057 Narzędziownik podcastera. Mikrofon Røde Podmic

Witajcie w kolejnym odcinku podcastu Gadanie Gadesa. Do aktualnego cyklu testów mikrofonów wskoczył bardzo popularny wśród zachodnich podcasterów Røde Podmic. Jest to taki fajny, stylizowany, dynamiczny mikrofon zaprojektowany prawdopodobnie do współpracy z Rødcasterem Pro, bo pokazał się na rynku mniej więcej w tym samym czasie co owa konsola, choć naturalnie można podłączyć go do każdego urządzenia dysponującego wejściem XLR. Ja nagrywam obecnie za pomocą rejestratora Tascam DR-100 MK3, tak jak zwykle. Fizycznie mikrofonowi trudno cokolwiek zarzucić. Jest zbudowany nad wyraz solidnie. No i taka ciekawostka, jest cięższy o prawie 200 gramów od dość masywnego Shure'a SM7B.

Taki sprytny zabieg. Powiem więcej, podoba mi się to rozwiązanie i warto, żeby inni producenci też poszli tym tropem. Mikrofon ma teoretycznie przynajmniej zintegrowaną osłonę przeciwpodmuchową, którą producent bardzo się szczyci w materiałach reklamowych. Osobiście uważam jednak, że trzeba niestety używać albo popfiltra, jak ja w tej chwili, albo przydałaby się dodatkowa gąbka, na przykład firmowa Røde WS2. Zresztą posłuchajcie, to moja testowa fraza nagrana z popfiltrem. Piekarz Piotrek przyniósł pizze peperoni po południu oraz poproszę papier pakowy do pakowania paczek. A teraz goły podmic. Piekarz Piotrek przyniósł pizze peperoni po południu oraz poproszę papier pakowy do pakowania paczek.

Ewidentnie słychać podmuchy, choć w większości wypadków nie dochodzi do mocnego przesterowania sygnału. Tak czy owak wbudowana osłona mało kogo uratuje. No chyba, że będziemy mówili nieco na ukos w stosunku do osi mikrofonu. Jeszcze dla porównania założę teraz gąbeczkę WS2 i posłuchacie tego samego tekstu testowego przez gąbeczkę. Piekarz Piotrek przyniósł pizzę pepperoni po południu. Oraz poproszę papier pakowy do pakowania paczek. Przy okazji muszę ponarzekać na masę tego mikrofonu. Wynika ona przede wszystkim z masy obudowy wykonanej z jednego kawałka stali, ale nie mam pojęcia po co ten mikrofon jest aż taki ciężki.

Rozumiem, że w ten sposób sprawia solidne wrażenie, no i klient myśli, że dobrze wydał pieniądze. Ale ma to niestety swoje praktyczne konsekwencje. O ile jeszcze ramię statywowe Røde PSA1, którego używam na co dzień, daje radę dźwignąć ten mikrofon, nawet jeśli dokręcimy jeszcze pop-filtr, choć tu już jesteśmy tak raczej na styku u dźwigu, No to nieco delikatniejsze ramię Mozos SB36 już temu zadaniu nie podoła i z popfiltrem zwyczajnie zacznie delikatnie opadać. W ogóle tańsze ramiona za nie wiem 60 czy 100 złotych zupełnie nie dadzą rady utrzymać gołego mikrofonu na poziomie ust. Na przykład ramię, które dostałem z mikrofonem Mad Dog GMC 301

No niestety opadło prawie natychmiast, także musiałem chwytać mikrofon, żeby nie stuknął o blat biurka. Naprawdę uważam, że konstruktorzy firmy Røde przedobrzyli i niepotrzebnie zwiększyli masę całego urządzenia. Mikrofon ma charakterystykę kardioidalną i tak brzmi, kiedy mówię do niego na wprost z odległości mniej więcej 10 cm. Tak brzmi, kiedy mówię do niego pod kątem 90 stopni. A tak brzmi, kiedy mówię do niego z tyłu. Jeśli chodzi o odległość, no to tak brzmi z tych 10 centymetrów, tak z 30 centymetrów, a tak z mniej więcej metra. Co ciekawe, mikrofon ma bardzo silny efekt zbliżeniowy, co należy mieć na uwadze zbliżając do niego usta.

Pod względem gabarytów bardzo dobrze sprawdza się wspomniana gąbka Røde WS2. Na koniec jeszcze rozstrzygnięcie pytania, czy Podmic może zastąpić SM7B? Nie sądzę, te dwa mikrofony mają jednak inne brzmienie, jednak Podmic śmiało może być dobrą alternatywą, oferując brzmienie nowocześniejsze, nie tak ciemne jak w przypadku SM7B. Niestety standardowy zestaw wymaga umiejętności mówienia do mikrofonu, żeby nie było popów, więc nie wybacza aż tyle co SM7B. Jeśli planujecie zakup, a jeszcze nie macie dużego doświadczenia w mówieniu do mikrofonu, No to dobrze radzę od razu wyposażyć się jednak w popfiltr lub gąbkę Røde WS2.