Jak porzucić PRZESZŁOŚĆ?

Cześć kochani! Chce mi się trochę śmiać, bo miałam różne rozkminy w wannie, ale dzisiaj będzie podcast o tym, jak poradzić sobie z wspominaniem przeszłości, bo my ludzie jesteśmy zakochani w takim nostalgicznym patrzeniu na życie. I wiecie jak to jest, masz jeden gorszy moment, to myślisz sobie, boże jedyny, kiedyś to było tak super, kiedyś to ja byłem taki super, miałem takich fajnych znajomych, a teraz moje życie to dno. I ten odcinek będzie też poniekąd dla mnie, bo ja w ogóle jestem taką osobą, że uwielbiam rozpamiętywać, naprawdę jakby jeśli myślisz, że o czymś zapomniałam, w moim mózgu nie istnieje takie coś jak zapomnienie. W moim mózgu wszystko jest przechowywane, tylko może być np. na dole szuflady, gdzieś pogniecione, ale ja to znajdę, ja to wykopię i gdy będę chciała sobie dokopać, gdy będę miała zły dzień, to sobie pomyślę, Boże, jak ja tą osobę uwielbiałam, czemu my się nie zadajemy?

I później, ja mam na to bardzo szybki sposób, robię sobie szybką terapię. Nie patrzy na te świetne wiadomości, które na przykład wymieniałam, wiecie, z tą osobą, z przyjaciółką czy z kimś tam, tylko patrzy na ostatnią wiadomość. I zawsze mi się wtedy bardzo szybko przypomina, dlaczego już się nie zadajemy. I dzisiaj właśnie będziemy rozmawiać o tej przeszłości. W zasadzie będę coraz mniej chyba odchodzić od w ogóle takiej poradnikowej formy, Ja po prostu gadam, a Wy uznajcie, czy Wam to pomoże, czy nie pomoże. To są jakieś tam zwierzenia dwudziestolatki jeszcze. Ostatni miesiąc, ponieważ za miesiąc dokładnie praktycznie, no bo za miesiąc jeden dzień mam 21 lat, czyli będę już w Stanach Zjednoczonych pełnoletnia. Nie wiem, co miał ten fakt na celu, tym bardziej, że nawet nie planuję wycieczki do Stanów Zjednoczonych.

Ale słuchajcie, no właśnie, ja często rozpamiętuję przeszłość i sobie myślę, boże, ja to kiedyś byłam cool, ja to kiedyś byłam super. I później, na przykład, nie wiem, wiecie, w tej właśnie fazie idę sobie zobaczyć jakieś moje stare foty i story i później myślę sobie, ja pierdziele, jaka ja byłam głupia. Jak dobrze, że taka nie jestem. Co oznacza, że idę do przodu. I właśnie o tym chcę powiedzieć Wam, że czasami my mamy takie złudzenie, że ooo ja nie idę do przodu, nie, nie, nie. Uwierz mi, idziesz do przodu. Naprawdę większość osób zdecydowanie, zresztą sprawdźmy to sobie na przykładzie, spójrz po tym podcaście na swoje stare wiadomości, zdjęcia lub przemyślenia. Słuchajcie, ja nie zapomnę jak ostatnio, jakieś tam dwa tygodnie temu,

Więc mogłam być załamana, ale nadal jakby Jak porzucić PRZESZŁOŚĆ?. Wracając do załamań i do przyszłości, to właśnie też nostalgia poniekąd udowadnia nam, że nasze życie jest fajne, bo mamy za czym tęsknić. Są ludzie, którzy nie mają za czym tęsknić, a raczej tak im się wydaje, a jest duża część ludzi, którzy właśnie tak podchodzą nostalgicznie, co udowadnia i pokazuje nam, że nasze życie w sumie to jest jakieś zajebiste, że my Tęsknimy za nie wiadomo czym, to co my przeżyliśmy w tym życiu. Kolejna sprawa, o której chcę wspomnieć, to to, że my często przekłamujemy sobie nasze wspomnienia.

Jeśli Bóg Ciebie stworzył i uznał, że jesteś na tyle świetny, żeby żyć samoistnie jako jednostka, nie potrzebujesz niczego innego, żadnego innego organizmu żywego, na którym masz się na przykład, nie wiem, uczepić jak kleszcz, to znaczy, że Ty nie musisz czekać na swojego dawcę jak ten kleszcz. Ty możesz być Jak porzucić PRZESZŁOŚĆ?. Jak porzucić PRZESZŁOŚĆ?. Jak porzucić PRZESZŁOŚĆ?. Jak porzucić PRZESZŁOŚĆ?. Jak porzucić PRZESZŁOŚĆ?. Bo serio, ludzie mają w dupie Twoje życie.

Nie mogę tak robić i nikt z nas nie może. Nie możemy żyć w przeszłości, Nawet jeśli widzimy, że ok, może jest szansa, że nie wiem, kiedyś wrócę do swojego chłopaka, bo się właśnie nie dogadaliśmy, a nie to, że mnie zdradził, nie możesz żyć tym, że do niego wrócisz. Musisz pogodzić się z tym, że to jest koniec, że jest nowy etap w życiu. Jeśli coś ma wrócić, to gwarantuję Ci, żebyś się zapierała nogami i rękami, wróci. Jeśli coś nie ma wrócić, to ponownie gwarantuję Ci, że żebyś zapierała się rękami i nogami, nie wróci. Ja wierzę w ten aspekt przeznaczeniowy. Wierzę paradoksalnie w to, że człowiek jest kowalem swojego losu, ale wierzę też w przeznaczenie. I moim zdaniem teoria niewidzialnej nici, że jeśli dwie osoby są sobie przeznaczone, to się jeszcze spotkają, to jest mega, mega, mega prawda.

Najlepiej jest po prostu wierzyć, że wszystko ma jakiś wyższy cel. I jeśli coś właśnie naprawdę jest przeznaczone, to Twoje błędy tego nie skreślą. Mogą to na jakiś czas odsunąć, ale nie skreślić. I ja staram się zawsze myśleć w taki sposób, bo czasami sama wpadam w pułapkę, że a może coś źle zrobiłam i na pewno zrobiłam wiele rzeczy źle. Tylko czy ja to teraz naprawię? Nie. Mogę zadbać o to, żeby w przyszłości nie robić tak. Z innym człowiekiem, ale nie naprawię już tego, co zrobiłam. I chcę Was zostawić właśnie z taką refleksją, że przeszłość nie ma już Wam nic do zaoferowania. Tam się nic nie dzieje. Jeśli utkwisz w niej, to utkwisz tam sam, a nikt nie chce być samotny. Dlatego idź tam, gdzie idą wszyscy ludzie.