Konferencja Genealogiczna GENEAMI - moi szkoccy przodkowie

Dla wszystkich zainteresowanych na blogu załączam link do pełnego programu tej fantastycznej imprezy odbywające się już po raz 11. Jan Robert Watson, sekretarz króla Stasia. Minęło już ponad 300 lat od jego śmierci. I gdyby nie moje rodzinne poszukiwania, najprawdopodobniej nigdy bym się nie dowiedział nawet o jego istnieniu. A dokładnie o istnieniu Jana Roberta Watsona, brata mojej sześć razy prababki, Katarzyny Watson, primo voto lince i secundo voto lice. I chyba gdyby nie on, Nie miałbym mniej lub bardziej sprawdzonego, ale jednak przygotowanego przez Szkocki Urząd do Spraw Szlachetstwa wywodu moich szkockich przodków sięgającego mniej więcej wieku XVI.

Jan Robert był z pewnością człowiekiem o anielskiej cierpliwości, bo to właśnie on przez ponad 20 lat nalewał Z pustego w próżne, czyli rozmnażał to, czego ostatni król Polski nigdy w nadmiarze nie posiadał – pieniędzy, zwłaszcza w jego prywatnej królewskiej kasie. A to właśnie on, Jan Robert, był za nią odpowiedzialny, piastując stanowisko królewskiego tajnego radcy i nadintendenta prywatnego majątku króla Stasia. O jego życiu, mieszkanku na Zamku Królewskim w Warszawie i o zachowanej korespondencji z królem możecie posłuchać bądź też przeczytać w odcinku 10, 9 i 6 w drugim sezonie podcastu i oczywiście na blogu.

Gubernator Turkiestanu. Jeden z potomków moich Watsonów zrobił naprawdę niesamowicie egzotyczną karierę. Mowa o wnuku Jana Roberta Watsona, konkretnie o Konstantynie von Kaufmanie. Dzięki pozycji swojego ojca pochodzącego z Niemiec, ale osiadłego w Rosji i służącego w rosyjskiej armii w randze generała Piotra von Kaufmana, Konstantin również wybiera karierę wojskowego i zachodzi naprawdę daleko. Zostaje pierwszym rosyjskim gubernatorem Turkistanu. Wcześniej niestety nie zapisał się zbyt dobrze w pamięci mieszkańców Wileńszczyzny, gdzie pełnił funkcję generał gubernatora.

Prapradziadkiem Filipa był oficer polskiego wojska, a potem między innymi Legionów Polskich we Włoszech, Jan Maurycy Hałke. Żoną jego brata, Ludwika Hałke, została natomiast Jedna z córek wspomnianego tu już Jana Roberta Watsona. Można więc powiedzieć, że rodzina Watsonów otarła się o angielską, królewską rodzinę Windsorów. O hałkach opowiadałem w odcinku 10 drugiego sezonu podcastu i bloga. Pillerowie. Saga lwowskich drukarzy i wydawców. Zajmując się genealogią na terenie Galicji, w zasadzie trudno wcześniej lub później nie natknąć się na któreś z wydawnictw rodzinnego biznesu, jakim była drukarnia Pillerów, pozostająca w rękach jej potomków od końca wieku XVIII praktycznie aż do wybuchu II wojny światowej.

Również i tutaj pojawiają się moi Watsonowie. Siostrzenica jednej ze sióstr wspomnianej tu już sześć razy, mojej prababki Katarzyny Watson, zostaje małżonką jednego z potomków założyciela tej dynastii lwowskich drukarzy. Żeby dodać nieco genealogicznego zamieszania, powiem tylko, że ostatnie przedwojenne pokolenie właścicieli lwowskiej drukarni było związane z moją rodziną w jeszcze inny sposób. Tych, którzy chcieliby się dowiedzieć czegoś więcej na temat Pillerów, zapraszam do zapoznania się z następującymi odcinkami podcastu i bloga. 19, 22 i 38 odcinkiem drugiego sezonu. Rektor Uniwersytetu Poznańskiego Stanisław Izydor Runge.

Potomkami szkockiej rodziny byli również wszyscy potomkowie rodziny Runge, zamieszkałej pod koniec wieku XVIII w Jarosławiu i w jego okolicach. Jednym z jej przedstawicieli był Stanisław Izdor-Runge, z którym łączy mnie osoba jego pra-prababki, a mojej sześć razy prababki, wielokrotnie tu już wspomnianej Katarzyny Watson, ale również i osoba jego dziadka Roberta Runge, Który był moim cztery razy pradziadkiem. O losach urodzonego we Lwowie, a późniejszym swoim życiu związanym z Poznaniem, rektorem tamtejszego Uniwersytetu w Stanisławie i Zdorze, Rungę, dowiecie się z odcinka dwunastego pierwszego sezonu.

Tajemnicze życie spiskowca Anastasego Chodorowicza z przystankiem w Algierii. Kiedy rozpoczyna się poszukiwanie informacji na temat jakiejś osoby? Jest to z reguły na początku jedna wielka niewiadoma. Chociaż Anastazy Hodorowicz nie był moim krewnym, jego brat poślubił jedną z wnuczek Jana Roberta Watsona, to coś mnie jednak do jego osoby ciągnęło. I to przysłowiowe coś miało zdecydowanie rację. Opowieść o jego życiu rozpoczyna się niczym dobry, oparty na faktach kryminał. Od zaplanowania morderstwa na szpiegu, potem ucieczki jednego ze spiskowców do Algierii.