Kapiści - nowa jakość polskiego malarstwa

Katarzyna Sanocka i Agnieszka Kosińska omawiają historię kapistów, grupy artystycznej założonej w 1923 roku w Krakowie, która wyjechała do Paryża w celu nauki malarstwa.

Agnieszka Kosińska opisuje młodych artystów, którzy założyli kapistów, ich biedę i zamiłowanie do nauki malarstwa, a także ich cel - wrócić do podstaw malarstwa i skupić się na formie i kolorze.

Kosińska omawia malarstwo kapistów, ich inspiracje i unikalne podejście do formy i koloru, w tym wpływ Cézanna i Bonarda na ich twórczość.

Kosińska wspomina o wyjazdzie do Paryża i jego opiekuncie, profesorze Pankiewiczu, a także o konsekwencjach tego wyjazdu dla kapistów.

Kosińska omawia teorię malarstwa kapistów, szczególnie role Cybisa i Czapskiego, a także ich podejście do oku jako narzędzia malarstwa.

Kosińska analizuje położenie kapistów w sztuce, porównując ich do Ecole de Paris i surrealizmu, a także omawia interakcje i relacje między kapistami w Paryżu.

Kosińska omawia wpływ kapistów na sztukę polską, ich powrót do Polski po wojnie i ich rola w edukacji malarstwa oraz pedagogice.

Kosińska wyjaśnia konцепcję gry barwnej wprowadzoną przez Józefa Czapskiego i jej znaczenie dla malarstwa kapistów.

Kosińska opisuje życie codzienne kapistów, ich bal w 1925 roku i inne wydarzenia, które pomagały im w naukach malarstwa w Paryżu.

Rozmowa o codziennym życiu i aktywności kapistów w Paryżu, w tym balach i ich nazwa 'Kapiści' jako żartobliwa ironia.

Opis historii utraty prac kapistów z lat dwudziestych i ich znalezienia w prywatnych kolekcjoniach.