humorze w literaturze, w tym Stanisławie Barańczaku i jego tłumaczeniach z języka angielskiego.
Bronisław Maj omawia konsekwencje ośmieszenia i poważność w kontekście humoru i literatury.
Bronisław Maj opowiada o swoim poczuciu humoru i figlarności, podkreślając, że jest to klucz do jego sukcesu. Rzecz o jego figlarnych grach, takich jak ukryte cytaty w książce 'Gdzie miasto zaczarowane', i jego figlarnych figlach, takich jak imitacja głosu Władysława Bartoszewskiego.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.