#188 Odkładała życie do czasu, aż schudnie. Rozmowa z Agą.

dostarczyło mi się odradzać i przekierowywać gdzieś do innego specjalisty, więc po prostu daję znaka, że jest taka możliwość i czekam na Wasze maile i proszę, zróbcie to teraz, żebym nie odkładać mi tego na mój wrzesień, bo ja będę ślub brać we wrześniu. Dobra, nie przedłużam dalej. Do zobaczenia w kolejnym odcinku, a z Was zapraszam do wysłuchania tej rozmowy w całości i do zostawienia komentarza. Buziaki. Cześć Aga, bardzo mi miło, że dałyśmy radę się zgrać terminowo na tą rozmowę, bo powiem Ci, że jesteś w moich pamięci, a szczególnie nasze ostatnie spotkanie, jeśli chodzi o grupę mentoringową, w którym pojawiłaś się i było takie wielkie boom wejście podczas tego 11 spotkania i tak mi to zapadło w pamięć, tak mi to ciepełku po prostu na sercu rozlewa.

Jak u Ciebie się ta historia potoczyła? No i też, że miałyśmy okazję się zobaczyć na żywo, porozmawiać, powyściskać się, no i przeżyć też razem edycję Jestem Wystarczająca, jeśli chodzi o sesję i o wiele rzeczy. Jeszcze oprócz tych, co wymieniłam, będę Cię chciała zapytać, jednak zanim ja się tutaj już rozkręcę. to oddam Ci głos i w sumie poproszę Cię, żebyś się przedstawiła, powiedziała skąd się znamy, no i też od razu może dlaczego zdecydowałaś się, że się poznamy tak bliżej, zdecydowałaś się na udział w moim kursie. Okej, ja mam na imię Aga, jeżeli chodzi o decyzję w sprawie kursu, to zupełnie przypadkiem trafiłam na Ciebie na Instagramie, jakaś dziewczyna, którą obserwowałam

Mówię, kurczę, zabroniła mi tego robić, więc ja nawet nie mogę tego robić. Nawet jeśli bym chciała to robić, to nie, nie wolno. I to było naprawdę, naprawdę super. Ale zobacz Aga, co tu się pojawiło, że jest to bardzo ważne w takim podejściu procesowym, w podejściu też na zasadzie współpracy, no bo na zasadzie współpracy działa głodna, niezależnie czy to jest wersja mentoringowa, czy wersja podcastowa, czy podstawowa, ja to bardzo staram się podkreślać. Bo też jeśli byłabym na miejscu takiej dziewczyny, która dołączy do przestrzeni kursowej, to miałabym obawy, że wejdę do jakiegoś kursu, zapłacę za to kilka stówek i dostanę materiały i co z tym? Jakby co ja mam dalej robić? Dlatego w ogóle jak sama wpadam na pomysł, że chciałabym przejść na pracę kursową, to postawiłam się w miejscu tej dziewczyny, która będzie tej pomocy potrzebowała, no bo sama kiedyś nią byłam.

robioną oliwą i myślami o tym jaka jestem biedna i mam straszne życie bo nie mogę zjeść normalnego śniadania więc tak to dużo się zmieniło i naprawdę staram się myśleć o tym co jest faktycznie a nie o tym co sobie wymyślam w głowie więc to To jest też ważne. To ty też zawsze powtarzasz, że fakty, fakty, a nie myśli. Tak, i martwimy się chronologicznie. Najpierw się martwimy lekcją pierwszą, a potem jak skończę kurs, to schudnę. Zdecydowanie martwimy się chronologicznie. Więc to przyszło mi do głowy takie pytanie, bo też może to nie ma w podcastach, ale my tutaj, Aga może potwierdzić, że my lecimy na żywo. Ja nie przygotowałam się żadnych pytań.

Zmiana przychodzi z lekkością. Zmiana przychodzi z lekkością. Nie wiesz, kiedy zaczęłaś myśleć inaczej, nie? Nie wiem, nie wiem. I tak naprawdę, to tak jak mówię, ostatnie tygodnie analizuję tak wtedy, kiedy napisałam ci pierwszą wiadomość, potem ty mi zaproponowałaś podcast i tak dalej. I od tamtych momentów właśnie zaczęłam trochę to analizować. tak bardziej, no bo tak jak mówię, człowiek się przyzwyczaja do dobrego szybko. Więc ja nawet nie zauważałam tych rzeczy, ale zaczęłam to analizować, jak dużo się zmieniło. Jak Aga sprzed roku i Aga dzisiaj, to są zupełnie dwie różne osoby.

Pomyśl o tym jutro, kocham. Nie będę się dzisiaj tym martwić, pomyślę o tym jutro. Czyli martwimy się chronologicznie, co to też by brzmiało. Ojej, wspaniale. I znowu tutaj czuć po Twoim głosie nawet, wiesz co, że ta lekkość jest i że to wewnętrzne bezpieczeństwo jest, te przekonania, to o czym mówisz, jest w tym taka autentyczność i taka szczerość, że... I ja po prostu z tego biorę i czerpię. I jestem tak naładowana po naszej rozmowie, taką kobieco też siłą, energią, że w tym momencie po prostu mam ochotę wstać i góry przenosić, jeśli chodzi o dalszą tą działalność, więc bardzo Ci dziękuję, Aga, za rozmowę, bo mówię, jesteś moją inspiracją. I bardzo dużo też od Ciebie czerpałam i dziękuję za zaufanie.

A to nie jest trudne, skoro ja sobie daję radę, to chociaż bywały odcinki, że było ciężko, jak coś się wykrzaczyło, ale na szczęście wszystko się koniec końców jakoś finalnie układa. Więc jeszcze raz, Aga, bardzo Ci dziękuję za tę rozmowę. Dziękuję za Twoją szczerość, za to, że się podzieliłaś tymi trudnymi momentami też ze swojego życia i gdzieś się dopuściłaś do tego miękkiego środeczka, bo też to pokazuje, że jeśli byłaś w stanie to zrobić, to znaczy, że masz zbudowane to wewnętrzne bezpieczeństwo i te fundamenty odnośnie do poczucia własnej wartości. I ogromnie jeszcze raz Ci tego gratuluję, bo za to był kawał drogi, kawał pracy. A ja dziękuję za pomoc w tym, bo bez Ciebie by się to nie udało.

Więc takie słowo jeszcze ode mnie na koniec. My się słyszymy w przyszłym tygodniu w kolejnym odcinku, a Tobie Aga jeszcze raz dziękuję za poświęcony czas. Dziękuję bardzo Monia. To była przyjemność. Pa!