Irena Jun: wiersz był moim towarzyszem od dziecka

Monika Pilch przedstawia gościa, Irenę Jun, i jej nagrodę za tłumaczenie poezji na język teatru. Rozmowa zaczyna się od jej pierwszych kontaktów z poezją.

Irena Jun opowiada o swoich początkach z poezją i znaczeniu poezji w jej rodzinie. Matka była poetyką z zamiłowania i ukrywała tamtejszych poeciów u siebie.

Rozmowa przechodzi do opowieści o powieści i wieczorach artystycznych w czasie okupacji. Opowiada o swoim bracie i o mszach, które organizowały rodzina.

Irena Jun opowiada o swoim decyzji wstąpienia do Szkoly Teatralnej w Krakowie i poznaniu Władysława Woźnika, który był dla niej ważnym pedagogiem.

Rozmowa przechodzi do opowieści o początkach recytacji i uczestnictwie w ogólnopolskich konkursach recytatorskich. Danuta Michałowska była dla Ireny inspiracją.

Irena Jun opowiada o swoich autorytetach w teatrze, takich jak Ewa Demarczyk, Józef Szajna, Jerzy Grzegorzewski i Beckett. Opowiada o swoim doświadczeniu z Beckettem i jego znaczeniu dla jej życia.

Rozmowa przechodzi do poezji, w tym Różewicza, Szymborskiej i Harasymowicza. Irena Jun opowiada o swoim doświadczeniu z Różewiczem i znaczeniu poezji dla jej życia.

Rozmowa kończy się opowieścią o interpretacji Starzej Kobiety i jej znaczeniu dla Ireny Jun. Opowiada o swoich emocjonalnych doświadczeniach i interpretacyjnych wyzwaniach.

Irena Jun opowiada o swojej interpretacji rolei Starą Kobietę i wpływie Jerzego Szajny na jej teatralne praktyki.

Rozmowa o procesie wybierania tekstów i aktorskich wyzwań, a także o atrakcyjności teatru dla publiczności.