Czy powinieneś ZABIĆ SWOJE WEWNĘTRZNE DZIECKO? [PREMIERA BARBIE]

Ale po prostu bycie sobą nie jest zbyt dobrze przyjmowane przez innych ludzi i jak nosisz plecak z lalką Barbie to wszyscy ludzie są oburzeni, bo na przykład masz już 20 lat. Mówię to z mojego doświadczenia i ogólnie to ja mam 20 lat za 2 dni, więc sobie nie dodaję. Ale chcę Wam powiedzieć, że dla mnie to jest bardzo ciekawy temat, bo ja uważam, że jestem osobą, która właśnie bardzo lubi się ubierać infantylnie, ma taki styl, że wiecie, lubi Miraculum, lalki Barbie, w sensie, no może lalki Barbie to nie, ale jakby lubię ten barbiowy styl też. I w ogóle jakby chodzi mi o to, że raczej nie jestem taką typikal osobą w moim wieku, że już według niektórych powinnam trochę dojrzeć, aczkolwiek moim zdaniem dojrzałość jest zupełnie czymś innym niż styl.

Ja mogę oglądać sobie Miraculum, ubierać się na różowo i mieć bardzo dojrzały umysł, więc jakby wykluczanie takich rzeczy jest dziwne, ale często tak jest. I słuchajcie, Ja chcę ogólnie, żebyście wypisali mi rzeczy pod tym podcastem, które wy robicie, a powiedzmy według społeczeństwa jesteście na nie za starzy. Nie wiem, macie 15 lat i kolekcjonujecie Barbie, macie 20 lat i kolekcjonujecie Lego, no różne rzeczy. Słuchajcie, ja mam szefa, który kolekcjonuje Lego i też by niejedna osoba powiedziała, że o, wiecie. że ktoś jest za stary, ale ja totalnie tak tego nie postrzegam, bo może też dlatego, że moje podejście w życiu opiera się na tym, że dopóki robisz coś, co ci sprawia szczęście, to możesz nawet, nie wiem, kolekcjonować wykałaczki i jakby nic mi do tego.

A po co? Po co się tak karać, skoro można o te dziecko wewnętrzne dbać? A nam się często wydaje, że dorosłość równa się skasujmy wszystkie nasze marzenia, skasujmy nasze wszystkie pasje i stańmy się kolejnym człowiekiem w szeregu. Ale wcale tak nie musi być. Wcale tak nie musisz być. Może gdybyśmy normalizowali to, że aby być dorosłym nie trzeba nagle być nieszczęśliwym, to ludzie nie baliby się dorosłości. A przez to się boimy. Przez to ja się boję skończyć z 20 lat, że wszyscy mi wokoło mówią, że nie jesteś na to za stara. Nie, nie jestem. Bo póki mi to sprawia przyjemność, to będę mogła mieć 40 lat, piątkę dzieci i nadal będę mogła oglądać Miraculum.

Właśnie to będzie bardzo infantylny tatuaż, na pewno będzie mały, bo ja nie lubię dużych tatuaży, ale chciałabym wytatuować sobie albo jakieś motto, albo coś takiego, wiecie, Disneyowskiego? Sama nie wiem. No coś takiego, żeby pokazywało, że jestem jeszcze tym wewnętrznym dzieciakiem. Naprawdę. Albo taką mini biedronkę, tylko nie jakby tą z Miraculous, tylko po prostu biedronkę jako lucky charm, nie? Jako taki symbol szczęścia. Ale no to jeszcze chwilę się nad tym zastanowię. Nie chciałabym tego zrobić pochopnie, żeby nie żałować, ale jeśli za cztery lata będę twierdziła tak samo, to myślę, że no spokojnie sobie zrobię i... Wiecie, często ludzie, jak im mówię o tym planie, się mnie pytają, no i co, i będziesz chodzić z dziećmi, one będą miały matkę, która ma taki tatuaż?