PO ARCE MIAŁEM BARDZO TRUDNY MOMENT W ŻYCIU - WOJCIECH ŁOBODZIŃSKI

Te czasy, które były, że Bo często tak było w dawnych czasach, oczywiście nie dyskredydując nikogo, że te licencje i te kursy nie były na takim wysokim poziomie jak teraz. Po prostu jak ktoś był wybitnym piłkarzem, to faktycznie przechodził tą ścieżkę bardzo płynnie i zostawał trenerem. Teraz po prostu nie ma nic na skróty i ja na moim przykładzie mogę tak powiedzieć, że u mnie nie było zupełnie nic na skróty. Ja po prostu tą ścieżkę swoją trenerską przeszedłem od najniższych kategorii, jeżeli chodzi o szkolenie, po ekstraklasę z krótkim epizodem co prawda do tej pory, ale tak to wyglądało. Więc wracając do tego pytania co decyduje, no wszystko. W jakim środowisku będziesz, jakich piłkarzy trafisz, czy masz zaufanie z klubu.

Więc to mi się bardzo podobało akurat w tej kwestii, że ciągle to jest zarządzanie kryzysem i nawet mając tą samą drużynę, pracując tak samo, Nagle przychodzi Ci słabszy moment i tutaj moim zdaniem rola trenera najważniejsza jest w kompetencjach miękkich. Ja mam takie wrażenie. Zarządzanie grupą ludzi, grupą dorosłych facetów, w których każdy ma ego swoje, często wyższy niż przeciętny człowiek, no bo taka prawda jest. Jeżeli ktoś zarabia bardzo dobre pieniądze, jeżeli gra w ekstraklasie, w europejskich pucharach, to jego ego jest Na wyższym poziomie niż przeciętnego człowieka, więc tu w kompetencjach miękkich uważam, że jest ważniejsze, bo merytorycznie teraz wszyscy są przygotowani.

Zaprzyjaźnienie się z piłkarzem, a bycie nad nimi to jest bardzo trudne. Tu faktycznie jest problem, bo piłkarz to jest cwany, sam byłem i sam byłem cwany, więc zaraz może wejść na głowę i tutaj trzeba delikatnie od razu przytyczek w ucho, żeby na ziemię sprowadzić. To faktycznie jest bardzo trudne, ale z drugiej strony ja mam liberalne podejście. Bardzo ufam piłkarzom, dopóki nie wyrężą mojego zaufania. I to też na pierwszym spotkaniu zawsze mówię, że dwie szanse. Pierwsza jest taka, że okej, druga ten, a potem już nie, bo bazujemy na świadomości. To nie tak jak kiedyś, że trenerzy nas pilnowali jak na obóz jechaliśmy. To lata 90. jeszcze załapałem się, no bo 1999 rok debiutowałem w Ekstraklasie.

To też była moja nauczka między innymi w pracy w Legnicy. Ale wspomniałeś, że nie pamiętam już nazwiska dokładnie, bo mówię trochę tych nazwisk, bo przeglądałem o czym opowiadałeś, że jednego zawodnika mogłeś trochę bardziej przypilnować, że miałeś gdzieś tam takie sytuacje, że... Tak, tak, tak. Bo ja rozumiem to liberalne podejście, ale czasem może, no to tak samo jak z rodzicem. Wiesz, że czasem warto jednak przypilnować trochę jednej kwestii, żeby nie popełnić jakiegoś większego błędu. No taki przykład, o którym mówiłem już, to był Jurych Karolina, piłkarz miedzi, który był najlepszym lewą obrońcą w przeawansie do Ekstraklasy z pierwszej ligi. No i awans był trzy kolejki przed zakończeniem rozgrywek, więc praktycznie już totalnie na luziku.

Albo trudne decyzje, albo zmieniasz taktykę, albo stawiasz na zawodników nieoczywistych. Więc ja w takim momencie zmieniłem pracę. I tu nie chodzi o Sosnowiec. Sosnowiec to jest świetne miejsce do pracy. Ogólnie klub, ludzie, świetne miejsce na zakręcie, ale wiesz, że się odbudują. Bardziej chodzi o to, w jakim momencie ja tam poszedłem. Po braku awansu do Ekstraklasy z Miedzią po raz drugi, finał barraży z Płockiem. Nagle przyszedł ten Sosnowiec i uważam, że po prostu za szybko podjąłem taką decyzję, bo nie musiałem tego robić, a po prostu byłem napalony na to, żeby dalej po prostu być w rytmie.

No nie było łatwo wtedy. I to jeszcze początek następnego sezonu, który był słaby, ale budowaliśmy zespół od nowa. I potrzebowałem większego zaufania wtedy. Po prostu to też nie było tak, że wszystko przegrywaliśmy, to był taki środek tabeli. Ja wiedziałem, że to ruszy, bo faktycznie powoli to ruszało, bo te transfery, które do klubu przychodziły, no wiadomo, czy Gabrynda Švili, czy Oliveira, no to też byli zawodnicy, którzy faktycznie jeszcze po moim odejściu potrzebowali czasu i oni ruszyli, byli wiodącymi piłkarzami. To, czy Kike Hermoso, który później grał jeszcze w Ekstraklasie, więc to były transfery moje, które były, po prostu musiały odpalić, no ale niestety też wiedziałem, że po prostu ta gilotyna tam nade mną wisi.

Między innymi analizowałem ten mecz branżowy z Motorem, który... Miałem już dwie zmiany przygotowane, Kasian Lipkowski i Hubert Adamczyk, żeby na dogrywkę, a tu dostajesz gonga w 90 i wszyscy mają zarzut, dlaczego nie zrobiłeś tych zmian wcześniej. No właśnie po to, żeby mieć te zmiany jeszcze na dogrywkę. No ale nikt się nie spodziewał, że tam Mark Nawaro się obetnie i że Nidiaje wjedzie i strzeli bramkę. W 86 minucie jesteś w ekstraklasie, a 5 minut później cię nie ma. Brutalna piłka jest, co? No jest po prostu okropna i nagle z nieba jesteś w piekle w 5 minut. Dla Ciebie była wtedy okropna, dla innych była piękna, nie? No tak, ale z drugiej strony jeszcze dwie sytuacje bramkowe. Sebastian Miliaski sam na sam, Olaf Kobacki, stuprocentowa szansa. Możesz wygrywać 2-3-0 i nagle zrzut wolny, Wolski chyba indiaje i koniec.

Ale pytanie, bo sobie też o tym rozmawiałem, o tej karuzeli trenerskiej jest takie, czy Ty masz czas i możliwości na zbieranie takich doświadczeń, bo dzisiaj ta karuzela kręci się bardzo szybko. Są młodzi trenerzy już nawet w pierwszej lidze w Ekstraklasie, którzy czekają już na Twoje miejsce. Tutaj coraz jest mniej miejsca na popełnianie porażek. Z jednej strony super te doświadczenia, ale pytanie na ile Inni prezesi, właściciele będą sobie patrzyli, dobra został zweryfikowany, nie chcemy już takiego trenera, bierzemy kolejnych, kolejnych, kolejnych, bo dzisiaj ci właściciele mają większe możliwości, bo tych takich drapieżnych młodych trenerów jest dużo więcej, którzy pokazują, że coś wiedzą. Rzucam to do dyskusji oczywiście, nie chcę oceniać. Ta moda się zmienia, zaczynając od tych trenerów, była moda właśnie na bardzo młodych trenerów, ta szkoła deduktora,

Bo gdzie pójdzie trener do pracy? Może spróbować pracy indywidualnej z piłkarzami, w jakiejś akademii, ale wtedy na ciebie już inaczej patrzą. Bo jeżeli byłeś pierwszym trenerem, pracowałeś w jakimś klubie, na jakimś poziomie pierwszej ligi ekstraklasy, czy nawet drugiej ligi, no to nie pójdziesz nagle z dziećmi pracować, bo powiedzą, że ty jesteś trenerem młodzieży, że ty jesteś pierwszy trener. No ale rodzinę trzeba utrzymać. Więc no, o tym się rzadko mówi. No ale na przykład był u mnie tutaj trener Cechesz, który na przykład powiedział, że żadnej pracy się nie boi, trochę tak byśmy sobie siebie określili, jego określili na zasadzie praktycznie bierze pracę, gdzie go zapraszają do tej pracy i mówi, że czy trzecia liga, czy druga liga, on się tego nie boi.

Jedyne, że tej ekstraklasy nie zaznał, bo to było jego największe marzenie. No i czy może takie podejście jest dobre? A może? A może faktycznie lepiej czekać tylko na ekstraklasę? Nie, no ja jestem podobnego zdania. Nie widzę nic przeciwko pracy niżej, bo tak jak mówię, mi tego brakuje. Ja lubię taką codzienną pracę i dla mnie to nie jest problem pracować na niższych szczeblach, bo też sobie zdaję z tego sprawy, jaki to jest wąski rynek. Też mamy 18 zespołów, czy tam 16, jeszcze patrząc na... Jeszcze po połowę zagranicznych. Zagranicznych. Trenerzy, którzy pracują jedni, drudzy, krócej. Jest takie grono trenerów, które się wymienia też w tej ekstraklasie.

A czemu u niego to działało na przykład w Bytomiu i na przykład teraz w Odrze, w Opolu jak mówisz to działa, a w Ekstraklasie idziesz i już to nie działa tak dobrze? Ego. Ego, nie? Ego, piłkarzy, zarządzanie piłkarzami. Trafiasz na innych piłkarzy, piłkarzy z innego poziomu. Czasami piłkarz, który gra niżej jest tak skupiony na tym i wpatrzony w tego trenera, w ten jego pomysł i on idzie we wszystko. A jak idziesz do ekstraklasy i masz Tudora, masz doświadczonych piłkarzy z ego takim, oni mówią... Młody facet przyszedł. Co on tutaj? Jakieś nowinki? Co on mi tu będzie? Ja wiem lepiej. Też nie wiem, czy tak było, tylko ja z moich obserwacji. Mówimy o środowisku, prawda?

Czasami kariera wybiera za Ciebie. No właśnie. Czy zejść na przykład poziom niżej 2, czy zostać przy Ekstraklasie, a może właśnie tutaj trener Szwarga fajne połączenie w tym GKSie Katowice z trenerem Górakiem. Mega interesujące. Z drugiej strony trener Szulczek z trenerem Kroczkiem połączyli jakby siły. Też zarządzają tutaj w Rakowie. No takie ciekawe ruchy. Mi się to podoba. Mi też się podoba. Nie chcę tego oceniać. Żaden wstyd. Ja uważam, że decyzja trenera Szpargi jest o tyle fajna, że... Nawet schowanie ego do kieszeni jest bardzo ciekawe. Totalnie. I teraz dojrzałość jednego i drugiego, bo z jednej strony jak idzie trener UEFA Pro już z jakimiś sukcesami na asystenta, to ten pierwszy trener mógłby sobie pomyśleć, a wywalą mnie, on czeka tylko na moje miejsce, nie będzie chciał ze mną współpracować. I teraz po prostu

No właśnie nie, nie, nie, okej. Bo łączyłeś jedno z drugim w sumie, nie? Wtedy tak, ale na przykład Arka też ultra ofensywnie, z jednym defensywnym momentsnikiem. Ale nie da się Wojtek mieć wszystkiego. Nie, nie da się. I dlatego zostałem zweryfikowany z Miedzią w Ekstraklasie, bo chciałem gra być romantyczny. A to wiele, wiele klubów, które było ofensywnych, nagle przechodzi w defensywę, to ma problem. Nie wiem, czy pamiętasz taki mecz z Miedzią na Legii. 2-0 prowadziliśmy, 4-3 chyba, 3-2 przegraliśmy. W 30 minucie prowadzimy, idziemy wysokim presem na Legii, 2-0 prowadzimy. Miedź, Legnica, a Beniamin na Legii, Warszawa. Czasem się to może udać. Masz trzecią sytuację, Narsling, pamiętam jak dzisiaj, sam na sam jedzie, nie strzela na 3-0. W ogóle jakiś kosmos.

Trochę więcej. Adam może nie takiego młodego, ale bo Olaf Kobacki teraz wrócił do Ekstraklasy. To też jest chłopak, który potrzebował mega zaufania. Mega zaufania. To jest chłopak o takich umiejętnościach. Chciałbym, żebym go zagrał jeszcze w reprezentacji Polski, bo uważam, że ma predyspozycje do tego. Ma wszystko. Tylko, że ten mental właśnie u niego był taki, że na niego trzeba było mocno stawiać. Dużo było młodzieży, które przychodziło z drugiej drużyny, dużo młodzieżowców i faktycznie poświęcałem im trochę więcej czasu, ale czy to jest zarzut? Okej, no według niektórych może i to był zarzut, ale jednak uważałem na tamten moment, żeby oni dali więcej drużynie, że potrzebowało się nimi specjalnie zająć, a jeżeli chodzi o wypowiedź,

Pamiętam, że trener Dominik Nowak miał do mnie też ogromne pretensje o to, że ja robiąc awans jako 36, już wtedy 7-letni piłkarz do Ekstraklasy grając w niej, rano o 7 pracowałem z miórami jako trener już u FAA, więc to był dla niego problem. No tak, ale to nie jest bycie trudnym. No tak, ale ja się bardzo buntowałem na to, bo też wiedziałem, że ta moja kariera się kończy, że chcę być trenerem. Bardzo mocno na tą trenerkę postawiłem. Też już widziałem, że coraz mniej gram. Ja jako skrzydłowy, który nigdy nie był demonem szybkości, no bo w tamtych czasach trochę inny profil był skrzydłowy, bardziej dryblujący, dośrodkowujący. Teraz mamy bardziej dynamiczny. Wchodząc do Ekstraklasy Jadąc na Lechię Gdańsk, na Lecha Poznań, gdzie musiałem grać na Kamila Jóźwiaka, który po prostu jak mi zabrał piłkę i ja go miałem gonić bez piłki, on z piłką, no to po prostu myślałem sobie, że słuchaj, to już jest ten moment, kiedy musisz powiedzieć, że pociąg odjechał.

Gdybyśmy my w tych czasach byli, to byśmy wszyscy za granicę wyjechali. Wtedy były trochę inne czasy. Byście nawet nie doszli tutaj do Ekstraklasu, żebyście byli... I już byś wszystkich rozprzedali. Ja miałem szczęście też do trenerów. Do trenerów miałem trener Globisz, mój drugi ojciec, który nawet teraz pracując w Arce Gdynia musiałem co tydzień się meldować na kawie. Przed trenerem Globiszem, panem Sędzią Liskiewiczem i oldboyami, czy byłymi trenerami Arki Gdynia i się tłumaczyć z ostatniego meczu po tylu latach, gdzie trener Globisz mówi, że robisz to źle, musisz postawić na to, na to, na to i ja grzecznie słuchałem trenera Globisza z ogromnego szacunku i ogromnej wiedzy dalej, więc to raz, że miałem duże szczęście, a po drugie

Byłem solidny. Zawsze byłem solidny, jeżeli chodzi o trening, o pracę taką. Tego talentu też trochę miałem. Zdrowe mi dopisywało też w miarę, ale to co mówię też miało znaczenie to, że trafiłem na świetnych trenerów, bo po trenerze Globiszu trener Kaczmarek dał mi zadebiutować w wieku 17 lat w Ekstraklasie. Później trener Topolski wziął mnie do Płocka. Z Płocka, gdzie mnie trener Topolski ze sobą zabrał do Lubina, gdzie nie doczekał pierwszej kolejki nawet, no ale ja zostałem tam, więc po prostu miałem szczęście takiego farta do trenerów, którzy mocno na mnie stawiali i to też jest ważne, to też jest ważne, żeby... Wiesz, stawiali na gościa, który im imponował piłkarsko.

Też świetna analiza teraz Mistrzostw Świata, ale faktycznie no, dlatego ocenianie trenera Szwargi Bycie asystentem jest moim zdaniem słabe, no bo to też jest świetna robota, jest dalej w Ekstraklasie, jest w Europejskich Pucharach, jest przy drużynie. Zwłaszcza, że znaczenie asystenta dzisiaj się mocno zmieniło w dzisiejszych czasach. Jasne, że tak. Widzimy, że ci asystenci, no nie wiem, zeszłego sezonu trener Fredriksen i jego asystent, gdzie Często to są już teraz menedżerowie, no oczywiście ten styl pracy mi nie odpowiada, akurat zarządzania tylko i bycia takim trenerem jak Ancelotti na przykład, bycia takim menedżerem, ale to jest ścieżka, którą każdy wybiera inną, no więc Więc dlatego tak trochę pytam, czy może Piszczu, wiesz, on był asystentem, pracował w Borussii, może gdzieś... Ciężko mi powiedzieć.

I dlatego się tak rozwinął. Nigdy nie będzie wirtuozem. Nigdy, ale też uważam, że to jest przykład piłkarza, który wykorzystuje swój potencjał. Fajnie. Tak dojrzale gra, bardzo mi się podoba gra, że gra dojrzale, wie na co go stać, wie czego potrzebuje. Myślę, że taki transfer do zagranicznego średniaka wchodzi w grę, ale chyba Liga Top 5 to tłumacz dla niego i to tak mówiąc szczerze na poziom naszej Ekstraklasy wyróżniający się piłkarz. Panie trenerze, czego możemy panu życzyć? Spokoju na ten moment i fajnego projektu takiego, który przemyślany, zdrowy będzie i taki, który pozwoli mi wrócić na taką odpowiednią ścieżkę.